Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt II GSK 2831/17 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 62 ust. 1 zdanie 2 w zw. z art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm.) pozostawił bez rozpatrzenia skargę kasacyjną E.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt
I SA/Ke 297/17 w sprawie ze skargi E.L. na informację Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z dnia [...] kwietnia 2017 r.; nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu.
Pismem z dnia 10 października 2017 r. E.L. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego M.K. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołując się na naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść postanowienia, a to art. 62 ust. 1 w zw. z art. 64 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 w związku z art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) poprzez ich błędną wykładnię sprowadzającą się do niezasadnego wnioskowania, że bezwzględny termin do złożenia skargi kasacyjnej to 14 dni od dnia dręczenia skarżącej wyroku wraz z uzasadnieniem, podczas gdy wykładnia językowa ww. przepisu wskazuje na możliwość złożenia skargi kasacyjnej w terminie 14 dni nie wyłączając przy tym możliwości zastosowania przepisu art. 177 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i rozpoznanie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt II GSK 2831/17 nie jest dopuszczalne.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie (pkt 1-10).
Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa ta nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP.
Na powyższą zasadę nie wpływa okoliczność, że zaskarżone orzeczenie NSA zostało wydane w oparciu o przepisy ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Zgodnie z art. 64 powołanej ustawy, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52–55, art. 61 § 3–6, art. 115–122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Przepis ten, ani też żaden inny artykuł ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 nie modyfikuje zasady niezaskarżalności kończących sprawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, tym bardziej że zawarte w nim wyłączenia nie obejmują regulacji dotyczącej przepisów, z których wywodzi się tę zasadę (por. postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 544/10, dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z uwagi na niedopuszczalność zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.