Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia M. S. jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 1 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 1007/16, w którym wezwano go do uiszczenia wpisu w kwocie 100,00 zł od skargi na postanowienie SKO w L. z 22 września 2016 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia SKO z 14 czerwca 2016 r. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej: rozporządzenie).
W zażaleniu na to zarządzenie skarżący stwierdził, że jego zdaniem opłata ta jest nienależna.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.
Jak stanowi art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Skarżący wniósł do sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z 22 września 2016 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia SKO z 14 czerwca 2016 r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. Złożenie takiej skargi, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wiąże się z koniecznością uiszczenia opłaty w wysokości 100 zł. Sąd pierwszej instancji prawidłowo więc zastosował bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.