Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 844/14 oddalił skargę B. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2014 roku w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Pełnomocnik Skarżącego argumentując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdził, że w obecnych okolicznościach sprawy zachodzi niebezpieczeństwo, że jej wykonanie doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że mocą zaskarżonej decyzji nałożony został na wnioskodawcę obowiązek zwrotu kwoty 192.111,72 zł powiększonej o odsetki jak dla zaległości podatkowych. Dla skarżącego jest to kwota wielkich rozmiarów. Jej egzekucja spowoduje całkowitą utratę płynności finansowej oraz faktyczny brak środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb.
W ocenie pełnomocnika strony zapłata na tym etapie ww. kwoty spowodowałaby dotkliwe i dalekosiężne skutki dla Skarżącego, bowiem pogorszy w znacznym stopniu i tak już trudną jego sytuację majątkową. Powyższe w ocenie pełnomocnika uzasadnia zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący uprawdopodobnił, że w wyniku wykonania decyzji zostałyby wobec niego spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Zgodnie z tym przepisem, katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli w stosunku do strony zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, użycie w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej (por. szerzej: postanowienia NSA: z dnia 2 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 86/04; z dnia 16 kwietnia 2013 r., II OSK 856/13; Legalis). Ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć pod tymi pojęciami, ocena wystąpienia tych przesłanek za każdym razem należy więc do sądu. Ocena ta jest swobodna, ale nie dowolna. Dlatego sąd, rozpoznając wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej ma obowiązek za każdym razem wskazać podstawę uwzględnienia bądź odmowy uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, Legalis).
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie miałaby takiego znaczenia dla skarżącego (por. szerzej postanowienie NSA z dnia: 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04; Legalis).
Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA z dnia: 10 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 184/09; 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt I GSK 220/09; Legalis).
Należy przy tym zaznaczyć, że ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, ograniczając możliwość udzielenia ochrony tymczasowej od wystąpienia przynajmniej jednej z dwóch ww. przesłanek.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowana we wniosku argumentacja uprawdopodobnia, iż wykonanie decyzji spowoduje realne zagrożenie dla sytuacji finansowej Skarżącego. Egzekwowanie kwoty 192.111,72 zł powiększonej o odsetki jak dla zaległości podatkowych wynikającej z decyzji może niewątpliwie wpłynąć na utratę płynności finansowej Skarżącego, a przez to wywołać nieodwracalne skutki finansowe i spowodować wyrządzenie znacznej szkody w jego majątku.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.