Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 553/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę D. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Przemyślu z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł D. J., zaskarżając orzeczenie w całości oraz domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy w całości do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie jego uchylenia w całości i uchylenia w całości decyzji organu II instancji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Ponadto skarżący kasacyjnie wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skargę kasacyjną oparto na obydwu podstawach art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.). Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, a to poprzez naruszenie: art. 2 ust. 6, art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 14 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612 ze zm.; dalej: u.g.h.) w zw. z art. 1 pkt 11 w zw. z art. 8 ust. 1 dyrektywy 98/34/WE w zw. z § 4, § 5, § 8 i § 10 w zw. z § 2 pkt 1a, 2, 3 i 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 ze zm.). Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 5, art. 6 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., art. 14 ust. 1 u.g.h., w zw. z art. 1 pkt 11 w zw. z art. 8 ust. 1 Dyrektywy 98/34/WE; art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 32 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej w zw. z art. 129 ust. 1 i ust. 3 w zw. z art. 2 ust. 6 u.g.h. w zw. z art. 2 ust. 2b i art. 2 ust. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych; art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 122 w zw. z art. 124 Ordynacji podatkowej; art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej.
Szczegółową argumentację na poparcie zarzutów sformułowanych w petitum skargi kasacyjnej przedstawiono w jej uzasadnieniu.
Uzasadnienie wyroku Sądu I instancji, zawarte w aktach sprawy i przekazanych do Naczelnego Sądu Administracyjnego celem rozpoznania skargi kasacyjnej, nie zawiera kart o numerach parzystych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 177 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Natomiast w myśl art. 75 p.p.s.a., pisma w postępowaniu sądowym i orzeczenia doręcza się w odpisach. W orzecznictwie wskazuje się, że pojęcie "odpis" określa dokument wiernie oddający oryginał, stanowiący jego odwzorowanie (kopię) lub dokładne odzwierciedlenie jego treści (zob. postanowienie NSA z 27 września 2017 r., sygn. akt I GZ 201/17, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., sygn. akt III CK 369/05, LEX nr 178249).
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że do akt sprawy dołączono odpis zaskarżonego wyroku opatrzony pieczęcią "za zgodność z oryginałem" (luźne karty załączone do okładki akt sprawy) oraz podpisem własnoręcznym osoby poświadczającej, częściowo o innej treści uzasadnienia niż oryginał wydanego postanowienia, znajdującego się w aktach sądowych, w którym część kart uzasadnienia jest pusta (zob. uzasadnienie k. 78-86 akt sądowych).
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że treść zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej rodzi uzasadnione wątpliwości, co do treści odpisu wyroku doręczonego pełnomocnikowi skarżącego. Taka sytuacja mogła wprowadzić w błąd fachowego pełnomocnika co do faktycznej i prawnej podstawy rozstrzygnięcia zapadłego w przedmiotowej sprawie.
Nie ulega wątpliwości, że strona nie może zostać pozbawiona możności obrony swoich praw i powinna dysponować odpisem postanowienia o treści zgodnej z treścią wydanego w sprawie orzeczenia, zarówno co do treści rozstrzygnięcia, jak i uzasadnienia. Kwestia ta była już przedmiotem rozważań zarówno Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których wskazano, że za skuteczne, otwierające termin do wniesienia środka zaskarżenia należy uznać doręczenie tylko takiego odpisu wyroku z uzasadnieniem, który nie zawiera błędów wprowadzających strony w błąd odnośnie do rzeczywistej treści rozstrzygnięcia (postanowienie SN z dnia 7 października 2003 r., sygn. akt IV CZ 107/03, LEX nr 529775 oraz postanowienie NSA z 27 września 2017 r., sygn. akt I GZ 201/17, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że doręczenie odpisu wyroku, którego treść uzasadnienia częściowo odbiega od treści umieszczonej na oryginale wyroku, uniemożliwia pełnomocnikowi strony zajęcie trafnego stanowiska i dokonania odpowiedniego wyboru co do dalszego postępowania.
W konsekwencji zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przyjąć, że nie doszło w istocie do doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, a zatem nie otworzył się termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał w związku z powyższym, że skarga kasacyjna w rozpoznawanej sprawie została wniesiona przed terminem, ponieważ bieg terminu na wniesienie tego środka zaskarżenia w ogóle się nie rozpoczął. Skargę kasacyjną jako złożoną przedwcześnie należało potraktować jako niedopuszczalną (por. postanowienie NSA z 19 października 2017 r., sygn. akt II GSK 2048/16 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Należy zauważyć, że dopiero po prawidłowym doręczeniu stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem otworzy się termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.