Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 16 października 2015 r., sygn. akt II GSK 1734/14

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. po rozpoznaniu sprawy ze skargi R. K. na informację Samorządu Województwa [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" wyrokiem z dnia 27 marca 2014r. sygn. akt I SA/Sz 56/14oddalił skargę.

Sąd wskazał, że pismem z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] Samorząd Województwa [...], działając na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619, z późn. zm.) oraz na podstawie § 6 ust. 1 pkt 4 oraz pkt 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizacje środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 177, poz. 1371, z późn. zm.), w wyniku rozpatrzenia wniosku R. K. o dofinansowanie w kwocie 373.670,20 zł na realizację środka 4.1 "Rozwój obszarów zależnych od rybactwa", odmówił wnioskodawcy przyznania pomocy finansowej na wniosek pt: Zakup wyposażenia związanego z ochroną środowiska dla gospodarstwa pstrągowego C..

We wniosku tym do kosztów kwalifikowalnych zaliczono zakup dwóch mikrosit bębnowych o wydajności ok. 500 l/s z wyposażeniem oraz wykonanie biznes planu. Montaż mikrosit zaplanowano w miejscu doprowadzającym wodę do gospodarstwa hodowlanego. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Samorząd Województwa [...] wyjaśnił, że okolicznością kluczową dla odmowy przyznania pomocy jest miejsce montaży mikrosit. Ich instalacja w miejscu doprowadzającym wodę do gospodarstwa sprawia, że operacja nabiera charakteru inwestycji w obiekt chowu i hodowli ryb, a zabieg ten związany jest z modernizacją technologii produkcji i wpływa również na wzrost produktywności gospodarstwa. Powyższe zaś sprzeczne jest z art. 44 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1198 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. UE L 223 z 15.08.2006) który wskazuje, że "wsparcie udzielone z ust. 1 (osi 4) może obejmować środki przewidziane w rozdziałach I, II i III (osiach 1, 2, 3), z wyjątkiem środków określonych w art. 23 i 24. Do wsparcia udzielonego dla operacji odpowiadającym tym środkom, zastosowanie mają warunki i stawki udziału określone odpowiednio w rozdziałach I, II i III (opisujących udzielanie pomocy z osi 1, 2 i 3) oraz w załączniku II.

Oznacza to, że przedmiotowa operacja, która wpisuje się do dofinansowania w osi 2 PO RYBY mogłaby być zrealizowana w ramach osi 4, jednakże z zachowaniem wszelkich warunków i zasad regulujących uzyskanie pomocy z osi 2, czyli z maksymalnym poziomem dofinansowania do 60% kosztów kwalifikowanych. Obecny zakres, z którego złożono wniosek o dofinansowanie obejmuje pomoc w wysokości do 85% kosztów kwalifikowanych.

Ponadto organ wskazał, iż instytucją pośredniczącą przy udzielaniu pomocy w ramach osi 2, jest Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, a nie Samorząd Województwa, co potwierdza art. 5 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, R. K. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] marca 2013 r. Samorząd Województwa [...] nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska poinformował o negatywnym wyniku rozpatrzenia tego wezwania.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na informację Samorządu Województwa [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, utrzymującą w mocy pismo o odmowie przyznania pomocy z dnia [...] lutego 2013 r. Zaskarżonej "decyzji" zarzucił:

1. - naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy w postaci:
2. 1) art. 44 ust. 3 Rozporządzenia Rady (WE) NR 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego przez jego błędne zastosowanie, w sytuacji gdy właściwym był art. 44 ust. 1 w/w rozporządzenia,
3. 2) § 6 ust. 1 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013", przez jego niezastosowanie,
4. 3) § 25 ust. 1 i 26 ust. 1 ww. rozporządzenia przez ich pominięcie.

oraz naruszenie prawa procesowego w postaci:

1. 1) art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego przez interpretowanie przepisów i zebranego w sprawie materiału dowodowego na niekorzyść beneficjenta.

Postanowieniem z dnia 11 września 2013 r. o sygn. akt I SA/Sz 466/13 Sąd odrzucił skargę R. K. na ww. informację. Skarżący wniósł skargę kasacyjna na powyższe postanowienie.

Postanowieniem z dnia 27 listopada 2013 r. o sygn. akt II GSK 2223/13 NSA uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do rozpoznania WSA w S..

Pismem z dnia [...] marca 2014 r. skarżący doprecyzował, że przedmiotem zaskarżenia jest czynność Samorządu Województwa [...] z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] pod nazwą "Pismo odmawiające przyznania pomocy finansowej" i domaga się uchylenia tego aktu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. rozpoznając sprawę merytorycznie uznał, ze skarga jest niezasadna. Wskazując na przepisy określające tryb i zasady przyznawania pomocy mające zastosowanie w tej sprawie, w tym na przepisy ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego oraz wydane na podstawie zawartego w niej upoważnienia, rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizacje środków obkutych osią priorytetowa 4- Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa zawartą programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" stwierdził, że samorząd województwa jako instytucja pośrednicząca realizująca zadania instytucji zarządzającej, związana jest treścią wniosku podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy finansowej.

Zważywszy na charakter środków jak i procedury ich rozdysponowywania, obligowana jest też do ścisłej wykładni obwiązujących regulacji prawnych. Podkreślenia wymaga, iż w zakresie oceny spełniania przez wnioskodawcę ustanowionych w powołanych przepisach warunków jej przyznawania, właściwy organ samorządu województwa rozstrzyga na zasadach związania, a nie uznania. Konieczność ścisłej wykładni przepisów regulujących przesłanki przyznawania pomocy odnosi się przy tym do wszystkich poziomów regulacji prawnych tj. dotyczących osi priorytetowej (tu: osi 4) i objętych nią środków (art. 3 pkt 4 lit. a i b ustawy), operacji (których zakres wyznaczony został w art. 44 ust. 1 lit. a-g oraz i, j rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 i sprecyzowany w przepisach rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r., (§ 1) aż po skonkretyzowanie formy pomocy, w ramach poszczególnych możliwych do sfinansowania operacji (§ od 3 do 9 rozporządzenia).

W tym zakresie Sąd uznał za słuszne stanowisko Samorządu Województwa [...], wyrażone w zaskarżonym piśmie oraz argumenty użyte na jego potwierdzenie, co do braku podstaw prawnych do przyznania pomocy finansowej zgodnie z wnioskiem skarżącego. Treść wniosku przesądza o tym, że skarżący ubiegał się o dofinansowanie projektu pt.: "Zakup wyposażenia związanego z ochroną środowiska dla gospodarstwa pstrągowego C.". Zauważyć należy, że skarżący ubiegał się o pomoc w zakresie określonym w § 6 ust. 1 pkt 4 oraz pkt 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013".

Pomoc na realizację powyższej operacji przyznaje się w formie zwrotu kosztów kwalifikowalnych w wysokości do 85% tych kosztów, oraz do wysokości limitu który w okresie realizacji programu wynosi 2 000 000 zł na jednego beneficjenta z tym, że pomoc na jedną operację nie może przekroczyć 1000 000 zł. Skarżący ubiegał się o dofinansowanie w kwocie 373.670,20 zł. Wskazać należy, że powołany przepis (§ 6 ust.1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi) przewiduje wsparcie operacji polegających na ochronie środowiska lub dziedzictwa przyrodniczego na obszarach zależnych od rybactwa w celu utrzymania jego atrakcyjności poprzez zachowanie i zabezpieczenie obszarów objętych szczególnymi formami ochrony przyrody, w tym Natura 2000. W przedłożonym przez skarżącego projekcie, do kosztów kwalifikowanych zaliczono: zakup dwóch mikrosit bębnowych o wydajności ok. 500 l/s z wyposażeniem oraz wykonanie biznes planu.

Montaż mikrosit zaplanowano w miejscu doprowadzającym wodę do gospodarstwa hodowlanego. Cel operacji skarżący określił jako ochrona jakości wód rzeki G. poprzez modernizację systemu oczyszczania wody w gospodarstwie.

Sąd podzielił pogląd organu, że instalacja mikrosit w miejscu doprowadzającym wodę do gospodarstwa sprawia, że operacja nabiera charakteru inwestycji w obiekt chowu i hodowli ryb, a zabieg ten związany jest z modernizacją gospodarstwa skarżącego (przez zapewnienie prawidłowego funkcjonowania kanalizacji ściekowej) i wpływa również na wzrost produktywności gospodarstwa. Poprawa jakości wody rzeki G. ma charakter pośredni. Projekt skarżącego jest zatem sprzeczny z art. 44 ust. 3 rozporządzenia 1198/2006, który wskazuje, że "wsparcie udzielone z ust. 1 (osi 4) może obejmować środki przewidziane w rozdziałach I, II i III (osiach 1, 2, 3), z wyjątkiem środków określonych w art. 23 i 24. Do wsparcia udzielonego dla operacji odpowiadającym tym środkom zastosowanie mają warunki i stawki udziału określone odpowiednio w rozdziałach I, II i III (opisujących udzielanie pomocy z osi 1, 2 i 3) oraz w załączniku II.

Podzielił także stanowisko Samorządu Województwa [...], że zamierzenie to wpisuje się w zakres osi priorytetowej II akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwarzanie i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury wskazanej w rozporządzeniu 1198/2006. W art. 29 ust. 1 Rozporządzenia 1198/2006 "Środki na rzecz inwestycji produkcyjnych w akwakulturę" wskazano, że Europejski Fundusz Rybacki może wspierać inwestycje w zakresie budowy, rozbudowy, wyposażenia i modernizacji instalacji produkcyjnych, w szczególności mających na celu poprawę warunków pracy, higieny, zdrowia ludzi i zwierząt oraz jakości produktów, zmniejszenia negatywnego lub wspierania pozytywnego wpływu na środowisko. Zresztą zgodnie z art. 3 pkt 2 lit a ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego, Program Operacyjny obejmuje oś priorytetową 2 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, która obejmuje następujące środki: inwestycje w chów i hodowlę ryb, w ramach którego mogą być realizowane operacje w zakresie określonym w art. 29 ust. 1 Rozporządzenia 1198/2006.

Skarżący zatem może uzyskać dofinansowanie na ten cel, poprzez skierowanie odpowiedniego wniosku do właściwej instytucji pośredniczącej odpowiedzialnej za rozdysponowanie środków pomocowych z ww. osi (2), w tym wypadku do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zgodnie z 5 ustawy, a nie do organu - Samorządu Województwa.

Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że chybiony jest podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 44 ust. 3 rozporządzenia nr 1198/2006. Operację skarżącego niewątpliwie należy uznać za inwestycję produkcyjną w akwakulturę mającą na celu poprawę warunków zdrowia zwierząt oraz jakości produktów, a także zmierzającą do zmniejszenia negatywnego wpływu na środowisko. Implikuje to zaś konieczność zastosowania regulacji przewidzianej w art. 44 ust. 3 rozporządzenia nr 1198 /2006, niezależnie od zgodności zakresu operacji z zakresem przewidzianym dla środków osi 4. Jak słusznie zauważył organ, unijny prawodawca przewidując możliwość wystąpienia operacji mieszczących się w ramach dwóch środków różnych osi Europejskiego Funduszu Rybackiego wprowadził w odniesieniu do osi 4 w art. 44 ust. 3 rozporządzenia 1198/2006 rozwiązanie, który nakazuje w takich sytuacjach dla operacji odpowiadających środkom osi I, II i III stosować warunki i stawki udziału określone odpowiednio dla osi I, II i III.

Niezasadny w ocenie Sądu był również zarzut pominięcia przez organ opinii D. Lokalnej Grupy Rybackiej. Stosownie do § 25 ust.1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, lokalne grupy rybackie dokonują wyboru operacji zgodnie z art. 45 ust. 4 rozporządzenia 1198/2006 spośród operacji, które są zgodne z LSROR, oraz na podstawie kryteriów wyboru operacji określonych w LSROR (§ 25 ust. 1). Ocena wniosku o dofinansowanie dokonana rzez Komitet D. Lokalnej Grupy Rybackiej stanowiła pierwszy etap weryfikacji wniosku i opierała się jedynie na ocenie zgodności z Lokalną Strategią Rozwoju Obszarów Rybackich (LSROR).

Sąd podziela stanowisko organu, że ocena ta nie stanowi weryfikacji pod kątem zgodności z Rozporządzeniem projektu, która to dokonywana jest przez instytucję pośredniczącą - organ. Stosownie do § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, postępowanie w sprawie przyznania pomocy prowadzi właściwy organ samorządu województwa. Ponadto uprawnienie organu do weryfikacji wniosku wynika także z art. 33 ust. 1 cyt. rozporządzenia, jak też samej ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego, która w art. 5 ust.1 pkt 2 określa, że zadania instytucji zarządzającej w zakresie wdrażania środków objętych programem operacyjnym, w tym związane z przyznawaniem pomocy, wykonuje jako instytucja pośrednicząca, o której mowa w art. 58 ust. 2 rozporządzenia nr 1198/2006 samorząd województwa - dla osi priorytetowej 4.

