Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia z dnia 17 października 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 113/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę W. Z. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2010 r., w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt.
W. Z. zaskarżył powyższy wyrok skargą kasacyjną, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podał, że wykonanie powyższej decyzji powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W chwili obecnej jedynym źródłem przychodów skarżącego jest renta strukturalna, która "jest potrącana przez Prezesa ARiMR z przysługującą mu na podstawie wyżej opisanej decyzji kwoty nienależnie pobranych płatności". Skarżący podał, że jest chory i musi się leczyć, a pozbawienie go jedynego dochodu w całości, skazuje go na pełną zależność od rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli stwierdzi, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie Sądu wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji ma jednak charakter wyjątkowy, stanowiąc odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której samo wniesienie skargi i odpowiednio skargi kasacyjnej nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wskazać na konkretne okoliczności, uzasadniające twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem decyzji, której wniosek o wstrzymanie dotyczy. Nie jest w tym zakresie wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do określonych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że okoliczności podniesione przez skarżącego nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj obowiązku, tj. uiszczenie kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, nie wywołuje stanu nieodwracalnego, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej, istnieje możliwość zwrotu uiszczonej kwoty.
Skarżący powołuje się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody podając, że pozbawienie go jedynego dochodu w całości skazuje go na pełną zależność od rodziny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność ta nie stanowi o spełnieniu przesłanki, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczność korzystania z pomocy rodziny nie powoduje u skarżącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i nie uzasadnia udzielenia ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Na marginesie należy wskazać, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to zatem sytuacja, która sama przez się uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.