Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 czerwca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 3631/14 oddalił skargę [...] na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku [...] (dalej: skarżąca lub wnioskodawca) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji.
W jego uzasadnieniu skarżąca podniosła, że utrzymanie w mocy decyzji Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych pociąga daleko idące konsekwencje, których dolegliwość może prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Zgodnie bowiem z art. 25 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. Nr 116, poz. 975 dalej: ustawa), niezależnie od wymierzenia kary pieniężnej podmiot wprowadzający do obrotu środek, produkt lub substancję, o których mowa w ust. 1 pkt 3, lub produkt, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, jest obowiązany do:
- a) niezwłocznej zmiany oznakowania na oznakowanie, które nie wprowadza w błąd co do:
- - spełniania przez ten środek, produkt lub substancję wymagań określonych w przepisach rozporządzenia nr 834/2007 lub rozporządzenia nr 889/2008, w tym niezawierające określenia "ekologiczny" lub pochodnej tego określenia lub określenia "eko" lub "bio" lub
- - możliwości stosowania w rolnictwie ekologicznym tego środka, produktu lub substancji, lub
- b) niezwłocznego wycofania tego środka, produktu lub substancji z obrotu na własny koszt.
Skarżąca wyjaśniła, że zmaterializowanie się wobec niej obowiązków, o których mowa w powyższym przepisie - na skutek uzyskania przez decyzję ostatecznego charakteru - pociąga za sobą dolegliwe konsekwencje finansowe i logistyczne dla wnioskodawcy. Abstrahując od konieczności uiszczenia kary pieniężnej w wysokości [...] złotych, uprawomocnienie się zaskarżonej decyzji oznacza konieczność dokonania zmian w dotychczasowym oznakowaniu produktów, włącznie z potencjalną koniecznością zastąpienia marki "[...]" inną, względnie wycofanie produktów z obrotu na koszt skarżącej.
Skarżąca podkreśliła, że konieczność zmiany oznakowania produktów, w tym potencjalne zrezygnowanie z posługiwania się marką "[...]" stanowiącą każdorazowo część nazwy handlowej produktów w ramach wykonania zaskarżonej decyzji i obowiązków z nią sprzężonych, może skutkować poniesieniem istotnego, nieodwracalnego uszczerbku majątkowego po stronie skarżącej. W szczególności zmiana marki na inną w odniesieniu do produktów szacowana jest - zgodnie z oświadczeniem skarżącej (załączonym do skargi) - na kwotę rzędu [...] złotych w okresie trzech lat od wprowadzenia tej zmiany. Koszty te związane są w szczególności, z kosztem wykreowania nowej marki, nakładami związanymi z jej startem i rozwinięciem (prowadzeniem akcji informacyjnych i kampanii marketingowych) oraz koniecznością dostosowania oznakowania produktów do nowej marki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć należy, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. gdy stwierdzono, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por.: np. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2013 r., II FSK 1064/12).
Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por.: postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2014 r., II FSK 1653/14).
W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie NSA z dnia 26 września 2013 r., II FSK 2540/13).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca przedstawiła swoją sytuację majątkową oraz uprawdopodobniła ją stosownymi dokumentami, zatem wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, bowiem sytuacja materialna skarżącej spółki może być zagrożona ze względu na pogorszenie jej trudnej sytuacji majątkowej. Chodzi tu o konieczność dokonania zmian w dotychczasowym oznakowaniu produktów spółki, włącznie z potencjalną koniecznością zastąpienia marki "[...]" inną, względnie wycofanie produktów z obrotu na koszt skarżącej. Zmiana marki na inną w odniesieniu do produktów szacowana jest na kwotę rzędu od [...] złotych (oświadczenie spółki w aktach sprawy) w okresie trzech lat od wprowadzenia tej zmiany. Koszty te związane są w szczególności, z kosztem wykreowania nowej marki, nakładami związanymi z jej startem i rozwinięciem (prowadzeniem akcji informacyjnych i kampanii marketingowych) oraz koniecznością dostosowania oznakowania produktów do nowej marki.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, również że WSA w Warszawie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji (k. 50 akt sądowych). Jak wynika z przedstawionych danych, sytuacja majątkowa strony skarżącej po dacie wydania postanowienia przez Sąd I instancji nie uległa znacznej zmianie.
Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 193 p.p.s.a.