W konsekwencji Sąd uznał, że zaskarżona informacja jest zgodna z prawem, wskazując, że zarówno argumentacja skargi jak i analiza akt sprawy nie ujawniły bowiem wad tego rodzaju, które mogłyby mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Prowadząc postępowanie organ nie uchybił obowiązującym zasadom proceduralnym, w szczególności wynikającym z art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem europejskiego Funduszu Rybackiego. Wniosek o dofinansowanie skarżącego został poddany przez organ szczegółowemu sprawdzeniu i odpowiednim analizom oraz dokonano jego jednoznacznej oceny zgodnie z obowiązującym prawodawstwem i aktualnymi procedurami oceny wniosków o dofinansowanie.

W ocenie Sądu, organ rozpatrzył cały zgromadzony materiał dowodowy i prawidłowo przeprowadził postępowanie w niniejszej sprawie, a negatywny dla skarżącego wynik postępowania nie może być równoznaczny z naruszeniem powołanego artykułu.

R. K., reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, działając na podstawie art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "p.p.s.a.) zaskarżył w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 27 marca 2014 zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego:

1. 1) § 6 ust. 1 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. z dnia 23 października 2009 r.) - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, iż projekt skarżącego (to jest instalacja mikrosit w celu poprawy systemu oczyszczania wody i tym samym podniesienia jakości wód rzeki G.) nie mieści się w kategorii "zachowania i zabezpieczenia obszarów objętych szczególnymi formami ochrony przyrody, w tym Natura 2000",
2. 2) art. 3 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego pkt 2a) w zw. z art. 29 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na zakwalifikowaniu planowanej inwestycji skarżącego jako projektu w zakresie osi priorytetowej 2,
3. 3) art. 44 ust. 3 Rozporządzenia Rady (WE) NR 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego poprzez jego błędne zastosowanie, w sytuacji gdy właściwym był art. 44 ust. 1 w/w Rozporządzenia.

Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 3 ust. 1 p.p.s.a. w zw. z art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 Ustawy z dnia 03.04.2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U.nr 72, poz. 619, z późn. zmianami) - poprzez niedostrzeżenie naruszenia przez organ tego przepisu, które to naruszenie polegało na interpretowaniu przepisów i zebranego w sprawie materiału dowodowego na niekorzyść beneficjenta.

Wskazując na powyższe zarzuty na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w S., a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez skarżącego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ, reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, wniósł o jej oddalenie i zasadzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu. Skargę kasacyjną, w granicach której operuje Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 174 p.p.s.a., można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega więc zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania.

W rozpatrywanej sprawie skarga kasacyjna oparta została na obydwu podstawach określonych w art. 174 p.p.s.a., a z postawionych w niej zarzutów wynika, że spór prawny w rozpatrywanej sprawie odnosi się do kwestii prawidłowości stanowiska Sądu I instancji, który kontrolując zgodność z prawem informacji Samorządu Województwa [...] z dnia [...] lutego 2013r. dotyczącej odmowy przyznania pomocy finansowej na projekt skarżącego kasacyjnie instalacji mikrosit w celu poprawy systemu oczyszczania wody, stwierdził, że czynność ta nie jest niezgodna z prawem. Według Sądu I instancji, Samorząd Województwa [...] bez naruszenia prawa stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie doszło do naruszenia zasad postępowania skutkujących uchyleniem tej czynności.

Kontrolując zgodność z prawem zaskarżonego wyroku Sądu I instancji w granicach wyznaczonych podstawami kasacyjnymi, nie ma podstaw, aby twierdzić, że wyrok ten nie odpowiada prawu. Zarzuty skargi kasacyjnej nie zostały bowiem oparte na usprawiedliwionych podstawach.

Dokonując w obrębie podniesionych zarzutów kasacyjnych oraz ich uzasadnienia, analizy i systematyzacji rysujących się na ich tle spornych kwestii występujących w rozpatrywanej sprawie, w pierwszej kolejności odnieść należy się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania.

