Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 26 listopada 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 699/18, oddalił skargę A. sp. z o.o. w upadłości układowej w K. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.
Syndyk masy upadłości A. sp. z o.o. w upadłości w K. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając orzeczenie w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
1. Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:
a) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 3 §1 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § ust. 1 p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 7, art. 8, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.; powoływanej dalej jako: k.p.a.) poprzez nieprzeprowadzenie w sposób właściwy kontroli działalności organu - Dyrektora Śląskiego OW NFZ, pod kątem legalności tego działania, z uwagi na zaakceptowanie przez Sąd wydania decyzji w dniu [...] marca 2018 r., a więc zanim upłynął termin dla skarżącego do wypowiedzenia się o zebranych dowodach i materiałach oraz zgłoszonych żądaniach w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, co zdaniem Sądu nie miało znaczenia, wobec okoliczności że skarżący złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, więc w ramach postępowania odwoławczego uchybienie to zostało skorygowane przez organ, przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz niewyjaśnienie w sposób odpowiadający wymogom postępowania administracyjnego wszystkich istotnych okoliczności sprawy, przez przyjęcie, że złożenie w toku postępowania przez skarżącego oświadczenia z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie wyrażenia zgody na odjęcie punktów oferty za kryteria określone w pytaniach ankietowych: 1.2.1.4 i 1.2.1.2 (dotyczących kryterium jakości), skutkuje tym, że zarzut skargi dot. obu pytań ankietowych jest chybiony, skoro skarżący sam wyraził zgodę na odjęcie punktów za te kryteria, podczas gdy niewyrażenie zgody na tę zmianę, skutkowałoby odrzuceniem jego oferty przez komisję konkursową z uwagi na podanie nieprawdziwych danych w ofercie, a Sąd w uzasadnieniu wydanego orzeczenia potwierdza, że zarzut skarżącego jest poważny i stanowiłby podstawę do uchylenia decyzji organu.
przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów przez przyjęcie i niewyjaśnienie w sposób odpowiadający wymogom postępowania administracyjnego wszystkich istotnych okoliczności sprawy, przez przyjęcie że oferent A. M. O. J. D. spółka jawna nie podali w ofercie nieprawdziwych informacji co do spełnienia warunków kryterialnych tzw. Innych, i że podmiot ten przedstawił w ofercie gabinet diagnostyczno-zabiegowy, będący komórką organizacyjną zarejestrowaną przed dniem [...] czerwca 2016 r., a drugi tego rodzaju gabinet, zarejestrowany po tej dacie, nie był wykorzystywany dla celów realizacji świadczeń związanych z przedmiotowym konkursem, a to z uwagi na treść złożonego przez tego oferenta oświadczenia, podczas gdy z akt postępowania nie wynika która z komórek organizacyjnych oferenta była weryfikowana w toku postępowania i przedstawiona w ofercie, a co nie zostało należycie zweryfikowane przez organ.
- 2. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucono:
przez naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1938 ze zm.; powoływanej dalej jako: ustawa o świadczeniach), poprzez błędną jego wykładnię przez przyjęcie, iż organ należycie zweryfikował okoliczność, że oferent A. M. O. J. D. Spółka jawna w ofercie złożonej w postępowaniu konkursowym nie podali nieprawdziwych informacji co do spełniania warunkówdotyczących kryteriów tzw. innych, wymienionych w punkcie b) poniżej, wobec czego nie było podstaw prawnych dla odrzucenia jego oferty już na wstępnym etapie rozpoznania, naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej - załącznika nr 3, tabela nr 5 Leczenie szpitalne - Leczenie jednego dnia.
