Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 września 2011 r., sygn. akt II GSK 1390/11 oddalił skargę kasacyjną K. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2128/10, w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego osobiście sporządzoną skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym orzeczeniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
W myśl art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej powoływana jako "p.p.s.a.") do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a., który wprowadza obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem przewidzianym w ustawie. Zgodnie bowiem z art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. przepisu przymusu adwokacko – radcowskiego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka; skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego (w sprawach z zakresu obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami) lub rzecznika patentowego (w sprawach z zakresu własności przemysłowej).
Dla skargi o wznowienie postępowania dotyczącej orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, właściwym do jej rozpoznania jest ten sąd. Powyższe oznacza – stosownie do treści powołanych wyżej przepisów – że skarga o wznowienie postępowania musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyłączeniami opisanymi powyżej. Niedopełnienie tego warunku skutkuje odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, i w tej kwestii stanowisko tak orzecznictwa jak doktryny jest jednoznaczne i jednolite (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt II OSK 1382/08, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt I GSK 359/05; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 628; T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 928).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że skargę o wznowienie postępowania sporządził K. G., który nie spełnia wymogów opisanych w art. 175 p.p.s.a. Składający skargę o wznowienie postępowania nie wykazał, że należy do grupy osób uprawnionych do sporządzenia tego środka odwoławczego, który to fakt musi być udokumentowany wraz ze złożeniem przedmiotowej skargi o wznowienie lub przed upływem terminu do jej wniesienia. Powyższe względy zadecydowały o tym, iż sporządzona przez K. G. skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a.