Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Bk 789/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.
J. P., działając przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, skargą kasacyjną zaskarżyła powyższy wyrok, wnosząc o jego uchylenie. Od skargi tej został uiszczony wpis w wysokości 200 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zasadą wynikającą z powyższego przepisu jest, że przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jednak art. 221 p.p.s.a. przewiduje wyjątek w tym zakresie i stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Wysokość i szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu sądowoadministracyjnym reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wezwał stronę do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, ustalonego na podstawie § 2 ust. 2 pkt 27 powyższego rozporządzenia, z którego wynika, że jest to wpis stały, przewidziany w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie nieobjętym punktami 1 - 26.
Zgodnie z art. § 3 rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł, a zatem w niniejszej sprawie 250 zł. Wpis taki jest wpisem stałym. Opłata w wysokości stałej to bowiem taka opłata, której wysokość jest stała, taka sama, jednakowa. Kryterium temu odpowiada nie tylko opłata, która jest wyrażona kwotowo, lecz także taka, która stanowiąc określony, zawsze taki sam ułamek określonej kwoty, ma zawsze taką samą wysokość. Opłatą w wysokości stałej jest zawsze wpis od skargi kasacyjnej w sprawach, w których wpis od skargi został określony w wysokości stałej (tak H. Knysiak-Molczyk w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexix, wyd. 2, Warszawa 2008., s. 722 i powołane tam orzecznictwo).
Wobec powyższego nie można przyjąć, że połowa wpisu od wpisu stałego nie jest już wpisem stałym, ponieważ trzeba samodzielnie go obliczyć, i w konsekwencji wezwać stronę działającą przez adwokata lub radcę prawnego do jego uiszczenia.
Z treści pełnomocnictwa udzielonego przez J. P. działającemu w sprawie radcy prawnemu wynika, że jest ono szerokie i obejmuje umocowanie do działania za stronę w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w B. i przed innymi sądami. Jeśli z pełnomocnictwa wynika umocowanie zarówno do sporządzenia, jak i wniesienia skargi kasacyjnej, to okoliczność, że strona osobiście złożyła skargę kasacyjną nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku uiszczenia opłaty stałej. Radca prawny sporządzający skargę kasacyjną ma zatem obowiązek uiścić wpis stały w odpowiedniej wysokości bez wzywania przez sąd. Podobne stanowisko zajął NSA w postanowieniu z dnia 9 maja 2006 r. II OZ 468/06.
W rozpatrywanej sprawie strona i pełnomocnik w dniu 27 maja 2009 r. uiścili wpis w wysokości 100 złotych każde, co wynika ze znajdującego się w aktach dowodu wpłaty kwoty 100 zł w urzędzie pocztowym oraz dokonanego przez pełnomocnika polecenia przelewu kwoty w takiej samej wysokości. Od skargi została więc uiszczona kwota 200 zł zamiast 250 zł. Uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej przez adwokata lub radcę prawnego może polegać zarówno na niewniesieniu takiej opłaty lub wniesieniu jej wysokości innej niż określona w przepisach rozporządzenia. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczenie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym albo adwokatem stałej opłaty w wysokości niższej od należnej kwoty opłaty stałej, określonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., stanowi uchybienie wymogom zawartym w art. 221 p.p.s.a. i obliguje sąd do odrzucenia środka zaskarżenia bez wezwania o uiszczenie opłaty (por. postanowienia NSA: z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 701/04; z dnia 5 kwietnia 2006 r., II OZ 347/06).
Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 180 p.p.s.a. w związku z art. 178 p.p.s.a.
MR