Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 stycznia 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 329/16 oddalił skargę M. F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
W toku postępowania zainicjowanego skargą strony nie zostało wydane postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
M. F. złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając ten wniosek, strona podniosła, że brak wstrzymania wykonania decyzji może wyrządzić jej i jej rodzinie znaczną szkodę i spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca podniosła, że w oparciu o zaskarżoną decyzję w dniu [...] sierpnia 2016 r. został wydany tytuł wykonawczy, na podstawie którego wszczęto przeciwko skarżącej egzekucję w administracji. Skarżąca dodatkowo wskazała, że w toku prowadzenia tej egzekucji, Dyrektor Izby Celnej w Warszawie dokonał zajęcia rachunku bankowego.
Do wniosku skarżąca dołączyła kserokopie tytułu wykonawczego z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] oraz zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego z dnia [...] sierpnia 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz.
77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Z uwagi na to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sformułowany w skardze kasacyjnej mógł zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia - znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki - wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FZ 417/10, postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1836/10, postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 528/12). Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania na czym one polegają w konkretnej sprawie, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez wskazanie, że w oparciu o zaskarżoną decyzję został wydany tytuł wykonawczy, na podstawie którego wszczęto przeciwko skarżącej egzekucje w administracji, w toku której został zajęty rachunek bankowy, co – z uwagi na jej trudną sytuację materialną – w przypadku egzekwowania kary pieniężnej nałożonej zaskarżoną decyzją, spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz pogorszenie sytuacji majątkowej jej i jej bliskich.
Dla wykazania okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. skarżąca winna przedłożyć dokumenty obrazujące ponoszone przez nią wydatki na swoje utrzymanie bądź wskazujące na wysokość uzyskiwanych dochodów, jak również wyciągi z rachunków bankowych bądź wykaz aktualnych zobowiązań skarżącej. Pamiętać bowiem należy, że Sąd podejmując rozstrzygnięcie musi mieć możliwość odniesienia się do pełnego materiału, pozwalającego zająć mu stanowisko odnośnie wystąpienia w sprawie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wskazane dokumenty stanowiłyby materiał dowodowy podlegający ocenie w tej sprawie.
W związku z powyższym, należy zatem przyjąć, że skarżąca nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku wykazania przesłanek występujących w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji