Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 19/15 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej "S." P. S. S. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2732/13, w sprawie ze skargi "S." P. S. S. w S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty nienależnie pobranej dotacji przedmiotowej, w pkt 1 uchylił zaskarżony wyrok, w pkt 2 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 22 lipca 2013 r., w pkt 3 zasądził do Ministra Finansów na rzecz "S." P. S. S. w S. 8095 zł tytułem kosztów postępowania sądowego.
Wnioskiem z dnia 7 czerwca 2016 r. "S." P. S. S. w S., działając przez pełnomocnika radcę prawnego, zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o uzupełnienie ww. wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
W piśmie z dnia 12 lipca 2016 r. pełnomocnik "S." P. S. S. w S. cofnął wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 19 maja 2016.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny uznał w świetle stosowanego odpowiednio art. 60 P.p.s.a. cofnięcie wniosku o uzupełnienie wyroku za dopuszczalne, bowiem czynność ta nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec tego postępowanie w przedmiocie wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.