Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1017/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie gier losowych (cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych) oddalił skargę.
Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że Dyrektor Izby Celnej w Katowicach decyzją z dnia [...] marca 2014 r. utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] maja 2011 r. cofającą A. sp. z o.o. w K. (dalej Spółka) zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa śląskiego, udzielone Spółce decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] marca 2009 r. W podstawie prawnej powołano art. 221, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. - dalej jako "O.p.") oraz art. 8, art. 129 ust. 3 i art. 138 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm. - dalej u.g.h).
W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że w dniu [...] grudnia 2009 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w R. przeprowadzili kontrolę możliwości gry na automatach o niskich wygranych w punkcie gier: [...] w G. przy ul. [...]. Kontroli poddano dwa automaty do gier o niskich wygranych - Super Bank numer fabryczny [...], poświadczenie rejestracji [...]; Hot Spot Platin, numer fabryczny [...], poświadczenie rejestracji [...]. W wyniku kontroli pierwszego z automatów stwierdzono, że istnieje możliwość gry za stawki wyższe niż wskazane w art. 2 ust. 2b ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j.: Dz. U. z 2004r. Nr 4, poz. 21 ze zm. - u.g.z.w.). Na drugim automacie, z uwagi na jego awarię, gry kontrolnej nie przeprowadzono.
Następnie w dniu 22 grudnia 2009 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w B. przeprowadzili kontrolę w punkcie gier: [...] w miejscowości C. przy ul. [...] możliwości gry na automacie o niskich wygranych Super Bank, numer fabryczny [...], poświadczenie rejestracji [...], w wyniku której stwierdzono, że istnieje możliwość gry za stawkę wyższą niż określona w art. 2 ust. 2b u.g.z.w.
W następstwie kontroli Dyrektor Izby Celnej w Katowicach postanowieniem z [...] stycznia 2010 r. r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych udzielonego Spółce, zaś postanowieniem z [...] sierpnia 2010 r. odmówił zawieszenia postępowania.
W toku postępowania organ dopuścił dowody z opinii biegłego sądowego z dnia [...] czerwca 2010 r. (dot. automatu Super Bank numer fabryczny [...]), z protokołu pokontrolnego z dnia [...] lipca 2010 r., z opinii biegłego sądowego z dnia [...] grudnia 2010 r. sporządzonej dla potrzeb postępowania sygn. akt RKS 86/2010/333000 (automat Hot Spot Platin numer fabryczny [...]), fotokopii materiałów udostępnionych przez Prokuraturę Apelacyjną w B.Organ odmówił Spółce przeprowadzenia wnioskowanych przez nią dowodów.
W konsekwencji poczynionych ustaleń Dyrektor Izby Celnej w Katowicach działając, jako organ I instancji, decyzją z [...] maja 2011 r. cofnął Spółce zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa śląskiego.
W toku postępowania odwoławczego organ dopuścił dodatkowe dowody w sprawie, a mianowicie; materiały przekazane przez Prokuraturę Apelacyjną w B., a postanowieniem z dnia [...] grudnia 2912 r. dopuszczono jako dowód w sprawie: opinię z badań sprawdzających nr [...] z dnia [...] października 2012 r. dot. automatu do gier Super Bank o nr fabrycznym 19710700450 wraz z płytą DVD; pismo Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] października 2012 r.; fragment zeznań A. D. - sposób badania automatów i K. Z. W uzasadnieniu decyzji z [...] marca 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w Katowicach podkreślił, że ustalenia z czynności kontrolnych zostały następnie potwierdzone w przeprowadzonym postępowaniu, w ramach którego organ celny uzupełnił materiał dowodowy o opinie biegłego sądowego, powołanego w ramach prowadzonego postępowania karnego skarbowego, a w przypadku jednego z automatów - opinie upoważnionej przez Ministra Finansów jednostki badającej.
Podniesiono, że w aktach sprawy znajdują się również dokumenty, na podstawie których automaty zostały zarejestrowane i dopuszczone do eksploatacji. Poza tym funkcjonariusze przeprowadzili kontrole urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, w ramach których stwierdzono możliwość gry o wygraną wyższą lub za stawki wyższe niż określone przepisami prawa. Wskazano także, że włączone do postępowania dokumenty otrzymane z Prokuratury ukazują szereg nieprawidłowości skutkujących wadliwym trybem badania automatów wykonywanych przez jednostki badające tj. pracowników Politechnik Łódzkiej i Warszawskiej.