Sformułowany na zasadzie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzut naruszenia przepisów postępowania może polegać w szczególności na niedopełnieniu wynikających z tych przepisów obowiązków organu lub uniemożliwieniu stronie skorzystania z przysługujących jej uprawnień procesowych. Warunkiem uwzględnienia skargi z tego powodu jest ustalenie, że stwierdzone naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez "wpływ", rozumieć zaś należy istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym stanowiącym przedmiot zarzutu środka prawnego, a wydanym w sprawie orzeczeniem sądu administracyjnego pierwszej instancji, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy (por. wyrok NSA z 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1333/09). Autor skargi kasacyjnej zobowiązany jest więc wykazać, że gdyby do zarzucanego naruszenia przepisów postępowania nie doszło, wyrok sądu administracyjnego I instancji byłby inny (por. wyrok NSA z 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GSK 315/11 dostępny - jak również pozostałe orzeczenia - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skarżący podnosi zarzut naruszenia art. 3 ust. 1 p.p.s.a. w związku z art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 03 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U.nr 72, poz. 619, z późn. zmianami) - poprzez niedostrzeżenie naruszenia przez organ tego przepisu, które to naruszenie polegało na interpretowaniu przepisów i zebranego w sprawie materiału dowodowego na niekorzyść beneficjenta. W uzasadnieniu zarzuty autor skargi kasacyjnej nie powołał już tych przepisów, nie wskazał także na ich treść, wyjaśniając jedynie, że materiał dowodowy w niniejszej sprawie nie został wszechstronnie oceniony.

Należy zauważyć, że przepis art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 03.04.2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego nie dzieli się na jednostki redakcyjne w postaci punktów, zatem skarżący kasacyjnie powołał w skardze nie istniejący przepis w/w ustawy. Przepis ten stanowi, że do postępowania w sprawach przyznawania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępnienia akt, a także skarg i wniosków.

Ponadto skarżący kasacyjnie zarzuca nie tyle uchybienie przepisom regulującym zasady prowadzenia postępowania wyjaśniającego, co kwestionuje przyjętą w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy ocenę prawną. Stąd też zarzut sformułowany na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. jest niezasadny, a w konsekwencji przyjęty przez Sąd I instancji stan faktyczny sprawy jest dla Naczelnego Sądu Administracyjnego wiążący.

Odnosząc się w dalszej kolejności do zarzutów naruszenia prawa materialnego, wskazać należy, że przedmiotem oceny organu w rozpoznawanej sprawie był wniosek R. K. o dofinansowanie w kwocie 373.670,20 zł na realizację środka 4.1 "Rozwój obszarów zależnych od rybactwa". Samorząd Województwa [...] odmówił wnioskodawcy przyznania pomocy finansowej na wniosek pt: Zakup wyposażenia związanego z ochroną środowiska dla gospodarstwa pstrągowego C.. We wniosku tym do kosztów kwalifikowalnych zaliczono zakup dwóch mikrosit bębnowych o wydajności ok. 500 l/s z wyposażeniem oraz wykonanie biznes planu. Montaż mikrosit zaplanowano w miejscu doprowadzającym wodę do gospodarstwa hodowlanego.

We wniosku skarżący kasacyjnie wyraźnie zaznaczył, że składa wniosek w związku z realizacją operacji dotyczącej "ochrony środowiska lub dziedzictwa przyrodniczego na obszarach zależnych od rybactwa w celu utrzymania jego atrakcyjności lub przywrócenia potencjału produkcyjnego sektora rybactwa, w przypadku jego zniszczenia w wyniku klęski żywiołowej", a dokładnie "zachowanie i zabezpieczenie obszarów objętych szczególnymi formami ochrony przyrody, w tym Natura 2000" oraz "remont lub odbudowę budynków lub budowli lub remont lub wymianę instalacji i urządzeń technicznych znajdujących się w tych budynkach lub budowlach związanych z prowadzeniem działalności rybackiej, uszkodzonych albo zniszczonych w wyniku klęski żywiołowej, lub ich wyposażenie w zakresie niezbędnym do prowadzenia działalności rybackiej", zaś w zestawieniu rzeczowo – finansowym wniosku wskazał, że wnioskowany poziom dofinansowania wynosi 85%.

Ten wniosek podlegał ocenie organów, a stwierdzone wobec niego zarzuty odnosiły się w istocie do oceny, czy założone przedsięwzięcie polegające na montażu dwóch mikrosit bębnowych o wydajności ok. 500 l/s z wyposażeniem w miejscu doprowadzającym wodę do gospodarstwa służy realizacji wyżej wymienionego celu, czy też - jak uznał organ - ma charakter inwestycji w obiekt chowu i hodowli ryb, a zabieg ten związany jest z modernizacją technologii produkcji i wpływa również na wzrost produktywności gospodarstwa. W tym zakresie skarżący kasacyjnie zarzucił Sądowi I instancji błędne zastosowanie § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013", polegające na błędnym przyjęciu, iż projekt skarżącego (to jest instalacja mikrosit w celu poprawy systemu oczyszczania wody i tym samym podniesienia jakości wód rzeki G.) nie mieści się w kategorii "zachowania i zabezpieczenia obszarów objętych szczególnymi formami ochrony przyrody, w tym Natura 2000". W istocie wskazane uchybienie sprowadza się do odmowy zastosowania tego przepisu. Organ bowiem uznał, a Sąd I instancji podzielił tą ocenę, że objęta wnioskiem inwestycja nie kwalifikuje się do kategorii inwestycji opisanych w § 6 w/w rozporządzenia.

Należy też wskazać, że § 1 ust. 1 pkt d rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 – Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007–2013" (Dz. U. 2009.177.1371 z późn. zm.) obejmuje środki na rozwój obszarów zależnych od rybactwa, w ramach którego mogą być realizowane operacje polegające między innymi na ochronie środowiska lub dziedzictwa przyrodniczego na obszarach zależnych od rybactwa w celu utrzymania jego atrakcyjności lub przywrócenia potencjału produkcyjnego sektora rybactwa, w przypadku jego zniszczenia w wyniku klęski żywiołowej.

Analiza § 6 ust. 1 pkt 4 w związku z § 1 pkt 1 lit. d/ rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 15 października 2009 r. prowadzi do wniosku, że przyznanie środków pomocowych jest możliwe, jeżeli planowana inwestycja ma służyć zachowaniu i zabezpieczeniu obszarów objętych szczególnymi formami ochrony przyrody. Cel ten nie musi być wyłącznym, ale przeważającym. Inwestycja w postaci montażu dwóch mikrosit bębnowych o wydajności ok. 500 l/s z wyposażeniem w miejscu doprowadzającym wodę do gospodarstwa nie realizuje przede wszystkim celu w postaci zachowania i zabezpieczenia obszarów objętych szczególnymi formami ochrony przyrody, ale jak wskazał w skardze kasacyjnej sam skarżący wynika z potrzeby poprawy jakości wody dostarczanej do hodowli, a zatem w pierwszej kolejności realizuje cel w postaci poprawy warunków prowadzonej hodowli, a jedynie pośrednio przyczyniać się może do zachowania i zabezpieczenia obszarów objętych szczególnymi formami ochrony przyrody.

Kolejny zarzut skargi kasacyjnej jest w istocie konsekwencją wcześniejszego zarzutu dotyczącego uznania, że zrealizowana przez wnioskodawcę inwestycja nie realizuje celu określonego § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4.

Autor skargi kasacyjnej zarzuca bowiem Sądowi I instancji naruszenie art. 3 pkt 2a) ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego w związku z art. 29 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na zakwalifikowaniu planowanej inwestycji skarżącego jako projektu w zakresie osi priorytetowej 2. Konsekwencją uznania, że zrealizowana inwestycja służy przede wszystkim poprawie warunków hodowli stanowiło podstawę uznania, że w istocie realizuje one cele określone dla osi priorytetowej 2, a w tym zakresie stosownie do art. 3 pkt 2a ustawy związane z inwestycja w chów i hodowle ryb, w ramach którego mogą być realizowane operacje w zakresie określonym w art. 29 ust. 1 Rozporządzenia nr 1198/2006. Zgodnie z art. 29 ust. 1 Rozporządzenia nr 1198/2006 EFR może wspierać inwestycje w zakresie budowy, rozbudowy, wyposażenia i modernizacji instalacji produkcyjnych, w szczególności mających na celu poprawę warunków pracy, higieny, zdrowia ludzi i zwierząt oraz jakości produktów, zmniejszenia negatywnego lub wspierania pozytywnego wpływu na środowisko. Inwestycje przyczyniają się do realizacji jednego lub więcej spośród następujących celów:

