Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 648/16 oddalił skargę Z. G. R. K. (dalej: Związek Gmin lub skarżący) na decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu.
Związek Gmin złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Odrębnym pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając ten wniosek, strona podniosła, że w niniejszej sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spowodowanych koniecznością zwrotu kwoty określonej przez organ. W ocenie strony zapłata kwoty 953,025,78 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych stanowi znaczące obciążenie budżetów jednostek samorządu terytorialnego wchodzących w skład Związku. Jednocześnie strona zwróciła uwagę na znaczne zadłużenie gmin wchodzących w jej skład wynikające z konieczności wykonywania przypisanych im ustawowo zadań. Związek Gmin podkreślił, że jednostki samorządu terytorialnego wchodzące w jego skład, wykonują obecnie kolejne zadania inwestycyjne, a zwrot ustalonej przez organ kwoty spowoduje konieczność zaprzestania ich realizacji lub wstrzymania do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie oraz narazi na konsekwencje finansowe wynikające z opóźnienia w płatnościach.
W takiej sytuacji późniejszy zwrot wnioskodawcy uiszczonej przez niego na rzecz organu kwoty, nie zapobiegnie szkodzie, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też przez przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Do wniosku skarżący nie dołączył żadnych dokumentów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz.
77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm. dalej: p.p.s.a.). Z uwagi na to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mógł zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia - znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki - wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FZ 417/10, postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1836/10, postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 528/12 dostępne w CBOSA). Samo powołanie się przez stronę na ustawowe przesłanki bez wskazania na czym one polegają w konkretnej sprawie, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku.
Pamiętać należy, że Sąd podejmując rozstrzygnięcie musi mieć możliwość odniesienia się do pełnego materiału, pozwalającego zająć mu stanowisko odnośnie wystąpienia w sprawie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Dla wykazania okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. strona winna przedłożyć dokumenty źródłowe, zwłaszcza dotyczącesytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Nieodpowiednie uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę. (vide: J. P. Tarno /w:/ J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206).
W ocenie Sądu skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji z 1 czerwca 2016 r. nie wykazał żadnych dowodów dotyczących jego aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej. Brak możliwości skonfrontowania opisanych przez stronę konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji z jakimikolwiek dokumentami obrazującymi sytuację finansową i majątkową strony uniemożliwiał pozytywną ocenę wniosku skarżącego (por. postanowienia NSA: z 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 485/13, z 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 934/14, z 20 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 1020/14 dostępne w CBOSA).
W związku z powyższym, należy zatem przyjąć, że skarżący nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku wykazania przesłanek występujących w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.