Ponadto cytując treść pism Ministra Finansów podkreślono, że jednoznacznie z nich wynika, że automat, poprzez umożliwianie wykorzystywania zgromadzonych w poszczególnych grach na liczniku BANK wygranych punktów do prowadzenia gier za stawki wyższe niż określone w ustawie oraz uzyskiwanie wygranych wyższych niż dopuszczalne, nie jest zgodny z warunkami określonymi przepisami prawa.
| Na powyższą decyzję A. sp. z o.o. w K. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. |
|Sąd I instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wskazał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można Dyrektorowi Izby | |Celnej w Katowicach zarzucić naruszenia przepisów prawa krajowego czy unijnego. Za podstawę swojego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd | |Administracyjny w Gliwicach przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonej decyzji i podzielił stanowisko prawne | |przedstawione przez organ. |
|W ocenie Sądu I instancji przywołane w sprawie okoliczności wskazują na zasadność wydania przez organ zaskarżonej decyzji w oparciu o | |przywołany przepis art. 138 ust. 2 i 3 u.g.h. Sąd nie stwierdził naruszenia art. 138 ust. 3 u.g.h. w zw. z art. 2 Konstytucji. | |Sąd I instancji podkreślił, że postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w | |zakresie automatów do gier o niskich wygranych na terenie województwa śląskiego wszczęto postanowieniem Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z | |[...] stycznia 2010 r. W toku postępowania ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw | |wprowadzono przepis – art. 23a, w myśl którego rejestracja automatu wygasa z upływem okresu na jaki została dokonana, a także w przypadku | |wycofania z eksploatacji automatu lub urządzenia do gier (ust. 6). Z treści art. 23a ust. 7 wynika, że naczelnik urzędu celnego, w drodze | |decyzji cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w | |ustawie.
Z kolei przepis art. 14 stanowi, że do postępowań wszczętych i niezakończonych stosuje się przepisy w nowym brzmieniu. Natomiast w | |myśl art. 11 ust. poświadczenia rejestracji dokonane na podstawie przepisów dotychczasowych w celu dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania| |automatów i urządzeń do gier, o których mowa w art. 23a ust. 1 ustawy, zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia albo cofnięcia zgodnie z | |art. 23a ust. 6 i 7. |
|Cytując przepisy art. 23b ust. 1 u.g.h., art. 23b ust. 3 u.g.h.,.art. 23f ust. 1, ust. 2 i ust. 5 i ust. 6 tego art. Sąd I instancji | |stwierdził, że z przepisów tych wynika, iż jednostka badająca, działa na podstawie upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do| |gier, udzielonego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Okoliczność, czy jednostka badająca spełnia ustawowe warunki do | |uzyskania upoważnienia, o którym mowa w art. 23b ust. 3 i w art. 23f ust. 1 u.g.h. sprawdzana jest wyłącznie w toku postępowania prowadzonego| |przez Ministra Finansów wszczętego na wniosek zainteresowanej jednostki badającej. W przypadku pozytywnej weryfikacji przesłanek wymienionych| |w art. 23f ust. 1 u.g.h. jednostka otrzymuje upoważnienie, a jego udzielenie przez właściwego ministra przybiera postać czynności | |materialno-technicznej. W razie negatywnego wyniku weryfikacji tych przesłanek odmowa udzielenia upoważnienia następuje w drodze decyzji. | |Analizując przepis art. 23f ust. 5 pkt 1 u.g.h.
Sąd doszedł do wniosku, że okoliczność, iż według art. 23f ust. 3 u.g.h. upoważnienie | |udzielane jest na okres nie dłuższy niż do upływu okresu ważności akredytacji, nie oznacza – w świetle treści art. 23f ust. 5 pkt 1 ustawy – | |że utrata akredytacji na skutek innych okoliczności niż upływ okresu jej ważności, powoduje automatyczną utratę upoważnienia do badań | |technicznych automatów i urządzeń do gier. Czym innym jest bowiem upływ okresu ważności akredytacji, a czym innym jej utrata, mimo że okres | |ważności, na który akredytacja była wydana nie upłynął. |
|Podzielając stanowiska wyrażone m.in. w wyrokach WSA z 12 maja 2014 r. sygn. akt II Sa/Bk 67/14, z 27 marca 2014 r. sygn. akt III SA/Lu | |846/13 Sąd I instancji przyjął, jak w uzasadnieniach tych wyroków, że z treści art. 23f ust. 5 u.g.h. można wywieść, że tylko minister | |właściwy do spraw finansów publicznych może badać, czy jednostka badająca utrzymuje warunki, których spełnienie było konieczne dla udzielnie | |upoważnienia – i ewentualnie wydać odpowiednią decyzję odmawiająca przyznania upoważnienia. Weryfikacja prawidłowości udzielenia upoważnienia| |przez Ministra Finansów nie może być dokonywana przez organy celne prowadzące postępowania w poszczególnych sprawach, w których badania | |sprawdzające wykonują upoważnione jednostki badające. Strona może kwestionować badanie sprawdzające dokonane przez jednostkę badającą | |poprzez wykazanie błędów merytorycznych badania ale nie poprzez zakwestionowanie prawidłowości działania Ministra Finansów w postaci | |udzielenia upoważnienia, bądź w postaci zaniechanie odebrania upoważnienia - i w rezultacie przez postawienie tezy, że jednostka badająca nie| |miała uprawnienia do wykonania badania sprawdzającego.
W przypadku wskazania błędów merytorycznych badania, organ winien się odnieść do tych | |zarzutów. Okoliczność zamieszczenia, a w szczególności utrzymywania poszczególnych jednostek na stronie internetowej urzędu ministra w | |wykazie jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, nie stwarza domniemania, że jednostki | |zamieszczone w wykazie mają status jednostek upoważnionych. Wykaz ten ma bowiem jedynie charakter informacyjny. Rolą takiego wykazu jest | |ułatwienie zainteresowanym zidentyfikowania upoważnionych jednostek badających. O tym, czy jednostka badająca jest rzeczywiście upoważniona | |decyduje treść upoważnienia oraz okoliczność, czy nie upłynął okres, na który upoważnienie zostało udzielone albo czy nie została wydana | |decyzja o cofnięciu upoważnienia. Te okoliczności powinny być sprawdzone przez organ prowadzący postępowanie, w którym posłużono się badaniem| |sprawdzającym.
Zatem w niniejszej sprawie, skarżąca Spółka nie mogła skutecznie zakwestionować uprawnienia Wydziału Laboratorium Celne Izby | |Celnej w Przemyślu do wykonania badania sprawdzającego przez zakwestionowanie statusu tego laboratorium jako jednostki badającej. | |W ocenie Sądu bezzasadnie skarżąca Spółka zakwestionowała wymaganą przepisem art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. akredytację, którą Wydział | |Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu posłużył się ubiegając się o upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, | |albowiem w świetle tego przepisu nie musi to być akredytacja w dziedzinie badań technicznych automatów o niskich wygranych, ani w dziedzinie | |badań urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych (charakter urządzeń z definicji automatu o niskich wygranych). Z | |zamieszczonego na stronie internetowej Polskiego Centrum Akredytacji (www.pca.gov.pl) załącznika do certyfikatu Akredytacji nr AB 826 wynika,| |że Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu posiada od dnia 10 czerwca 2011 r. r. akredytację jako laboratorium badawcze w | |dziedzinach/obiektach: badań chemicznych i właściwości fizycznych chemikaliów; badań chemicznych i właściwości fizycznych tekstyliów.