1. a) dywersyfikacji w kierunku nowych gatunków oraz produkcji gatunków o dobrych perspektywach rynkowych;
2. b) wdrażania metod hodowlanych znacznie obniżających negatywny lub wspierających pozytywny wpływ na środowisko w porównaniu ze zwykłą praktyką w sektorze akwakultury;
3. c) wsparcia tradycyjnych działalności z zakresu akwakultury, które mają znaczenie dla zachowania i rozwoju zarówno sfery gospodarczo-społecznej, jak i zachowania środowiska;
4. d) wsparcie zakupu sprzętu mającego na celu ochronę hodowli przed drapieżnikami;
5. e) poprawa warunków pracy i bezpieczeństwa pracowników sektora akwakultury.

Planowana przez skarżącego kasacyjnie inwestycja miała na celu – na co sam wskazuje - wdrażania metod hodowlanych znacznie obniżających negatywny lub wspierających pozytywny wpływ na środowisko w porównaniu ze zwykłą praktyką w sektorze akwakultury oraz wsparcia tradycyjnych działalności z zakresu akwakultury, które mają znaczenie dla zachowania i rozwoju zarówno sfery gospodarczo-społecznej, jak i zachowania środowiska, co uzasadnia kwalifikowanie jej do osi priorytetowej 2.

Jednocześnie zauważyć należy, że zgodnie z art. 44 ust. 3 Rozporządzenia nr 1198/2006 wsparcie udzielane zgodnie z ust. 1 może obejmować środki przewidziane w rozdziałach I, II i III, z wyjątkiem środków określonych w art. 23 i 24. Jednakże do wsparcia udzielonego dla operacji odpowiadających tym środkom zastosowanie mają warunki i stawki udziału na operację określone odpowiednio w rozdziałach I, II i III oraz w załączniku II, co słusznie organ odniósł do zadeklarowanej przez stronę we wniosku wysokości udziału pomocy finansowej na poziomie 85 %. Gdyby bowiem uznać, że w ramach wsparcia zrównoważonego rozwoju obszarów zależnych głównie od rybactwa wnioskodawca chce realizować zadania opisane w rozdziale II Oś priorytetowa 2: akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwarzanie i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, co niewątpliwie jest dopuszczalne, wysokość zadanej pomocy stosownie do § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2009 r. sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" 3) wynieść może maksymalnie 60 %, a ponadto w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy instytucja zarządzającą w zakresie wdrażania środków objętych programem operacyjnym, dla osi priorytetowych, o których mowa w art. 3 pkt 1- 2, jest Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Warunki te stanowiły przyczynę, dla której Zarząd Województwa nie mógł uwzględnić wniosku strony.

Zastosowanie art. 44 ust. 3 Rozporządzenia Rady (WE) NR 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006r. pozostaje w ścisłym związku z treścią art. 44 ust. 1 w/w Rozporządzenia. Nie można ich zastosować w oderwaniu od siebie, bowiem ust. 1 tego artykułu określa jakie cele mogą być realizowane w ramach osi priorytetowej 4, zaś ust. 3 tego artykułu określa zasady na jakich środki finansowe mogą być dla opisanych w ust. 1 działań przyznawane. Przyznawana na podstawie art. 44 ust. 1 Rozporządzenia pomoc finansowa, pozostaje pomocą z zakresu osi priorytetowej 4, lecz przyznawana jest w trybie i na zasadach wynikających z przepisów regulujących przyznawanie pomocy w ramach osi priorytetowych 1- 3, a więc przez właściwy dla tych osi organ i w wysokości wyznaczonej przez właściwe dla danej osi przepisy

Samorząd Województwa [...] i Wojewódzki Sąd Administracyjny badały formalne i materialne warunki przyznania pomocy na podstawie art. 44 ust. 3 w związku z art. 44 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) NR 1198/2006 i słusznie zastosowano w rozpoznawanej sprawie przepis art. 44 ust. 1, co świadczy o tym, że jedynie z przyczyn formalnych wnioskowana przez skarżącego kasacyjnie pomoc finansowa nie mogła zostać przyznana.

Tym samym, za pozbawione usprawiedliwionych podstaw uznać należało również zarzuty z pkt 1 petitum skargi kasacyjnej.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.