Pkt 2 Przedmiot postępowania: Zespół chirurgii jednego dnia - Chirurgia naczyniowa, Lp. 6 kryteria tzw. Inne, pkt 2 Brak ważnej pozytywnej opinii, o której mowa w art. 95d ust. 1 ustawy o świadczeniach - dotyczy podmiotu leczniczego lub jednostek lub komórek organizacyjnych zakładu leczniczego utworzonych po dniu 29 czerwca 2016 r. lub inwestycji wszczętej po tym dniu, przy pomocy których mają być udzielane świadczenia opieki zdrowotnej objęte przedmiotem postępowania, za które to kryterium odejmowane jest 8 punktów z ogólnej wartości oferty, poprzez uznanie że oferent A. M. O. J. D. Spółka jawna nie spełniał warunku dla odjęcia punktów, mimo że organ nie ustalił w postępowaniu która z dwóch posiadanych przez niego komórek organizacyjnych podlegała weryfikacji przez komisję konkursową, a tym samym zgłoszona została w ofercie do udzielania świadczeń.
Szczegółową argumentację na poparcie zarzutów postawionych w petitum skargi kasacyjnej przedstawiono w jej uzasadnieniu.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach i nie zasługuje na uwzględnienie.
Sposób sformułowania w rozpatrywanym przypadku skargi kasacyjnej wymaga przypomnienia podstawowych zasad rozpoznawania spraw przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpią - jak w tej sprawie - przesłanki nieważności postępowania, enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 pkt 1-6 p.p.s.a., to Naczelny Sąd Administracyjny, kontrolując zaskarżony wyrok, zobowiązany jest ograniczyć się do zbadania, czy wyrok ten uchybia przepisom wskazanym w skardze kasacyjnej w ramach podstaw z art. 174 p.p.s.a. Stosownie do ostatniego z powołanych przepisów skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
- 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zwrócenia uwagi wymaga też, że zgodnie z art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Dodatkowego wyjaśnienia wymaga w tym miejscu, że przez przytoczenie podstaw kasacyjnych należy rozumieć dokładne wskazanie przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 175 p.p.s.a.) przepisów, które zdaniem strony naruszył Sąd pierwszej instancji, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, itd. oraz oznaczeniem aktu prawnego, w którym są zawarte, a także wyjaśnienie, na czym to naruszenie polegało oraz jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por. postanowienie NSA z 8 marca 2004 r., sygn. akt FSK 41/04; postanowienie NSA z 1 września 2004 r., sygn. akt FSK 161/04; postanowienie NSA z 24 maja 2005 r., sygn. akt FSK 2302/04; a także wyrok NSA z 25 marca 2014 r., sygn. akt I GSK 705/12 oraz wyrok NSA z 21 listopada 2014 r., sygn. akt II FSK 2602/14, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Natomiast uzasadnienie podstaw kasacyjnych powinno szczegółowo wskazywać do jakiego, zdaniem skarżącego, naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego doszło i na czym to naruszenie polegało, a w przypadku zarzucania uchybień przepisom procesowym należy dodatkowo wykazać, iż to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Koniecznym jest także przypomnienie pewnych istotnych i oczywistych kwestii. Bez wątpienia skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym wysoce sformalizowanym. Zgodnie bowiem z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. Granice skargi są wyznaczone przez podstawy i wnioski. Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zatem sam autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma obowiązku ani prawa do domyślania się i uzupełniania argumentacji autora skargi kasacyjnej. Przytoczenie podstawy kasacyjnej musi więc być precyzyjne, gdyż - z uwagi na związanie sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej - Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Nie jest natomiast władny badać, czy sąd administracyjny pierwszej instancji nie naruszył innych przepisów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 sierpnia 2004 r., sygn. akt FSK 299/2004, OSP 2005/3, poz. 36). Naczelny Sąd Administracyjny nie jest zatem uprawniony do powtórnego badania zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego (ad meritum) w jego całokształcie. Sąd kasacyjny nie może doprecyzowywać podstaw kasacyjnych ani domyślać się intencji strony, co do zamiaru postawienia konkretnych zarzutów.