Zatem | |tak określony zakres akredytacji udzielonej przez Polskie Centrum Akredytacji nie obejmuje badania automatów do gier o niskich wygranych, ani| |jakichkolwiek innych automatów, czy też badania urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych. Okoliczność ta nie ma jednak | |żadnego znaczenia, gdyż przepisy ustawy (w szczególności art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h.) nie wymagają aby jednostka ubiegająca się o udzielenie| |upoważnienia przedstawiła sprecyzowaną zakresowo akredytację, brak jest bowiem zapisu w u.g.h., odsyłającego do ustawy o systemie oceny | |zgodności. Istotnym także elementem sprawy jest to, że Laboratorium Izby Celnej w Przemyślu uzyskało normę akredytacyjną PN-EN ISO/IEC 17025,| |skierowaną do laboratoriów badawczych, które prowadzą badania w oparciu o różne metody: znormalizowane, nieznormalizowane i własne. Z | |przedłożonych przez organ dokumentów wynika, że badanie automatów Laboratorium prowadzi w oparciu o metodę własną. |
|W tej sytuacji skoro z przepisów ustawy o grach hazardowych nie wynika obowiązek przedstawienia Ministrowi Finansów akredytacji dopasowanej | |zakresowo do charakterystyki badań technicznych automatów i urządzeń do gier, a jedynie obowiązek przedstawienia jakiejkolwiek akredytacji | |wydanej przez podmioty wymienione w art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h., nie ma w Polsce jednostki badającej, która posiada taka akredytację, uznać | |należy, że posiadanie jakiejkolwiek akredytacji jest jedynie wstępnym warunkiem ubiegania się o upoważnienie, zaś okoliczność, że Wydział | |Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu miał upoważnienie udzielone przez Ministra Finansów jest bezsporna.
Ponadto na stronie | |internetowej urzędu obsługującego tego ministra wymieniona jednostka figuruje w wykazie jednostek badających upoważnionych do badań | |technicznych automatów i urządzeń do gier. W tym stanie rzeczy zarzuty skargi oparte na zakwestionowaniu uprawnienia wymienionego wyżej | |Laboratorium do przeprowadzenia badania sprawdzającego (naruszenia art. 23b ust. 3 i art. 23f u.g.h. oraz art. 180 O.p.) okazały się | |bezzasadne. |
|Sąd podzielił również zaprezentowaną przez organ odwoławczy wykładnię art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie pojęcia: "maksymalna stawka za udział| |w jednej grze". Z treści wspomnianego przepisu wynika, iż "przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach | |mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być | |wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł." Podzielono pogląd wyrażony w | |uzasadnieniu wyroku WSA z 20 września 2011 r. sygn. akt II SA/Ol 542/11 (publ.: orzeczenia. nsa. gov. pl), stosownie do którego, "pod | |pojęciem maksymalnej stawki za udział w jednej grze kryje się kwota najwyższej opłaty, jaka grający może poddać ryzyku w trakcie tak | |rozumianej jednej gry, nie zaś opłata wnoszona odrębnie za każdy jednostkowy zakład (losowanie) stanowiący jeden elementów składowych gry." | |Sąd ten uznał także – trafnie – za niedopuszczalne stanowisko, że skoro ustawodawca nie określił z ilu etapów składa się jedna gra, to może | |się ona składać z nieskończonej liczby losowań. |
|Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku notyfikacji ustawy o grach hazardowych Sąd I instancji stwierdził, że przepis art. 23a ust. 7 | |u.g.h., stanowiący materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji, nie narusza prawa unijnego w zakresie procedury udzielania | |informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych, to jest przepisów dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 | |czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług | |społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE z 1998 r. Nr L 204, s. 37), ponieważ projekt ustawy zmieniającej, zawierający między innymi ten | |przepis, został notyfikowany Komisji Europejskiej, a okres obowiązkowego wstrzymania procedury legislacyjnej upłynął 17 grudnia 2010 r. | |Wskazano na powyższe w piśmie Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 stycznia 2011 r., nr RM 10-2-10, kierowanym do Marszałka Sejmu, przy którym | |przesłano do Sejmu projekt tej ustawy (druk nr 3860 dostępny na stronie http://orka.sejm.gov.pl). |
|Natomiast z definicji gry na automacie o niskich wygranych określonej w art. 129 ust. 3 u.g.h. nie wynikają warunki uniemożliwiające lub | |ograniczające prowadzenie gier na automatach poza kasynami i salonami gier albo mogące wpływać na sprzedaż takich automatów. W związku z tym | |przepis ten nie może być uznany za "techniczny" w rozumieniu wymienionych wyżej przepisów dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady | |oraz wykładni przestawionej w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w połączonych sprawach C 213/11, | |C-214/11 i C-217/11 Fortuna i inni. Podobnie stanowisko, odnoszące się do tego przepisu jako ewentualnej specyfikacji technicznej, | |prezentowane jest w orzecznictwie NSA i wojewódzkich sądów administracyjnych W szczególności stwierdza się, że artykuł 129 ust. 3 u.g.h. | |definiuje i określa cechy gry na automatach o niskich wygranych, określając przedmiot wygranej w tych grach oraz sposób ich urządzania.
