Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 3 listopada 2010 r. akt VI SA/Wa 949/10, oddalił skargę J. S. (dalej: skarżący) na decyzję Ministra Sprawiedliwości (dalej: Minister) z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie skreślenia z listy radców prawnych.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Uchwałą Nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wszczęła postępowanie w sprawie skreślenia skarżącego z listy radców prawnych z powodu nieuiszczenia składek członkowskich za okres dłuższy niż jeden rok. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] września 2009 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. skreśliła skarżącego w listy radców prawnych. W uzasadnieniu stwierdzono, że zaległość w opłacaniu składek przewyższa wysokość składek za okres jednego roku i wynosi 3.498 zł, co wskazuje na uporczywe uchylanie się przez skarżącego od obowiązku opłacania składek członkowskich.
Rozpoznając odwołanie skarżącego uchwałą nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę.
Minister Sprawiedliwości rozpoznając odwołanie skarżącego uznał za konieczne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i przedstawienie przez organy samorządu wskazanych dokumentów. Następnie decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. utrzymał w mocy uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z [...] listopada 2009 r. utrzymującą w mocy uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. z dnia [...] września 2009 r. o skreśleniu skarżącego z listy radców prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę skarżącego na ww. decyzję Ministra Sprawiedliwości uznał, iż brak jest podstaw do jej uwzględnienia.
27 maja 2011 r. pełnomocnik J. S. wniósł skargę kasacyjną do NSA wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania w całości uchwały Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. z dnia [...] września 2009 r. do czasu rozpatrzenia skargi kasacyjnej z uwagi na znaczną szkodę skarżącego w postaci niemożliwości udzielania bezpłatnych porad prawnych w poradniach prowadzonych przez organizacje pozarządowe. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania aktu o skreśleniu skarżącego z listy radców prawnych jest uzasadniony działalnością społeczną skarżącego i współdziałaniem rodzinnym. Skarżący bowiem działa w poradni S. w N. oraz w poradni S. w K. Jednocześnie skarżący wskazał, iż pomaga żonie, która pracuje jako radca prawny jako jej substytut w sprawach wyjazdowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje, iż na wniosek skarżącego dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu przez Sąd. Rozstrzygając w oparciu o przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Od tej zasady ustawodawca przewidział dwa wyjątki dotyczące aktów prawa miejscowego, które weszły w życie, oraz aktów lub czynności, których wstrzymanie wykonania wyłącza ustawa szczególna (por. Z. Kmieciak, Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PiP 2003, z. 5, poz. 18). Przepisy ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 123, poz. 1059, ze zm.) nie przewidują wyłączenia wstrzymania wykonania uchwały.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywają na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności faktyczne podniesione we wniosku skarżącego prowadzą do konsekwencji przewidzianych w cytowanym powyżej przepisie. We wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały skarżący wskazał na okoliczności, które mogą uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania uchwały, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Uzasadnienie wniosku skarżącego sprowadzało się do stwierdzenia, że prowadzi on działalność pro bono w poradniach prowadzonych przez organizacje pozarządowe, a także udziela pomocy swojej żonie – radcy prawnemu jako jej substytut w sprawach wyjazdowych, gdyż ona nie posiada umiejętności prowadzenia samochodu. Jednocześnie skarżący wskazał, iż działalność społeczną prowadzi ponad 40 lat.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja przedstawiona przez stronę skarżącą wyczerpuje przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkujących wstrzymanie wykonania uchwały w postępowaniu sądowym. Skarżący uprawdopodobnił, w jaki sposób wykreślenie z listy radców prawnych spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia dla niego skutków, tym samym wykazał, że zastosowanie przez sąd wobec niego tymczasowej ochrony przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest uzasadnione i celowe.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.