W pierwszej kolejności należy odnieść się do kwestii prawidłowości skonstruowania przez profesjonalnego pełnomocnika zarzutów sformułowanych w pkt 1b i 1c petitum skargi kasacyjnej. Autorka skargi kasacyjnej zarzuciła w nich przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz niewyjaśnienie w sposób odpowiadający wymogom postępowania administracyjnego wszystkich istotnych okoliczności sprawy jednakże zarówno w petitum skargi kasacyjnej jak i w jej uzasadnieniu nie powiązała tego zarzutu z żadnym przepisem prawa powszechnie obowiązującego i nie wskazała konkretnej jednostki redakcyjnej, która w opinii kasatora została naruszona. Uniemożliwia to Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ustosunkowanie się do treści tak sformułowanych zarzutów.
Podobna sytuacja dotyczy zarzutu naruszenia art. 77 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje na niewłaściwą redakcję i błąd skargi kasacyjnej w sformułowaniu zarzutu naruszenia ww. przepisu. Autorka skargi kasacyjnej nie wskazała bowiem jednostki redakcyjnej art. 77 k.p.a. poprzez określenie paragrafu, który w jego ocenie został naruszony przez Sąd I instancji mimo, iż przepis ten zawiera cztery paragrafy. Także w uzasadnieniu zarzutu brak jednoznacznych wskazówek pozwalających stwierdzić, która z tych jednostek redakcyjnych tekstu prawnego jest zdaniem autorki skargi kasacyjnej naruszona przez Sąd I instancji.
W związku z tym podzielić należy prezentowane w judykaturze stanowisko, wedle którego w odniesieniu do przepisu, który nie stanowi jednej zamkniętej całości, a składa się z paragrafów, ustępów, punktów i innych jednostek redakcyjnych, wymóg skutecznie wniesionej skargi kasacyjnej jest spełniony wówczas, gdy wskazuje ona konkretny przepis naruszony przez sąd pierwszej instancji, z podaniem konkretnej jednostki redakcyjnej przepisu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 614/13, LEX nr 1574678; z 14 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 1799/12, LEX nr 1295809). Również w tym przypadku Naczelny Sąd Administracyjny nie może zastąpić strony w precyzowaniu stawianych zarzutów, a zatem zarzut ten nie mógł odnieść oczekiwanego przez stronę skutku.
Nie ma również podstaw, aby twierdzić, że w rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia przepisów wskazanych w pkt 1a petitum skargi kasacyjnej.
Chybiony jest zatem zarzut naruszenia art. 1 § 2 p.u.s.a. Przepis ten zakreśla właściwość sądów administracyjnych, stanowiąc, że sprawują one wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Wydanie wyroku niezgodnego z oczekiwaniem skarżącej Spółki nie może być utożsamiane z uchybieniem powołanej normie. Nie ma bowiem żadnych podstaw do przyjęcia, iż Sąd I instancji nie dokonał kontroli działalności organów administracji publicznej oraz, że badanie to przeprowadził w innym aspekcie niż zgodność z przepisami, które miały w sprawie zastosowanie.
Niezależnie od tego zauważyć należy, że art. 1 § 2 powołanej ustawy ustrojowej wyznacza jedynie ramy kontroli sądowej. Nie określa natomiast reguł postępowania sądowoadministracyjnego, te bowiem zawarte są, o czym była już mowa, w ustawie p.p.s.a.
Podobnie Sąd pierwszej instancji nie naruszył art. 3 § 1 p.p.s.a. zgodnie, z którym Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wskazana regulacja ma charakter ustrojowy i kompetencyjny, a zatem omawiany przepis mógłby być naruszony jedynie w sytuacji, w której sąd administracyjny nie rozpoznałby w ogóle skargi lub dokonał jej oceny według innych kryteriów niż kryterium legalności.
Ze sformułowanych zarzutów nie wynika, aby tego rodzaju uchybienia kasator podnosił. Dlatego nieuzasadnione było powoływanie się na ten przepis. Przepis art. 3 § 1 p.p.s.a. nie stanowi bowiem podstawy dla czynienia zaskarżonemu orzeczeniu zarzutu błędnego rozstrzygnięcia, gdyż celowi temu służą inne przepisy.
Analiza uzasadnienia tego zarzutu wskazanego w pkt 1a petitum skargi kasacyjnej pozwala jednak stwierdzić, iż w istocie sprowadza się on do twierdzenia, że Sąd I instancji nie dostrzegł, iż organ administracji naruszył reguły zawarte w przepisach art. 7, art. 8, art. 80, k.p.a. z uwagi na zaakceptowanie przez Sąd wydania decyzji w dniu [...] marca 2018 r., a więc zanim upłynął termin dla skarżącego do wypowiedzenia się o zebranych dowodach i materiałach oraz zgłoszonych żądaniach w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Organ pierwszej instancji przekazał bowiem do stron tego postępowania informację, że decyzja w sprawie zostanie wydana do [...] marca 2018 r., a w rzeczywistości wydana została [...] marca 2018 r. tym samym pismo skarżącego z [...] marca 2018 r., a doręczone do organu [...] marca 2018 r. nie zostało uwzględnione przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. W tej mierze podnieść należy, że ocena Sądu I instancji, iż w rozpatrywanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa regulujących zasady w postępowaniu administracyjnym mogłaby zostać skutecznie podważona tylko wówczas, gdyby uzasadnienie omawianego zarzutu wykazywało istnienie istotnego wpływu tego naruszenia na wynik sprawy.
O skuteczności zarzutów kasacyjnych stawianych na podstawie określonej w pkt 2 art. 174 p.p.s.a. nie decyduje każde uchybienie przepisów postępowania, lecz tylko i wyłącznie takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez "wpływ", o którym mowa na gruncie wymienionego przepisu, rozumieć należy istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem sądu administracyjnego I instancji, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. Wynikającym z przepisu art. 176 p.p.s.a. obowiązkiem strony wnoszącej skargę kasacyjną jest więc, nie tylko wskazanie podstaw kasacyjnych, lecz również ich uzasadnienie, co w odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania powinno się wiązać z uprawdopodobnieniem istnienia wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy.
Należy więc uzasadnić, że następstwa zarzucanych uchybień były na tyle istotne, że kształtowały lub współkształtowały treść kwestionowanego orzeczenia, a w sytuacji, gdyby do nich nie doszło wyrok sądu administracyjnego I instancji byłby inny. Z punktu widzenia przedstawionych uwag stwierdzić należy, że omawiany zarzut nie mógł odnieść skutku oczekiwanego przez stronę. Z jego uzasadnienia nie wynika bowiem, na czym miałby polegać istotny wpływ zarzucanego naruszenia wymienionych przepisów na wynik sprawy i to sytuacji, gdy w sprawie nie jest jednocześnie kwestionowane, że w ramach postępowania odwoławczego z wniosku o ponowne rozpoznania sprawy organ odniósł się do wszystkich zarzutów w nim sformułowanych. Z powyższych względów prawidłowa jest konstatacja WSA, iż w ten sposób organ usunął występujące uchybienie związane z wydaniem decyzji bez uwzględnienia stanowiska jednej ze stron prowadzonego postępowania administracyjnego.
Co więcej, Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko przedstawione w zaskarżonym wyroku, że mimo, iż można rozważać, czy organ rozpatrując sprawę po raz pierwszy podjął decyzję w sprawie bez prawidłowego zapewnienia stronom prowadzonego postępowania wypowiedzenia się co do istotnych elementów, to jednak bez wątpienia w ramach postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uchybienie to zostało skorygowane, gdyż strona miała pełną możliwość wypowiedzieć się w ramach przedmiotowego postępowania.
Aprobaty Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zyskał również zarzut naruszenia art. 149 ust.1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, przez to, że jakoby organy administracji dopuściły się naruszenia postanowień art. 149 ust.1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, przez przyjęcie, iż oferent A. M. O., J. D. spółka jawna w ofercie złożonej w postępowaniu konkursowym nie podali nieprawdziwych informacji co do spełniania warunków dotyczących kryterium tzw. Innych, co winno skutkować odrzuceniem ich oferty już na wstępnym etapie rozpoznania, a co w konsekwencji doprowadziło do niedokonania wyboru oferty skarżącej.
WSA słusznie bowiem przyznał rację organowi wskazując, że wskazany wyżej podmiot w rejestrze podmiotów leczniczych posiada zarejestrowane łącznie dwa gabinety diagnostyczno- zabiegowe; jeden z nich rozpoczął działalność [...] listopada 2012 r., a drugi [...] czerwca 2017 r. W ramach czynności wyjaśniających oferent wskazany na wstępie tej części rozważań oświadczył, że z gabinetu zgłoszonego [...] czerwca 2016 r. nie korzystano w ramach udzielanych świadczeń zdrowotnych objętych przedmiotowym postępowaniem.
Nie mogą być uznane za trafne zarzuty kasacyjne naruszenia art. 149 ust. 1 pkt ustawy o świadczeniach, bowiem podmiot ubiegający się o uzyskanie oferty spełniał wymagane przez przepisy wymogi i nie było podstaw dla uwzględnienia wniesionej skargi.
W tej sytuacji, nie sposób zgodzić się także ze stanowiskiem skarżącego kasacyjnie, jakoby w niniejszej sprawie miało dojść do naruszenia naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej - załącznika nr 3, tabela nr 5 Leczenie szpitalne - Leczenie jednego dnia. Pkt 2. Przedmiot postępowania: Zespół chirurgii jednego dnia - Chirurgia naczyniowa, Lp. 6 kryteria tzw. Inne, pkt 2 Brak ważnej pozytywnej opinii, o której mowa w art. 95d ust. 1 ustawy o świadczeniach - dotyczy podmiotu leczniczego lub jednostek lub komórek organizacyjnych zakładu leczniczego utworzonych po dniu 29 czerwca 2016 r. lub inwestycji wszczętej po tym dniu, przy pomocy których mają być udzielane świadczenia objęte przedmiotem postępowania, za które to kryterium odejmowane jest 8 punktów z ogólnej wartości oferty, poprzez uznanie że oferent A. Spółka jawna nie spełniał warunku dla odjęcia punktów, mimo że organ nie ustalił w postępowaniu która z dwóch posiadanych przez niego komórek organizacyjnych podlegała weryfikacji przez komisję konkursową, a tym samym zgłoszona została w ofercie do udzielania świadczeń.
Rację ma także Sąd I instancji, że wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, z akt administracyjnych wynika, że Spółka jawna [...] na dzień złożenia oferty dysponowała wymaganym gabinetem diagnostyczno-zabiegowym, natomiast w terminie późniejszym uruchomiony został kolejny gabinet, przy czym jak oferent ten oświadczył nie był on wykorzystywany dla celów realizacji świadczeń związanych z przedmiotowym konkursem.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.
Odnosząc się do kwestii kosztów postępowania kasacyjnego należy podkreślić, że przy orzekaniu o zwrocie tych kosztów mają zastosowanie przepisy art. 206 i art. 207 § 2 p.p.s.a., wyrażające odpowiednio zasadę miarkowania kosztów postępowania oraz zasadę słuszności. Stosowanie tych przepisów, będących wyjątkiem od zasady finansowej odpowiedzialności za wynik postępowania, zależy od uznania Naczelnego Sądu Administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie sąd kasacyjny na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a. odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. NSA uznał, że w sprawie wystąpił szczególnie uzasadniony przypadek, o którym mowa w tym przepisie, polegający na zmianie w toku postępowania międzyinstancyjnego sposobu prowadzenia postępowania upadłościowego w stosunku do Skarżącej poprzez postawienie jej w stan upadłości obejmującej likwidację majątku.