Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329.; dalej zwanej "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie zaś z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisu o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. wyrok NSA z 26 października 2017 r., sygn. akt II GSK 1562/15, dostępne w CBOSA).
W sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 czerwca 2022 r., sygn. akt II GSK 2418/21 – w oznaczeniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 14 listopada 2018 r. – błędnie wskazano sygnaturę akt w taki sposób, że zamiast "I SA/Ol 462/18" wpisano "III SA/Ol 462/18".
Uwzględniając powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu w omówionym zakresie sentencję wyroku z 30 czerwca 2022 r., sygn. akt II GSK 2418/21, brak bowiem wątpliwości, że skarga kasacyjna dotyczyła sprawy o sygnaturze akt I SA/Ol 462/18.
Zaistniały błąd wymagał sprostowania i dlatego na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.