Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Po 650/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A. Sp. z o.o. w G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
W skardze kasacyjnej od tego wyroku A. Sp. z o.o. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
We wniosku wskazano, że skarżąca prowadzi liczne przedsięwzięcia w kraju i za granicą, ciągle umacnia swoją markę i pozycję na rynku, m. in. poprzez liczne inwestycje, do czego niezbędne są jej środki, w tym zgromadzone na rachunkach bankowych. Zatem wszelkie nieplanowane wydatki niewątpliwie narażają skarżącą, w jej ocenie, na szkodę majątkową i powodują trudne do odwrócenia skutki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika zatem, że to skarżący jest zobowiązany wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności i być poparte stosownymi twierdzeniami i dokumentami, pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
W świetle zaprezentowanych powyżej uwag wskazać należy, że skarżąca nie wykazała przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, tj. nie wykazała, aby w sytuacji finansowej i majątkowej, w jakiej się aktualnie znajduje, wykonanie zaskarżonej decyzji, tj. uiszczenie kary pieniężnej w wysokości 17.450 zł, mogło spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce znacznej szkody, czy też skutków trudnych do odwrócenia. Skarżąca nie przedstawiła w tym zakresie żadnych dokumentów źródłowych, które uprawdopodobniałyby możliwość zaistnienia takiego niebezpieczeństwa. Skarżąca podkreśliła jedynie konieczność przeznaczania zgromadzonych na swoich rachunkach bankowych środków na liczne inwestycje w celu umocnienia marki i pozycji na rynku. Tego rodzaju argument wniosku nie może być uznany za skutecznie wykazujący przesłanki ochrony tymczasowej. Nie jest bowiem uprawnione przyjęcie a priori pierwszeństwa inwestycji podmiotu przed jego zobowiązaniami publicznoprawnymi.
Na marginesie należy zauważyć, że ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. Z tego względu obawy skarżącej dotyczące ciężkich skutków konieczności zapłacenia kary nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.