Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 1292/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę P. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2016 r., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, w wysokości 60.000 zł. W toku postępowania zainicjowanego skargą strony odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
P. B. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ten wniosek, strona stwierdziła, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia wnoszonego środka odwoławczego. Skarżący w tożsamej co do okoliczności sprawie nie został bowiem ukarany przez organ karą pieniężną. Ponadto wnioskodawca wskazał, że najistotniejszą okolicznością jest, iż wymierzenie tak wysokiej kary wiązać się będzie ze spowodowaniem znacznej szkody po stronie skarżącego. Uzyskanie środków w podanej wysokości jest niemożliwe i stanowi zbyt daleko idące i nieznajdujące oparcia w przepisach prawa nadużycie.
Skarżący stwierdził, że w przypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, pozostanie bez jakichkolwiek środków na utrzymanie siebie oraz rodziny i zajdzie konieczność zamknięcia prowadzonej działalności gastronomicznej, stanowiącej źródło miesięcznego dochodu jego rodziny, wynoszącego ok. 3.000 zł. W konsekwencji nawet prawdopodobny zwrot wymierzonej kary pieniężnej wyrządziłby niepowetowaną szkodę, gdyz przywrócenie funkcjonowania działalności gospodarczej byłoby już niemożliwe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
W treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) ustawodawca przewidział, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz.
77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Z uwagi na to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sformułowany w skardze kasacyjnej mógł zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona nie udokumentowała swojej sytuacji finansowej, co pozwoliłoby na dokonanie oceny, czy wyegzekwowanie (przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego) należnej z decyzji kwoty doprowadzi do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody albo spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Informacje w tym zakresie nie wynikają również z akt sprawy.
To, że egzekucja określonej kwoty pieniężnej prowadzi w swych skutkach do uszczuplenia środków majątkowych dłużnika, jest oczywiste, jednak przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest wyłącznie szkoda, ale szkoda, którą można uznać za znaczną. Dla oceny, czy skutkiem wykonania decyzji będzie wyrządzenie skarżącemu szkody, którą można by uznać za znaczną w jego przypadku, niezbędne jest odniesienie należnej z decyzji kwoty 60.000 zł do całokształtu sytuacji majątkowej wnioskodawcy. W sprawie niniejszej możliwość takiej analizy nie zachodzi z powodu nieprzedłożenia stosownych dokumentów i oświadczeń obrazujących aktualną kondycję finansową wnioskodawcy. Wskazany brak wystąpił ponownie pomimo, że już przy rozpoznawaniu wniosku złożonego w tym samym zakresie na etapie postępowania przed Sądem I instancji, Sąd ten wyjaśnił skarżącemu, że w sprawie brak jest dokumentów, które uprawdopodobniałyby oświadczenie zawarte we wniosku o doprowadzeniu go do utraty płynności finansowej.
W ocenie NSA, brak jest również podstaw do przyjęcia, że egzekucja nałożonej na skarżącego kary pieniężnej wywoła trudne do odwrócenia skutki. Bez przedstawienia przez wnioskodawcę stosownych okoliczności w omawianym zakresie, argumenty o konieczności zakończenia prowadzenia przez niego działalności gospodarczej muszą być uznane za gołosłowne. Bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia pozostaje również wskazywane przez skarżącego prawdopodobieństwo uwzględnienia wniesionego w sprawie środka odwoławczego, bowiem przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym postępowaniu są jedynie okoliczności związane z postępowaniem incydentalnym, jakim jest postępowanie w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.