Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 czerwca 2012 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 18 czerwca 2012 r., pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - ustanowiony w sprawie radca prawny J. G. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 598/11 poprzez orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz organu administracji, powołując się na treść przepisów art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) oraz na wniosek zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Powołane we wniosku przepisy art. 204 i art. 205 p.p.s.a. stanowią podstawę zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny kosztów postępowania w wyroku oddalającym skargę kasacyjną. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że we wniesionej odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik organu – radca prawny zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Istotnym jest także to, że pełnomocnik organu nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wyrokiem z dnia 29 maja 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, przy czym w orzeczeniu nie rozstrzygnięto wniosku organu o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego – w tym wypadku obejmujących tylko sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną.
W myśl przepisu art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 tej ustawy. Ponieważ w wyroku z dnia 29 maja 2012 r. Sąd nie rozstrzygnął wniosku organu o zwrot kosztów postępowania, wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie jest zasadny.
Jednocześnie zauważyć należy, że przepis art. 207 § 2 p.p.s.a. pozwala na odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części w przypadkach szczególnie uzasadnionych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w tej sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, o którym stanowi przytoczony przepis.
Należy bowiem mieć na uwadze trudną sytuację materialną skarżącego, która została opisana w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia [...] września 2010 r., którym to postanowieniem Sąd w punkcie pierwszym odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w związku z tym, iż skarżący korzystał z ustawowego zwolnienia od kosztów na podstawie treści art. 258 § 2 pkt. 7 w zw. z art. 239 pkt. 1 lit. e p.p.s.a, w świetle których strona skarżąca w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast w punkcie drugim Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Oceniając sytuację majątkową skarżącego Sąd w ww. postanowieniu wskazał, że wysokość miesięcznego dochodu rodziny (tj. 2.074,76 netto) w zestawieniu z wydatkami i zadłużeniem oraz brakiem zgromadzonych oszczędności dowiodły, iż skarżący nie był w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie tej należało odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Z uwagi na to, że w wyroku z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 598/11, nie rozstrzygnięto o kosztach postępowania kasacyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek pełnomocnika organu o uzupełnienie wyroku w tym zakresie zasługiwał na uwzględnienie i na podstawie art. 157 § 2 i 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 207 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.