Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 17 czerwca 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 1344/08 rozpoznając sprawę ze skargi H.K. - po przyjęciu, że zaskarżyła ona decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], od której przysługiwał stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy – odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a.
W uzasadnieniu wskazał jednocześnie, że skarżąca prawidłowo złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy po wydaniu decyzji przez Prezesa KRUS z dnia [...] marca 2008 r. Organ ten decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję. Skarżąca została pouczona w tej decyzji o przysługującym prawie do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Ponieważ jednak skarżąca w skardze wskazała numer decyzji z dnia [...] marca 2008 r. Sąd uznał, że skarga na tą decyzję jest niedopuszczalna.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącej, ustanowiony z urzędu, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego wg. norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 58 § 1 pkt 6 oraz art 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie. Wskazał, że skarżąca składając skargę miała na celu zaskarżenie decyzji Prezesa KRUS w przedmiocie odmowy umorzenia należności składek na ubezpieczenie społeczne. Obie decyzje Prezesa KRUS, zarówno ta z dnia [...] marca 2008 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2008 r. zawierały odmowę umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Sąd zatem w ocenie pełnomocnika skarżącej powinien przyjąć, że jej zamiarem było wniesienie skargi na decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r. Pełnomocnik podniósł również, że postanowienie Sądu narusza również art. 45 Konstytucji, poprzez pozbawienie skarżącej prawa do merytorycznego i sprawiedliwego rozstrzygnięcia tej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego uwarunkowana jest uprzednim wyczerpaniem środków zaskarżenia służących skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez środek zaskarżenia rozumie się np. odwołanie, czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postawiony w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunek dopuszczalności skargi ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, iż złożona do sądu administracyjnego skarga oceniona zostanie jako niedopuszczalna, co z kolei skutkować będzie jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżąca H. K. skorzystała z przysługującego jej środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Fakt ten wynika z administracyjnych akt sprawy. Decyzją z dnia [...] marca 2008 r. Prezes KRUS odmówił umorzenia należności składkowych objętych układem ratalnym za okres kwiecień 1998 – kwiecień 2002 w wysokości 6 906 zł. Następnie skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w wyniku którego Prezes KRUS wydał decyzję w dniu [...] kwietnia 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucając skargę miał wiedzę odnośnie wykorzystania przez skarżącą drogi administracyjnej, gdyż wraz ze skargą zostały przesłane do Sądu akta administracyjne sprawy. Z akt administracyjnych wynika, że skarżąca otrzymała decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r. w dniu 14 kwietnia 2008 r., a skargę do Sadu złożyła za pośrednictwem organu w dniu 29 kwietnia 2008 r. Skargę złożyła więc zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r., tj. w terminie 30 dni od doręczenia decyzji, wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe okoliczności w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę mimo błędnie wskazanego numeru zastosował zbyt rygorystyczną sankcję. Ze skargi, a także terminu złożenia skargi można było wywnioskować, ze skarżąca miała na uwadze zaskarżenie decyzji ostatecznej Prezesa KRUS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., mając wątpliwości co do przedmiotu zaskarżenia, powinien na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. oraz art. 6 p.p.s.a. wezwać skarżącą, występującą bez profesjonalnego pełnomocnika do złożenia wyjaśnień odnośnie przedmiotu zaskarżenia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uwzględnił skargę kasacyjną nie przekazując sprawy do ponownego rozpoznania, gdyż w skardze kasacyjnej zostały wyjaśnione wszelkie wątpliwości odnośnie przedmiotu zaskarżenia.