Nie | |odnosi się on natomiast do cech automatu jako produktu i nie określa żadnej obowiązkowej cechy tego produktu. Nie można w związku z tym tego | |przepisu traktować jako specyfikacji technicznej produktu w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej | |procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (zob. | |wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1195/12, wyrok WSA z dnia 24 września 2013 r., sygn. akt I SA/Rz 500/13, publ.: | |orzeczenia.nsa. gov. pl). Podobny pogląd wyraził tut. Sąd w licznych już wyrokach m.in. z dnia 13 czerwca 2014r. o sygn. akt III SA/Gl | |2059/13. |
| Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyło A. sp. z o.o. w K. wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i | |przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz zasądzenie na kosztów postępowania kasacyjnego, w tym| |kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. |
|Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie przepisu art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzuciło: |
|1) naruszenie prawa materialnego w postaci art. 23b ust. 3 w z w. z art. 23f ust, 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach | |hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 36 poz. 280 z późn. zm.) - dalej "u.g.h." - w z w. z art. 16 ust. 1 i art. 16 ust 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 | |sierpnia 2002 r. o systemie zgodności (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., nr 138, poz.935 z późn. zm.) - dalej "ustawa o systemie zgodności", | |poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu stanowi jednostkę badającą | |upoważnioną do badania automatów o niskich wygranych, mimo iż jednostka ta nie posiada akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji lub | |jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA obejmującej badanie automatów o niskich | |wygranych, a w konsekwencji niedostrzeżenie, że upoważnienie nr SC14/070/4/UP/2011/2050 z dnia 8 kwietnia 2011 roku udzielone tej jednostce | |przez Ministra Finansów jest sprzeczne z ustawą; |
|naruszenie prawa materialnego w postaci art 138 ust. 3 w zw. z art. 23b u.g.h. poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że | |cofnięcie zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych może nastąpić pomimo nieprzeprowadzeniu badania automatu przez | |jednostkę badającą należycie upoważnioną przez Ministra Finansów; |
|naruszenie prawa materialnego w postaci art. 129 ust. 3 u.g.h. i art. 2 ust. 2b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych| |(tekst jednolity: Dz. U. 2004 r. Nr 4 poz. 27 ze zm.) poprzez zastosowanie sprzecznej z tymi przepisami |
|wykładnię pojęć "jedna gra" i "stawka za jedną grę ", a w konsekwencji błędnym uznaniu za słuszną błędnej oceny organu obu instancji, jakoby | |automaty o niskich wygranych użytkowane przez Spółkę na terenie województwa śląskiego umożliwiały grę za stawkę wyższą od maksymalnej lub | |uzyskanie wygranej wyższej od maksymalnej; |
|4) naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 106 § 3 p.p.s.a, poprzez odmowę | |przeprowadzenia dowodu z opinii Biura Informatyki Śledczej Laboratorium Ekspertyz Sądowych z Lublina nr [...], którą Sąd powinien był | |potraktować jako uzupełnienie: argumentacji skarżącego lub jako dokument prywatny. |
|Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego | |rozpoznania na zasadzie art. 185 ust. 1 p.p.s.a. |
|Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: |
|Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a pod uwagę bierze z | |urzędu jedynie nieważność postępowania - z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., wystąpienia których w niniejszej | |sprawie nie dopatrzono się. Naczelny Sąd Administracyjny orzekał zatem w granicach związania granicami skargi kasacyjnej. | |Związanie skargą kasacyjną oznacza natomiast, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest władny badać, czy zaskarżony wyrok nie narusza innych | |przepisów niż wskazane w podstawach, na których środek oparto. Przedmiotem oceny Sądu mogą być więc jedynie te zarzuty kasacyjne, które | |strona sformułowała i uzasadniła zgodnie z wymogami prawnymi wynikającymi z art. 174 i art. 176 p.p.s.a. |
|W myśl art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego | |wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
- 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. |
|Badana pod tym kątem skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu. |
|Zarzut skargi kasacyjnej sformułowany w pkt 1 petitum skargi podważa formalną dopuszczalność badania sprawdzającego przeprowadzonego przez | |jednostkę badającą jaką jest Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu. W ocenie strony skarżącej kasacyjnie, wskazane Laboratorium | |nie spełniało warunków do prowadzenia badań dotyczących kontroli poprawności działania automatów do gier z uwagi na brak akredytacji | |adekwatnej zakresowo do tego rodzaju badań, w konsekwencji zaś upoważnienie udzielone tej jednostce przez Ministra Finansów jest sprzeczne z | |ustawą. |
|W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stawiane zarzuty są nietrafne. Podstawę materialnoprawną skontrolowanych przez Sąd I instancji | |decyzji stanowił art. 23a ust. 7 u.g.h. W myśl tego przepisu naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji cofa rejestrację przed jej | |wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Cofnięcie rejestracji wymaga | |przeprowadzenia badania sprawdzającego, które wykonuje, zgodnie z art. 23b ust. 3 u.g.h., jednostka badająca upoważniona do badań | |technicznych automatów i urządzeń do gier. Stosownie do treści art. 23f u.g.h. to minister właściwy do spraw finansów publicznych udziela | |jednostce badającej, spełniającej warunki określone w ust. 1 przywołanego przepisu, upoważnienia do przeprowadzania badań technicznych | |automatów i urządzeń do gier. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych udzielenie upoważnienia jednostce badającej jest | |aktem wewnętrznym Ministra Finansów, zarówno samo udzielenie upoważnienia, jak i wybór jednostki wynikają z samodzielnych uprawnień Ministra | |i mieszczą się w zakresie wykonywania przez ten organ zadań i jego bieżącej działalności (por. wyroki WSA w Białymstoku: z dnia 2 września | |2014 r., sygn. akt II SA/Bk 566/14, z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 366/13, wyrok postanowienie WSA w Warszawie z dnia 6 marca | |2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 113/12). |
|Z regulacji prawnej obejmującej postępowanie w sprawie udzielenia upoważnienia wynika, że udzielane ono jest na wniosek jednostki badającej i| |brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, że upoważnienie stanowi decyzję administracyjną. Natomiast odmowa udzielenia upoważnienia lub jego | |cofnięcie następuje w drodze decyzji administracyjnej (odpowiednio art. 23f ust. 4 i ust. 5 u.g.h.). Upoważnienie do badań technicznych | |automatów i urządzeń do gier jest udzielane na okres nie dłuższy niż upływ terminu ważności akredytacji (art. 23f ust. 3 u.g.h.). | |W tym miejscu należy podkreślić, że w postępowaniu dotyczącym cofnięcia rejestracji istotne jest, czy dana jednostka badająca posiada | |stosowne upoważnienie.
Natomiast w postępowaniu tym nie bada się przesłanek określonych w art. 23f u.g.h., są to bowiem przesłanki, jakie | |musi spełnić jednostka badająca, aby uzyskać upoważnienie Ministra Finansów i są one badane w postępowaniu dotyczącym udzielenia | |upoważnienia. Skoro Minister Finansów udzielił Wydziałowi Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu stosownego upoważnienia, organ celny nie| |ma kompetencji do kontroli prawidłowości oceny dokonanej przez Ministra Finansów w zakresie udzielonego upoważnienia, tj. spełniania przez | |Jednostkę Badającą przesłanek, o których mowa w art. 23f u.g.h. Innymi słowy, o tym, czy dana jednostka badająca jest rzeczywiście | |upoważniona decyduje treść upoważnienia oraz okoliczność, czy nie upłynął okres, na który zostało ono udzielone, albo czy nie została wydana | |decyzja o cofnięciu upoważnienia (tak też NSA w wyroku z dnia 4 marca 2016 r., II GSK 2563/14, z dnia 8 czerwca 2016 r., II GSK 417/15). | |Zgodnie z art. 23f ust. 6 u.g.h. minister właściwy do spraw finansów publicznych podaje do publicznej wiadomości, na stronie internetowej | |urzędu obsługującego tego ministra, wykaz jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier.
