Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wr 353/11, oddalił skargę M. Spółki z o. o. w K. (dalej: skarżąca Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku M. Spółka z o.o. w K., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] maja 2011 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lutego 2011 r., wydanej w pierwszej instancji. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że wykonanie decyzji oznaczać będzie fizyczną likwidację wszystkich 157 punktów gier ujętych w uchylonym zezwoleniu, a zatem obok działań logistycznych (tj. fizyczne wyłączenie działających tam automatów z eksploatacji) również obowiązek podjęcia przez skarżącą szeregu czynności administracyjnych (zgłoszenie wycofania automatów z punktów gier i przemieszczania ich w inne miejsce), a także pozbawi Spółkę możliwości czerpania dochodu z prowadzonej działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
Jednocześnie skarżąca wskazała, że przeprowadzenie ewentualnej "procedury reaktywującej owe 157 punktów gier" nie będzie możliwe do przeprowadzenia w krótkim czasie. Każdy punkt gier wymaga bowiem m.in. działań kontrolnych i weryfikujących przeprowadzanych przez Służbę Celną.
Ponadto skarżąca wskazała na cywilistyczny aspekt omawianej sytuacji. Wyjaśniła, że wynajmuje powierzchnię pod punkty gier od właścicieli lokali. Wycofanie automatów z tych lokalizacji, oznaczać będzie dla nich utratę czynszu najmu z umów zawartych na czas ważności uchylonego zezwolenia i może skutkować roszczeniami cywilnymi związanymi z faktycznym niewykonywaniem umowy. W konkluzji skarżąca stwierdziła, że brak wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej wywoła dla niej obiektywnie trudne do odwrócenia, być może nawet nieodwracalne skutki, negatywne bez względu na treść wyroku sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
NSA podziela pogląd zaprezentowany w orzeczeniu z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt. II GSK 2434/11.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Z przepisu tego, który ma zastosowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677).
Rozpoznając wniosek skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny nie kierował się prognozami co do wyniku sprawy. Oceniał natomiast ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżąca we wniosku powołała się w istocie na możliwość wystąpienia obu tych przesłanek.
Zdaniem Sądu w świetle przedstawionych przez skarżącą okoliczności, należy podzielić pogląd skarżącej Spółki, co do możliwości wystąpienia znacznej szkody w następstwie wykonania decyzji. Decyzja administracyjna uchylająca zezwolenie na prowadzenie działalności pociągnie za sobą dolegliwość w postaci niemożliwości wykorzystania określonej liczby punktów do gier, co niewątpliwie wpłynie na pogorszenie kondycji finansowej Spółki (zmniejszenie jej dochodów).
Zgodzić się też należy, że ze względu na dużą ilość punktów do gier ujętych w uchylonym zezwoleniu wymiar tej potencjalnej szkody należy określić jako znaczny. NSA w pełni podziela argumentację wskazaną przez skarżącą Spółkę, co do możliwości wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Przyjąć bowiem można, że reaktywowanie przedmiotowej działalności w przypadku braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wiązałoby się niewątpliwie z koniecznością podjęcia szeregu działań zarówno logistycznych jak i administracyjnych. Ponadto podzielić też trzeba stanowisko strony, iż wykonanie decyzji mogłoby spowodować roszczenia cywilne właścicieli lokali, z których zostaną wycofane automaty za utratę czynszu z tytułu umów najmu zawartych na czas ważności cofniętego zezwolenia. Nie wiadomo też, czy po ewentualnym zerwaniu umów byliby oni nadal zainteresowani wynajmem lokali w wyniku pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy dla strony skarżącej. W przypadku wykonania decyzji sytuacja strony uległaby poważnej komplikacji wobec problemów z odtworzeniem działalności gospodarczej.
Wskazane okoliczności mogą być zaś kwalifikowane jako trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
W rozpatrywanej sprawie skoro wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. to istniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji