Uzasadnienie
Postanowieniem z 7 sierpnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1533/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę R. W. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z [...] marca 2015 r. w przedmiocie nakazu rejestracji odbiorników radiofonicznych oraz ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników radiofonicznych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu [...] marca 2015 r., a skargę nadano w urzędzie pocztowym [...] kwietnia 2015 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie.
Stwierdził, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi było spowodowane obiektywnymi okolicznościami, niezawinionymi przez skarżącego, tj. przebytym zabiegiem i długotrwałą rehabilitacją. Okoliczności te spowodowały, że wniesienie skargi w terminie było niemożliwe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, że w terminie wydania postanowienia WSA przepis art. 173 § 1 p.p.s.a. stanowił, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznaczało to, że od postanowienia z 7 sierpnia 2015 r. przysługiwała skarga kasacyjna do NSA. Po wejściu w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) zmianie uległa treść art. 194 § 1 p.p.s.a. W art. 194 § 1 między innymi dodano punkt 1a, z którego wynika, że zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie z treści art. 2 ustawy zmieniającej wynika, że przepis art. 194 § 1 pkt 1a stosuje się także do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej.
Zmieniona treść art. 173 § 1 p.p.s.a. będzie znajdowała zastosowania do spraw wszczętych po dacie wejścia w życie ustawy zmieniającej, jak stanowi art. 2 ustawy z dnia 9.04.2015 r. (postanowienie NSA z 4 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1917/15). Wobec tego NSA potraktował wniesioną skargę kasacyjną jako zażalenie skarżącego.
W ocenie NSA zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych argumentów, więc należało je oddalić.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a.
Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Jak wynika z akt administracyjnych, decyzja Ministra Administracji i Cyfryzacji została prawidłowo doręczona R. W. [...] marca 2015 r., w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a, tj. poprzez doręczenie jej dorosłemu domownikowi. Wobec tego termin do wniesienia skargi upływał [...] kwietnia 2015 r. Tymczasem skarga została złożona dopiero [...] kwietnia 2015 r. (por. k. 9 akt sądowych), więc zgodnie z prawem WSA odrzucił ją jako spóźnioną (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że argumenty podniesione w zażaleniu nie korespondują z żądaniem. W żaden sposób nie podważają prawidłowości postanowienia WSA, lecz wskazują na niezawinienie uchybienia terminu. Takie twierdzenia powinny ewentualnie stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a nie zażalenia na postanowienie o jej odrzuceniu. Podnosząc je, skarżący wykazał się niekonsekwencją, z jednej strony bowiem kwestionuje prawidłowość postanowienia WSA, a z drugiej podnosi argumenty przemawiające za brakiem winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, potwierdzając tym samym, że nie została ona złożona zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji.
Naczelny Sąd Administracyjny sprostował oczywistą omyłkę w postanowieniu WSA z 7 sierpnia 2015 r., w ten sposób, że w wierszu 5 od dołu w miejsce nr "[...]" wpisał numer "[...]", ponieważ Sąd w miejsce numeru decyzji wpisał numer sprawy. Wobec tego zgodnie z art. 156 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 2 sentencji.