Uzasadnienie
W piśmie z 19 marca 2017 r. skarżący kasacyjnie - S.J. - zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wyjaśnienie dlaczego w wyroku z 25 listopada 2016 r., sygn. akt II GSK 1113/15, Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od skarżącego na rzecz organu kwotę 2400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z uwagi na fakt, że strona wyraźnie nie określiła charakteru wniesionego pisma Naczelny Sąd Administracyjny postanowił potraktować je jako wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia zawartego w pkt 2 wyroku NSA z 25 listopada 2016 r., sygn. akt II GSK 1113/15.
Należy przypomnieć, że stosownie do art. 158 zdanie pierwsze ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718; dalej w skrócie "p.p.s.a.") sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa, jak i doktryny konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1133/10, postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1287/09 orzeczenia dostępne w bazie CBOSA, postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 123/09, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 652).
Odnosząc się do wniosku strony w ww. zakresie stwierdzić należy, że wysokość zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego związana była z przyjętą w sprawie wartością przedmiotu zaskarżenia. W sprawie V SA/Wa 314/14, Przewodniczący Sędzia WSA w Warszawie w zarządzeniu z 7 marca 2014 r. (k. 29 akt sądowych) przyjął jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 11060,00 zł.
Przyjęta kwota stanowiąca wartość przedmiotu zaskarżenia determinowała zarówno wysokość ustalonych wpisów sądowych (od skargi i skargi kasacyjnej), jak też wysokość zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego. Wartość przedmiotu zaskarżenia ma bowiem wpływ na wysokość kosztów należnych stronie reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze tak ustaloną przez Sąd I instancji wartość przedmiotu zaskarżenia, wyliczył wysokość zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego w powyższym wyroku.
Wyjaśnić przy tym należy, że zgodnie z art. 204 pkt 1, art. 205 § 2 w związku z art. 207 § 1 i art. 209 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się w szczególności jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach; wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w orzeczeniu oddalającym skargę kasacyjną.
Przede wszystkim należy wskazać, że w aktach sprawy znajdowała się wniesiona w terminie przez pełnomocnika organu - r. pr. [..], odpowiedź na skargę kasacyjną (k. 225 akt sądowych). Pismo to zawierało wniosek o zasądzenie na rzecz organu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 25 listopada 2016 r. za organ stawił się r. pr. [...] (k. 267 akt sądowych). Wyżej wymienieni profesjonalni pełnomocnicy nie prowadzili sprawy przed Sądem I instancji.
Według natomiast § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490, ze zm.) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W myśl natomiast § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Z kolei § 6 pkt 5 stanowi, że stawki minimalne przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł wynoszą 2.400 zł.
Stawka minimalna wynosiła zatem 2400 zł - co odpowiadało treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a/ w zw. z § 6 pkt 5 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r.
Na podstawie wykładni celowościowej § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a - c powołanego rozporządzenia przyjęto, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz udział w rozprawie przysługuje wynagrodzenie określone w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a tego aktu prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny zastosował w tej sprawie uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12 której sentencja brzmi, że "Art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną".
Ponadto zastosowanie przepisów powołanego rozporządzenia uzasadniał § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804). Zgodnie z nim do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2016 r. stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W związku z powyższym rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji wyroku z 25 listopada 2016 r., sygn. akt II GSK 1113/15, ma swoje uzasadnione w powołanych wyżej przepisach, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.