Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Sz 507/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uwzględnił skargę J. O. i uchylił decyzję Dyrektora Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ZOR ARiMR) w S. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] oraz utrzymaną przez nią w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (BP ARiMR) w G. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie płatności do gruntów rolnych na rok 2007.
Sąd I instancji orzekał w następujących okolicznościach faktycznych sprawy.
W dniu 8 maja 2007 r. do Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu K. wpłynął wniosek J. O. o przyznanie m.in. płatności do gruntów rolnych, w tym jednolitej płatności obszarowej, płatności uzupełniającej do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz płatności uzupełniającej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęce).
Kierownik BP ARiMR w G. decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] na podstawie art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm.) oraz art. 4 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U Nr 44, poz. 262) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.), rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm.) przyznał J. O. płatność do gruntów rolnych na rok 2007 w wysokości 13.932,26 zł, w tym jednolitą płatność obszarową w wysokości 8.750,69 zł i uzupełniającą płatność do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości 5.181,57 zł oraz odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych.
W dniu 2 maja 2008 r. J. O. wniósł odwołanie od powyższej decyzji w części dotyczącej nieprzyznania płatności zwierzęcej do działek nr 2, 4, 56/01, 60, 61/1, 96, 62/6 i 62/7 o łącznej powierzchni 11,17 ha.
Skarżący podał, że 1 sierpnia 2006 r. przejął gospodarstwo rolne po rodzicach, a wcześniej przez 5 lat był domownikiem. Według niego, został on niesłusznie pozbawiony płatności zwierzęcej, mimo iż przejął gospodarstwo wraz ze stadem bydła. Zdaniem skarżącego, w decyzji organ powołał się na rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności, zamiast na prawidłowe rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 44, poz. 265).
Dyrektor ZOR ARiMR w S. decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 7 ust. 2, art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w zw. z art. 4 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej, § 5 rozporządzenia Ministra rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r., po rozpoznaniu odwołania J. O., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie o § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności. Podał, że zgodnie z § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 marca 2008 r. i na mocy § 16 tegoż rozporządzenia traci moc rozporządzenie z 13 marca 2007 r., wobec czego zasadny jest zarzut strony, iż organ I instancji orzekał o nieistniejące przepisy. Jednakże, zdaniem organu odwoławczego, nie wpłynęło to na zmianę sytuacji strony. Zgodnie bowiem z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r., płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, przez tego rolnika lub jego małżonka, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie (powtórzono treść § 4 rozporządzenia z 13 marca 2007 r.).
Organ stwierdził na podstawie danych zawartych w rejestrze zwierząt oznakowanych oraz zgodnie z oświadczeniem producenta zawartym w odwołaniu, że nie posiadał on zwierząt, które w okresie referencyjnym były przez niego wpisane lub zgłoszone do właściwego rejestru. Tym samym nie spełnił podstawowego warunku do przyznania płatności uzupełniającej do roślin przeznaczonych na paszę.
J. O. wniósł skargę na decyzję Dyrektora ZOR ARiMR w S. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Strona wnosząca skargę zaskarżyła powyższą decyzję w części dotyczącej nieprzyznania jej płatności zwierzęcej, żądając jej uchylenia w tym zakresie i przyznania należnej płatności.
W uzasadnieniu skargi J. O. podał, że jest młodym rolnikiem, przejął gospodarstwo po swoich rodzicach i zajmuje się produkcją mleka. Rodzice posiadali w okresie referencyjnym stado bydła, które on później przejął.
Dyrektor ZOR ARiMR w S. w odpowiedzi na skargę pismem z dnia 17 września 2008 r. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wyrokiem z dnia 15 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Sz 507/08 uznał skargę za zasadną i uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną przez nią w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, iż w niniejszej sprawie należy stosować ustawę z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U Nr 35, poz. 217 i Nr 99, poz. 666) oraz wydane na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 2 lit. a i art. 24c tej ustawy - rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, które weszło w życie z dniem 15 marca 2008 r. (§ 17).
Sąd I instancji stwierdził, iż z wyjaśnień rolnika wynika, że w dniu 1 sierpnia 2006 r. przejął on gospodarstwo po rodzicach wraz ze stadem bydła, lecz organ powyższej okoliczności nie wyjaśnił, a jest to istotne w świetle § 6 bądź § 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. Powyższe przepisy umożliwiają bowiem otrzymanie płatności zwierzęcej niezależnie od kwestii posiadania zwierząt w okresie referencyjnym wymienionym w § 5, lecz związane są z nabyciem całości gospodarstwa rolnego przez rolnika oraz wprowadzają sposób wyliczenia tej płatności.
Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę, iż z uregulowań zawartych we wspólnotowych aktach prawnych stanowiących realizację wspólnej polityki rolnej wynika, że wsparcie finansowe rolników i wszelkie dopłaty do produkcji rolnej z założenia mają charakter przedmiotowy. Odnoszą się przede wszystkim do gospodarstwa rolnego i produkcji rolnej. Stąd - w ocenie WSA - uprawnienia do dopłat idą w ślad za gospodarstwem.
Sąd I instancji wskazał nadto, że w § 5 rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności przewidziano przyznanie powyższej płatności rolnikowi, któremu przekazano gospodarstwo rolne na podstawie, m.in. art. 21 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, które nie było związane z okresem referencyjnym wymienionym w § 4 tegoż rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze WSA stwierdził, że w przypadku przekazania gospodarstwa rolnego po okresie referencyjnym wskazanym w § 5 ust. 1 pkt 1 Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r., uprawnienia następcy do otrzymania płatności zwierzęcej w 2007 r. oceniane być powinny na podstawie ilości, rodzaju i wieku zwierząt wpisanych do rejestru, a przynależnych przekazanemu gospodarstwu. W ocenie Sądu organy obu instancji dokonując błędnej interpretacji przepisów w/w rozporządzenia nie poczyniły żadnych ustaleń w powyższym zakresie.
Sąd I instancji wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracyjny winien ustalić, kiedy i na jakich warunkach J. O. nabył gospodarstwo rolne oraz czy i w jakim czasie był posiadaczem zwierząt wpisanych do rejestru, a także czy osoba przekazująca mu gospodarstwo była w posiadaniu zwierząt wpisanych do rejestru i czy w związku z tym otrzymała płatność zwierzęcą w latach ubiegłych, a następnie rozważyć wniosek rolnika w oparciu o § 6 bądź § 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r.
Skargę kasacyjną od wyroku WSA w S. z dnia 15 stycznia 2009 r. wniósł Dyrektor ZOR ARiMR w S. Strona wnosząca skargę kasacyjną zaskarżyła powyższy wyrok w całości, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia od strony przeciwnej na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przypisanych.
Stosownie do art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) zaskarżonemu orzeczeniu strona zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w tym § 5 ust. 1 oraz § 6 i 7, a polegającą na uznaniu, iż otrzymanie płatności zwierzęcej przez J. O. winno być oparte - niezależnie od spełnienia przez rolnika warunków § 5 ust. 1 - na podstawie § 6 i 7 cyt. rozporządzenia, podczas gdy w opinii organu skarżącego w sprawie nie zaistniały przesłanki do zastosowania § 6 i 7.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Dyrektor ZOR ARiMR w S. stwierdził, iż J. O. nie spełnił warunków do przyznania płatności zwierzęcej za rok 2007 r., bowiem na podstawie danych zawartych w rejestrze zwierząt oznakowanych oraz zgodnie z oświadczeniem producenta, nie posiadał on zwierząt, które w okresie wynikającym z § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 14 marca 2008 r., to jest w okresie referencyjnym od 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r. były przez niego wpisane lub zgłoszone do właściwego rejestru.
W ocenie strony wnoszącej skargę kasacyjną § 6 i 7 w/w rozporządzenia, nie mogą mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie. Zgodnie bowiem z § 7 tegoż rozporządzenia płatność zwierzęca przysługuje rolnikowi, który występował uprzednio z wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub płatności uzupełniającej i jeżeli nabył własność wszystkich gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa będących własnością poprzedniego rolnika, któremu co najmniej raz przyznano płatność zwierzęcą. W przedmiotowej sprawie rodzice pana J. O. (przekazujący, poprzedni właściciele) nigdy nie otrzymali płatności zwierzęcej, a zatem - zdaniem organu - warunek wynikający z § 7ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia (co najmniej jednokrotne przyznanie płatności zwierzęcej poprzedniemu właścicielowi gruntów) nie został zrealizowany. Z uwagi na fakt ubiegania się przez J. O. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2006 r., w ocenie strony wnoszącej skargę kasacyjną w przedmiotowej sprawie nie może mieć zastosowania również § 6 rozporządzenia z dnia 14 marca 2008 r. Zgodnie bowiem z jego treścią przyznanie rolnikowi płatności zwierzęcej możliwe jest, gdy ten nie występował uprzednio z wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub płatności uzupełniającej, z wyłączeniem przypadków o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru oraz art. 21 i 22 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy - p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania.
Wobec takich regulacji poza sporem winna pozostawać okoliczność, iż wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych.
Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została oparta na podstawie kasacyjnej opisanej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. W ramach tej podstawy kasacyjnej strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego, to jest § 5 ust. 1 oraz § 6 i § 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez błędną wykładnię wskazanych wyżej przepisów prawa i uznanie, że przyznanie J. O. płatności zwierzęcej winno zostać oparte, niezależnie od spełnienia przez rolnika warunków określonych w § 5 ust. 1 w/w rozporządzenia, na podstawie § 6 i § 7 tegoż rozporządzenia.
