Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 780/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 lutego 2016 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na zwolnienie zajętej wierzytelności. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji podał, że skarżący w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, w terminie do jego uiszczenia skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na skutek wniesionego sprzeciwu na zapadłe orzeczenie, postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 sierpnia 2016 r. skarżący został wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Odpisy wezwań doręczono osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 29 sierpnia 2016 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący złożył pismo z dnia 31 sierpnia 2016 r., w którym ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Sąd podkreślił, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. W zakreślonym terminie wymagany wpis nie został uiszczony. Natomiast skarżący, pismem z dnia 31 sierpnia 2016 r., ponownie wystąpił o zwolnienie go od kosztów sądowych. W ocenie Sądu pierwszej instancji ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie wskazanym w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie.
Pismem z dnia 14 grudnia 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, w którym sformułował wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidło postanowił o odrzuceniu skargi. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego tego Sądu z dnia 11 lipca 2016 r., orzeka jako sąd drugiej instancji, zatem od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 sierpnia 2016 r. wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przysługuje zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, ponieważ nie przewidują tego przepisy p.p.s.a., a postanowienie to zyskuje walor prawomocności z chwilą jego wydania. Tym samym należy uznać, że zasadnie skarżący ponownie został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, którego pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia nie uiścił. W rezultacie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi przewidziana w art. 220 § 3 p.p.s.a., którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo powołał w zaskarżonym postanowieniu. W zaistniałej sytuacji upływ terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu obligował ten Sąd do odrzucenia skargi.
Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.