Uzasadnienie
I
Wyrokiem z dnia 8 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę B. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie kary pieniężnej.
II
W wywiedzionej od tego wyroku przez B. K. skardze kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Skarżący wskazał, argumentując wniosek, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zapłaty przez niego kary w wysokości 3.000 złotych w sytuacji, gdy wskutek rozpoznania skargi kasacyjnej uznane zostanie, iż kara była nałożona niezasadnie.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na żądającym wstrzymania aktu administracyjnego. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony.
Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 182/12 "obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.".
Zauważyć ponadto należy, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji, zatem strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt tej sprawy stwierdzić należy, że skarżący formułując w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego poza wskazaniem samej podstawy prawnej żądania oraz powołaniem się na przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie uprawdopodobnił w jakikolwiek sposób, że wykonanie decyzji istotnie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Jest to skutkiem braku uzasadnienia wniosku, wskazującego na okoliczności wystąpienia tych przesłanek i ich wpływ na sytuację skarżącego. Zawarte w treści wniosku stwierdzenie strony, że trudne do odwrócenia skutki spowodowane będą zapłatą nałożonej przez organ kary w sytuacji uznania, że nałożona ona została niezasadnie, nie może stanowić uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Samo, bowiem wskazanie na konieczność uiszczenia kary pieniężnej, bez wskazania, jaki wpływ mieć ono będzie na sytuację skarżącego, nie stanowi uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanki, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a..
Reasumując, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zgodnie z wymogami, o których mowa powyżej, uniemożliwił merytoryczną ocenę zasadności żądania w nim zawartego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.