Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 768/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] czerwca 2016 r., w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie przewozu regularnego osób w krajowym transporcie drogowym.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Z. W. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na wysokie prawdopodobieństwo powstania szkody po stronie skarżącego, bowiem prowadzona przez niego działalność jest jedynym źródłem dochodu skarżącego i jego rodziny. Ponadto jego pasażerowie zostaną pozbawienia codziennego transportu do pracy i szkoły.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: ppsa), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w tym przepisie odnoszą się do sytuacji, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 ppsa i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia.
Natomiast trudne do odwrócenia skutki są to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt I GZ 211/13; dostępne w CBOSA).
W niniejszej sprawie skarżący oparł swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na wysokim prawdopodobieństwie powstania szkody po stronie skarżącego, jako jedynego żywiciela rodziny. Ponadto we wniosku wskazano, że wykonanie decyzji pozbawi jego pasażerów codziennego środka transportu.
W ocenie Sądu kasacyjnego w sprawie wystąpiły przesłanki do zastosowania wobec skarżącego ochrony tymczasowej, o której stanowi art. 61 § 3 ppsa. Bez zezwolenia skarżący nie jest w stanie wykonywać wyżej opisanej działalności gospodarczej. Sąd miał na uwadze okoliczności ujawnione w toku postępowania o przyznanie skarżącemu prawa pomocy, z których istotnie wynika m. in., że jest jedynym żywicielem czteroosobowej rodziny, jego dochód wynosi 2.000 zł i jest uzyskiwany tylko z tytułu wykonywania przewozu regularnego. W tej sytuacji, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nawet czasowa niemożliwość wykonywania działalności niewątpliwie będzie wiązać się z realnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, dla skarżącego i jego rodziny.
W tej sytuacji, w ocenie Sądu wniosek Z. W. powinien zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa, orzekł jak w sentencji.