Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 6 września 2013 r. po rozpoznaniu sprawy ze skargi "M." Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie zmiany zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w sprawie odmowy dokonania zmiany zezwolenia w zakresie zmiany lokalizacji punktu gier, oddalił skargę.
I
W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, WSA stwierdził, że spór między stronami sprowadzał się do wyjaśnienia, czy przepisy będące podstawą prawną podjętej decyzji, a mianowicie art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.; dalej: ustawa o grach hazardowych) w zw. z art. 129 ust. 1 cytowanej ustawy, mają charakter przepisów technicznych" w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L 98.204.37 ze zm.; dalej: Dyrektywa) i czy wobec tego, przed ich wejściem w życie, powinny podlegać notyfikacji Komisji Europejskiej, zgodnie z art. 8 ust. 1 Dyrektywy.
W konkluzji, powołując się na dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych, a także Trybunału Sprawiedliwości UE, Sąd I instancji wskazał, że przepisy przejściowe ustawy o grach hazardowych takiego charakteru nie mają i jako takie nie podlegały procedurze notyfikacyjnej, o której mowa w art. 8 ust. 1 dyrektywy.
II
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła "M." Sp. z o.o. w W., wskazując na naruszenie art. 1 pkt 11 dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1988 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego w zw. z art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych poprzez błędną wykładnię polegającą na nieuznaniu przepisu art. 135 ust. 2 za przepis techniczny. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA we Wrocławiu oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych za wszystkie instancje.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu jest wiadome, że postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 686/13
NSA przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?".
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.
Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy zatem rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (vide wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2006 r. o sygn. akt I FSK 845/05, publik. LEX nr 212145). Warunkiem skorzystania z tej podstawy prawnej, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego oraz przed Trybunałem Sprawiedliwości UE i Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte (vide np. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2011 r. o sygn. akt II FZ 278/11, publik. ONSAiWSA z 2012 r. nr 6, poz. 99).
Stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie przez TK kwestii zgodności z przepisami Konstytucji RP art. 14 ust. 1 u.g.h., mającej wpływ na zagadnienie stosowania art. 135 ust. 2 tej ustawy, mieć będzie również wpływ na kontrolę wyroku Sądu pierwszej instancji w aspekcie postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa materialnego oraz argumentacji zawartej w jej uzasadnieniu.
W tym stanie rzeczy NSA na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. z urzędu zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez TK sprawy o sygn. akt P 4/14.