Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz. postanowieniem z 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 686/11 odrzucił skargę A.-E. Z. W. A. U., M. M. w D. na postanowienie Prezesa Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 28 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 95/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz., uznając się za właściwy do rozpoznania skargi, odrzucił skargę skarżących na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego z powodu niewyczerpania trybu odwoławczego.
W wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej skarżących od ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 909/11, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz.
W wykonaniu wskazań sądu kasacyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz. wezwał stronę skarżącą do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia w skardze z dnia 24 sierpnia 2010 r.
Pełnomocnik skarżących wskazał, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Ustalono także, że strona skarżąca złożyła pismo zatytułowane: "pozew" w dniu 24 sierpnia 2010 r. w Kancelarii Ogólnej ZUS Oddział w Sz., a nadto przedłożył Sądowi brakujące ww. pisma.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie doręczono stronie skarżącej w dniu 24 czerwca 2010 r., natomiast strona skargę złożyła w dniu 24 sierpnia 2010 r., a zatem, skarga ta została wniesiona po upływie 30 dni od jej doręczenia.
W skardze kasacyjnej A.-E. Z. W. A. U., M. M. w D. zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Zaskarżonemu postanowieniu kasator zarzucił naruszenie:
- 1) art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w wyniku przyjęcia, że skarżąca nie zachowała ustawowego terminu do wniesienia skargi, podczas gdy skargę niespełniajacą wymogów formalnych pisma procesowego w postępowaniu sądwoadmijnistracyjnym złożono najpóźniej dnia 22 lipca 2010 r.,
- 2) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zaniechanie wezwania strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 28 czerwca 2010 r. uzupełnionej pismem oznaczonym nazwa "pozew".
W skardze kasacyjnej skarżący wskazali, że Sąd pierwszej instancji w ogóle nie odniósł się w uzasadnieniu postanowienia z dnia 7 grudnia 2011 r. do pisma skarżących z dnia 28 czerwca 2010 r., które ich zdaniem należy taktować jako skargę. Natomiast pismo skarżących z dnia 24 sierpnia 2010 r. zatytułowane "pozew" jako uzupełnienie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające skargę z uwagi na przekroczenie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia (art. 53 § 1 p.p.s.a.).
Według skarżących Sąd pierwszej instancji naruszył art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżący nie zachowali ustawowego terminu do wniesienia skargi.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jest chybiony. Przede wszystkim należy zauważyć, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu o sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia skarżący wyjaśnili w piśmie z dnia 1 września 2011 r., że skarga została złożona na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...]. Zatem wobec niewątpliwego ustalenia, które rozstrzygnięcie było przedmiotem skargi, twierdzenie strony, iż pismo z dnia 28 czerwca 2010 r. należy uznać za środek zaskarżenia, który następnie został uzupełniony pismem z dnia 24 sierpnia 2010 r. zatytułowanym "pozew", stanowi całkowicie nieuzasadnioną polemikę z prawidłowo i wnikliwie ustalonym stanem faktycznym sprawy.
Wobec powyższego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że strona skarżąca, będąc prawidłowo pouczona w zaskarżonym postanowieniu, że skargę należy wnieść w terminie dni 30, liczonym od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem Oddziału ZUS w Sz., nie zachowała tego terminu. Jak ustalono bowiem, powyższe postanowienie doręczono stronie skarżącej w dniu 24 czerwca 2010 r., a strona skargę złożyła w dniu 24 sierpnia 2010 r. w Kancelarii Ogólnej ZUS Oddział w Sz. Zatem, skarga ta została wniesiona po upływie dni 30 od dnia jej doręczenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 oraz 182 § 1 i § 3 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną