Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 3 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1449/11

Uzasadnienie

I

Postanowieniem objętym skargą kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. pozostawił bez rozpatrzenia skargę P. J. na informację Zarządu Województwa L. z dnia [...] 2011 r., w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej.

Sąd I instancji podał, że do złożonej przez P. J. skargi nie został dołączony jeden z podstawowych dokumentów w sprawie, tzn. pismo Zarządu Województwa L. z dnia 23 lutego 2010 r., informujące, że przedmiotowy projekt nie otrzymał dofinansowania z powodu wyczerpania dostępnej alokacji i został umieszczony na liście rezerwowej. W związku z powyższym Sąd uznał, że wniesiona skarga była niekompletna i pozostawił ją bez rozpatrzenia.

Odnosząc się do wniosku strony o dopuszczenie w poczet dowodów akt sprawy tamtejszego Sądu o sygn. I SA/Lu 633/10, Sąd podał, że strona nie sprecyzowała jakie dokumenty zawarte w tych aktach miałyby znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Na podstawie analizy akt sądowych o wskazanej sygnaturze Sąd z urzędu ustalił, że w aktach tych znajduje się przedmiotowe pismo z dnia 23 lutego 2010 r., uznał jednak, że enigmatyczne powołanie się na akta sądowe w sprawie dotyczącej tego samego projektu nie stanowi wypełnienia obowiązku dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji w sprawie, w rozumieniu art. 30c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej powoływanej jako u.z.p.p.r.

Sąd wskazał ponadto, że przedmiotowe pismo zostało złożone do akt sprawy I SA/Lu 633/10 w postaci kserokopii, nic zatem nie stało na przeszkodzie, aby do skargi wniesionej w niniejszej sprawie dołączyć kluczowe dla sprawy pismo informujące o wynikach oceny projektu.

II

P. J. zaskarżając powyższe postanowienie w całości domagał się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:

1. 1. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. art.2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 30 c ust.5 pkt 2 w zw. z art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. przez pozostawienie skargi bez rozpatrzenia jako niekompletnej mimo spełnienia przez skarżącego wymogów i wniesienia skargi kompletnej;
2. 2. naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a. lub prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez błędne ustalenia faktyczne stanowiące za podstawę orzeczenia polegające na przyjęciu, iż dokumentacja będąca załącznikiem do skargi była niekompletna, mimo iż skarżący powiat wskazał dowody z akt sprawy WSA w L. o sygn. I SA/Lu 633/10, w których to pod pozycją (karta Nr 5) znajdowało się brakujące pismo Urzędu Marszałkowskiego z dnia 23 lutego 2010 r.;
3. 3. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 49 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewezwanie strony do uzupełnienia lub wskazania brakującego przy skardze dowodu - dokumentu w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania;
4. 4. naruszenie art. 134 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na tym, że sąd nie będąc związany skargą oraz powołaną podstawą prawną nie wyszedł poza ich granice i nie zważył zarzutów skarżącego powiatu podnoszonych w skardze, iż rozstrzygnięcie protestu przy piśmie z dnia 9 maja 2011 r. nie pochodziło od właściwego organu i zostało podpisane przez osoby niemające do tego formalnego umocowania.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie zasadniczy problem sprowadza się do tego, czy zasadnie Sąd I instancji pozostawił skargę bez rozpatrzenia z powodu niedołączenia do niej informacji w przedmiocie oceny projektu - w sytuacji, w której strona w treści skargi zawarła wniosek o dopuszczenie w poczet dowodów akt sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. o sygn. I SA/Lu 633/10, w których to aktach znajdował się brakujący dokument.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z przyjętą w tej ustawie zasadą odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a.

Stosownie do art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę, w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. Zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. "Skarga niekompletna" w rozumieniu powyższego przepisu oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę, że przewidziany w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie temu sądowi kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. Wspomniany cel zostanie osiągnięty wówczas, gdy sąd będzie dysponował kompletną dokumentacją. Należy przy tym zauważyć, że w demokratycznym państwie prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej, którym zgodnie z art. 2 Konstytucji RP jest Rzeczpospolita Polska, konieczne jest wykładanie i stosowanie przepisów regulujących postępowanie sądowe w sposób zapewniający realizację zasady prawa do sądu (art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP).

W postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. wyłączone jest stosowanie art. 52 – 55 p.p.s.a. Jak z tego wynika na właściwej instytucji zarządzającej lub pośredniczącej nie ciąży obowiązek przedstawienia sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając skargę, dysponuje zatem jedynie dokumentacją złożoną przez skarżącego.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest to, że wraz ze skargą wniesioną do Sądu I instancji skarżący nie złożył informacji w przedmiocie oceny projektu.

W związku z tym należało rozważyć, czy powołanie się przez stronę na akta sądowe o wskazanej sygnaturze w istocie, jak przyjął Sąd I instancji, wykluczało uznanie dokumentacji za kompletną i w konsekwencji – uniemożliwiało rozpoznanie sprawy.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji podał, że na podstawie analizy akt sądowych o sygn. akt I SA/Lu 633/10 z urzędu ustalił, że w aktach tych znajduje się przedmiotowe pismo z dnia 23 lutego 2010 r. W związku z tym należy uznać, że w tym konkretnym przypadku osiągnięty został cel regulacji zawartej w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., tj. zapewnienie sądowi możliwości zapoznania się z kompletną dokumentacją.

Skoro, jak to zostało wskazane w zaskarżonym postanowieniu, Sąd ustalił, że w aktach spawy o sygn. I SA/Lu 633/10 znajduje się pismo z dnia 23 lutego 2010 r., to nie było podstaw do przyjęcia, że Sąd nie dysponuje kompletną dokumentacją i tym samym, do pozostawienia skargi bez rozpoznania.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji.