Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 7 listopada 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1511/11 oddalił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.
A. Sp. z o.o. wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Dodatkowo w piśmie z [...] czerwca 2012 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła szkodę w działalności spółki. Wskazano, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza jest obecnie działalnością niedochodową, zamykająca się stratą na koniec 2011 r. W ocenie skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła trudne do przewidzenia skutki i dalsze pogłębienie jej trudniej sytuacji materialnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona nie wykazała, że w sprawie wystąpiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym nie przedstawiła okoliczności przemawiających za przyznaniem jej ochrony tymczasowej w formie przewidzianej przez art. 61 § 3 p.p.s.a. Za niewystarczające należy bowiem uznać, ograniczenie się do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła szkodę w działalności spółki, wywoła trudne do przewidzenia skutki i dalsze pogłębienie jej trudniej sytuacji materialnej.
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że rodzaj nałożonego w rozpoznawanej sprawie obowiązku (kara pieniężna za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia) co do zasady nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne ze swej natury odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje bowiem możliwość zwrotu uiszczonej kwoty.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.