Przystępując do oceny przedstawionego wyżej zarzutu skargi kasacyjnej należy na wstępie przypomnieć, że stosownie do treści art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego może nastąpić przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. W doktrynie oraz w orzecznictwie wskazuje się, że naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię polega na mylnym rozumieniu treści określonej normy prawnej, natomiast uchybienie prawu materialnemu przez niewłaściwe zastosowanie polega na tzw. błędzie w subsumcji, co wyraża się w tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2006; wyrok NSA z 17.07.2008 II FSK 662/07 niepublikowany; wyrok NSA z 2.07.2008 r. II GSK 236/08 niepubliowany).
Ponadto należy podkreślić, że poza sporem pozostaje okoliczność, iż decyzja o odmowie przyznania J. O. uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęcej), została wydana w oparciu o przepis § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Oceniając wniosek J. O. o przyznanie w 2007 roku płatności zwierzęcej, organ administracji publicznej wskazał na niespełnienie przez wnioskodawcę przesłanki z § 5 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia (decyzja wydana przez organ odwoławczy), uznając iż wnioskodawca w okresie referencyjnym, to jest od 1 kwietnia 2005 roku do 31 marca 2006 roku nie był posiadaczem bydła lub owiec lub kóz lub koni które w tym okresie były wpisane lub zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, przez tego rolnika lub jego małżonka, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie.
W związku z powyższym przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w brzmieniu obowiązującym w 2007 roku, rolnikowi, który w danym roku spełniał warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługiwały płatności uzupełniające do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęce). W przepisie art. 23 wskazanej wyżej ustawy zawarte było upoważnienie ustawowe dla ministra właściwego do spraw rolnictwa do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych warunków lub szczególnego trybu przyznawania, między innymi płatności zwierzęcej. W oparciu o tę ustawową delegację w dniu 13 marca 2007 roku wydane zostało rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności.
Stosownie do treści § 16 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, rozporządzenie z 13 marca 2007 roku, z dniem 15 marca 2008 roku utraciło moc obowiązującego aktu prawnego i zostało zastąpione przez wskazane wyżej rozporządzenie z 14 marca 2008 roku. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 roku wydane zostało w oparciu o ustawową delegację zawartą w art. 24c, który to przepis został dodany do ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej przez art. 1 pkt 22 ustawy z 28 lutego 2008 roku o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej.
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi 14 marca 2008 roku (podobnie jak wcześniejsze rozporządzenie z 13 marca 2007 roku) przewiduje przyznanie płatności zwierzęcej w trzech różnych sytuacjach.
Jedna grupa rolników to ci, którzy posiadali w okresie referencyjnym, to jest od 1 kwietnia 2005 roku do 31 marca 2006 roku określone zwierzęta, które w tym czasie były wpisane lub zostały przez tego rolnika zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych i którzy wcześniej już występowali z wnioskiem o inne płatności - § 5 ust. 1 rozporządzenia.
Druga grupa rolników to ci, którzy zwierząt nie posiadali we wskazanym wyżej okresie referencyjnym ale nie występując wcześniej o dopłaty byli posiadaczami zwierząt określonych w przepisach prawa w okresie od 15 września roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o przyznanie płatności zwierzęcej do dnia 14 marca roku złożenia tego wniosku i jeżeli w tym okresie zwierzęta były wpisane lub zostały zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, przez tego rolnika lub jego małżonka - § 6 ust. 1 rozporządzenia.
Trzecia grupa rolników to ci, którzy występowali poprzednio z wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub płatności uzupełniającej i nabyli własność wszystkich gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego będącego własnością rolnika, któremu co najmniej raz przyznano płatność zwierzęcą na podstawie § 5 ust. 1 albo na podstawie § 6 ust. 1 rozporządzenia bądź też na podstawie § 4 ust. 1 albo § 5 ust. 1 rozporządzenia z 13 marca 2007 roku - § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, a także w sytuacji, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.
Skoro z akt sprawy wynika, iż ani organ I instancji, ani organ odwoławczy nie rozpatrzyły sprawy pod kątem występowania przesłanek z § 6 i § 7 w/w rozporządzenia, to należy uznać, iż zasadnie Sąd I instancji wskazał, że nie jest wystarczające do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy związanej z przyznaniem płatności zwierzęcej w 2007 roku oparcie rozstrzygnięcia organów administracji publicznej wyłącznie na analizie i wykładni przepisu § 5 ust. 1 w/w rozporządzenia. Trafnie zatem ocenił Sąd I instancji, iż organy administracji publicznej pomijając w toku postępowania administracyjnego przesłanki o jakich mowa w § 6 i § 7 w/w rozporządzenia dopuściły się naruszenia przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.