Pozwala to | |stronie postępowania w przedmiocie rejestracji czy też cofnięcia rejestracji automatu do gier na zweryfikowanie, czy jednostka, która | |wykonała lub ma wykonać na zlecenie organu celnego badanie jest jednostką upoważnioną do przeprowadzenia tego badania w rozumieniu wyżej | |omówionych przepisów. W tym kontekście Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zarzuty strony skarżącej kwestionującej uprawnienia | |występującej w sprawie jednostki badającej do badania automatów do gier o niskich wygranych nie są zasadne. |
|Natomiast podnoszony w pkt 2 petium skargi kasacyjnej zarzut dotyczący naruszenia prawa materialnego w postaci art. 138 ust. 3 w związku z | |art. 23b u.g.h. okazał się bezzasadny z przyczyn formalnych. Autor skargi kasacyjnej przy formułowaniu tego zarzutu nie wskazał konkretnej | |jednostki redakcyjnej przepisu art. 23b u.g.h. Z kolei w treści art. 138 ust. 3 ug.h. nie ma mowy o Jednostce Badawczej, której kompetencje | |skarżący kasacyjnie podważał, co w rezultacie sprawia, że zarzut ten nie poddaje się kontroli instancyjnej. |
|W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut skargi kasacyjnej opisany w pkt 3 a dotyczący wykładni pojęć "jedna gra" i "stawka za jedną| |grę " okazał się wadliwy bowiem przytaczając obowiązujące przepisy autor skargi w istocie nie wyjaśnił w sposób jasny i klarowny na czym | |polega błędna wykładnia dokonana przez Sąd I instancji. Autor skargi wskazując na błędne rozumienie terminów "jedna gra" i "stawka za jedną | |grę " zakwestionował dokonaną przez Sąd I instancji interpretację polegającą na przyjęciu przekroczenia ustawowej stawki lub stawki | |maksymalnej wygranej w czasie gry z tzw. licznika "Bank" automatu lub w wyniku kontynuacji gry. Jednakże skarżący kasacyjnie ograniczył się | |do przytoczenia poglądów wynikających z wnioskowanych przez skarżącą Spółkę na rozprawie - jako dowód w sprawie - opinii Biura Informatyki | |Śledczej Laboratorium Ekspertyz Sądowych z Lublina nr [...] sporządzonej na zlecenie Urzędu Celnego w Łodzi w sprawie karno-skarbowej o sygn.| |[...].
Powoływana przez stronę ww. opinia dotyczyła innego urządzenia należącego do innej spółki a zatem nie obejmowała w ogóle automatów | |zbadanych w rozpoznawanej sprawie. W tej sytuacji tak sformułowany zarzut skargi kasacyjnej nie mógł zostać uznany za skuteczny. | |Nie jest również zasadny zarzut naruszenia 106 § 3 p.p.s.a, poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z opinii Biura Informatyki Śledczej | |Laboratorium Ekspertyz Sądowych z Lublina. Sąd I instancji, jak i Naczelny Sąd Administracyjny nie prowadzą postępowania dowodowego, a | |jedynie kontrolują ustalenia faktyczne dokonane przez właściwe organy.
Natomiast tylko wyjątkowo sąd administracyjny może na mocy art. 106 § | |3 p.p.s.a. przeprowadzić z urzędu lub na wniosek stron dowody uzupełniające, lecz tylko z dokumentów urzędowych oraz gdy jest to konieczne do| |wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w danej sprawie. Taka sytuacja w sprawie nie miała | |miejsca. Po drugie, zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie także dlatego, że w świetle treści art. 174 pkt 2 p.p.s.a. obowiązkiem | |kasatora jest wykazanie, że gdyby do zarzucanego naruszenia przepisów postępowania nie doszło, to wyrok Sądu I instancji byłby inny. Innymi | |słowy kasator winien wskazać przepisy, które jego zdaniem zostały naruszone oraz uzasadnić, na czym konkretnie to naruszenie polegało, a | |także wykazać, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Natomiast ze skargi kasacyjnej nie wynika, jaki możliwy i istotny | |wpływ na wynik sprawy sądowoadministracyjnej miało wskazane w pkt 4 petitum skargi kasacyjnej uchybienie przepisów procesowych. | |Mając powyższe na uwadze Naczelny Sad Administracyjny uznał, że podstawy, na których oparto skargę kasacyjną nie uzasadniają wniosku o | |uchylenie zaskarżonego wyroku. |
|Z tych wszystkich względów, skarga kasacyjna – z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw – podlegała oddaleniu. |
|Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 oraz art. 204 pkt 1 p.p.s.a., w związku z art. 205 § 2 | |p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. |