Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1812/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę W. A. B. sp. j. z siedzibą w W., reprezentowanej przez adwokata, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Sąd postanowił zwrócić W. A. B. sp. j. z siedzibą w W. kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego.
W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że wniesiona skarga podlega opłacie stałej, zgodnie bowiem z § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie innym niż wskazany w punktach 1 - 26 wynosi 500 zł. Tym samym reprezentujący stronę skarżącą adwokat wnosząc skargę, zobowiązany był na podstawie art. 219 w zw. z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.) do uiszczenia bez wezwania wpisu stałego od skargi w wysokości 500 zł.
Przyjmując, że uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej przez adwokata lub radcę prawnego może polegać także na wniesieniu jej w wysokości innej niż określona w przepisach ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., Sąd uznał, że skarga nie została prawidłowo opłacona. W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. dotyczących opłat sądowych nie stwierdzono bowiem wniesienia wymaganej opłaty, potwierdzając jedynie uiszczenie tytułem wpisu sądowego od skargi kwoty 200 zł.
W skardze kasacyjnej W. A. B. sp. j. z siedzibą w W. wniosła o uchylenie powyższego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu spółka zarzuciła błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. poprzez błędne przyjęcie, że wpis od skargi na decyzję w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych wynosi 500 zł. Skarżąca podniosła, że wysokość wpisu od skargi dotyczącej cofnięcia zezwolenia należy ustalać w oparciu o § 2 ust. 4 wskazanego wyżej rozporządzenia, a nie § 2 ust. 2 pkt 27 tego rozporządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zasadą jest, że przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 221 p.p.s.a., zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wysokość i szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu sądowoadministracyjnym reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że od skargi dotyczącej cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych należy pobierać wpis w wysokości 500 zł, ustalany w oparciu o § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia.
Przepis § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia, naruszenie którego zarzuciła skarżąca spółka w skardze kasacyjnej, obejmuje wpis stały w wysokości 500 zł, przewidziany w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie nieobjętym punktami 1 - 26. Przepis § 2 ust. 4 rozporządzenia, który strona wskazała jako podstawę do ustalenia wysokości wpisu w niniejszej sprawie, przewiduje natomiast wpis w wysokości 200 zł dla skarg dotyczących uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć, bez względu na ich rodzaj i charakter.
Dokonując wykładni językowej obu wskazanych wyżej przepisów nie budzi wątpliwości, że zastosowanie w sprawie znajduje § 2 ust. 2 pkt 27. Przedmiot sprawy obejmuje bowiem cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, a więc złożona przez spółkę skarga dotyczy zezwolenia na prowadzenie reglamentowanej działalności gospodarczej, o jakiej mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia. W żadnym razie nie można uznać, że dotyczy ona uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć.
W rozpatrywanej sprawie spółka w dniu [...] lipca 2008 r. uiściła tytułem wpisu sądowego od skargi kwotę 200 zł, co wynika ze znajdującego się w aktach dowodu wpłaty.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczenie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym albo adwokatem stałej opłaty w wysokości niższej od należnej kwoty opłaty stałej, określonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., stanowi uchybienie wymogom zawartym w art. 221 p.p.s.a. i obliguje sąd do odrzucenia środka zaskarżenia bez wezwania o uiszczenie opłaty (por. postanowienia NSA: z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 701/04; z dnia 5 kwietnia 2006 r., II OZ 347/06). Tym samym uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prawidłowo odrzucił skargę jako nienależycie opłaconą.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.