Uzasadnienie
I. Wyrokiem z 3 października 2012r. sygn. akt: III SA/Wr 286/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. uwzględnił skargę C. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z [...] maja 2012r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2010, uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz skarżącego 200,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Referując stan faktyczny sprawy, Sąd I instancji podał, że skarżący wniósł o przyznanie płatności bezpośredniej na rok 2010. W sekcji VII Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych wniosku zadeklarował 8 działek ewidencyjnych położonych w woj. [...], powiecie [...], gminie B., obrębie J. Natomiast w sekcji VIII Oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych zadeklarował działki rolne do jednolitej płatności obszarowej (JPO) oraz płatności uzupełniającej do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca) o łącznej powierzchni 20,32 ha.
Skarżący zgłosił chęć uzyskania płatności do krów i owiec, załączając do wniosku oznaczone załączniki graficzne, oświadczenie małżonki o wyrażeniu zgody na uwzględnienie zwierząt będących w jej posiadaniu do płatności zwierzęcej oraz informację o numerach identyfikacyjnych owiec.
Decyzją z [...] lutego 2011r. nr [...] Kierownik ARiMR w Z. przyznał skarżącemu płatności JPO w kwocie 11.421,67 zł do całej wnioskowanej powierzchni oraz przyznał płatność zwierzęcą w kwocie 1.463,42 zł do areału 3,3333 ha ustalonego na podstawie §6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 9 marca 2009r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2009, Nr 40, poz. 326). Odmówił przyznania płatności w zakresie specjalnego wsparcia do samic z gatunku owca domowa ze względu na fakt, iż ww. zwierzęta zarejestrowane są na małżonkę skarżącego, co jest niezgodne z art. 7 ust. 2b pkt 2 ustawy z 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jedn. Dz. U. z 2008 Nr 170, poz. 1051).
Skarżący wraz z małżonką odwołał się od decyzji, wskazując, że zadeklarował 38 samic z gatunku owca domowa, ponieważ zwierzęta te są zarejestrowane na współmałżonkę, a wniosek został wypełniony zgodnie z instrukcją. Podniósł, że z żoną są współposiadaczami swojego gospodarstwa tj. zwierząt i gruntów oraz że nie posiadają rozdzielności majątkowej, dlatego też ich zdaniem odmowa płatności do owiec jest niezrozumiała.
Decyzją z [...] września 2011r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji z uwagi na konieczność ponownej weryfikacji dokumentów zgromadzonych w sprawie oraz weryfikacji warunków wynikających z art. 7 ust. 2b, ust. 2c i ust 7 ustawy oraz uzupełnienia decyzji o elementy z art. 107§3 k.p.a. ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. dalej-k.p.a.)
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Z.wydał w dniu [...] września 2011r. decyzję nr [...], na mocy której przyznał skarżącemu płatności JPO w kwocie 11.421,67 zł do całej wnioskowanej powierzchni oraz przyznał płatność zwierzęcą w kwocie 1.463,42 zł do areału 3,3333 ha ustalonego na podstawie §6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 9 marca 2009r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Odmówił zaś przyznania płatności w zakresie specjalnego wsparcia do samic z gatunku owca domowa ze względu na fakt, iż ww. zwierzęta są zarejestrowane na jego współmałżonkę, co jest niezgodne z art. 7 ust. 2b pkt 2 ustawy z 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Podniósł, że kontrola administracyjna wniosku skarżącego dowiodła, że liczba zatwierdzonych samic z gatunku owca domowa wynosi 0, a zatem różnica pomiędzy liczbą zadeklarowanych a stwierdzonych owiec wynosi 100%.
Z tego też powodu naliczone zostały sankcje w kwocie 4.024,58 zł na podstawie art. 65 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z 30 listopada 2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009r., s. 1, ze zm.), który stanowi, iż jeżeli procent ustalony zgodnie z niniejszym artykułem ust. 3 przekracza 50 %, rolnika wyklucza się również z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między liczbą zwierząt zadeklarowanych a liczbą zwierząt zatwierdzonych zgodnie z art. 63 ust.
- 3. Kwota ta podlega odliczeniu zgodnie z art. 5b rozporządzenia (WE) nr 885/2006.
Również od tej decyzji skarżący wniósł odwołanie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, po rozpoznaniu którego Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. wydał decyzję z [...] stycznia 2012r. o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powodem wydania decyzji kasacyjnej była konieczność dokonania oceny przedmiotowej sprawy pod względem zaistnienia przesłanek określonych w ww. art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, co powoduje konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego w celu zweryfikowania czy nie zostały spełnione warunki uzasadniające możliwość odstąpienia od obniżek i wyłączeń (sankcji).
W wyniku powtórnego rozpatrzenia sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Z. wydał w dniu [...] stycznia 2012r. decyzję nr [...], na mocy której przyznał stronie płatności JPO w kwocie 11.421,67 zł do całej wnioskowanej powierzchni oraz przyznał płatność zwierzęcą w kwocie 1.463,42 zł do areału 3,3333 ha ustalonego na podstawie §6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W zakresie specjalnego wsparcia do samic z gatunku owca domowa pomoc została odmówiona ze względu na fakt, iż ww. zwierzęta są zarejestrowane na współmałżonkę skarżącego. Organ I instancji odstąpił od nałożenia sankcji wieloletnich w ramach ww. płatności do samic z gatunku owca domowa.
Od powyższej decyzji skarżący wraz ze współmałżonką wnieśli odwołanie ponownie wskazując, że wprawdzie z satysfakcją przyjęli decyzję o niestosowaniu sankcji, jednakże w dalszym ciągu nie zgadzają się z odmową płatności do owiec, bowiem oboje są współposiadaczami swojego gospodarstwa tj. zwierząt i gruntów i nie posiadają rozdzielności majątkowej. Zdaniem skarżącego odmowa przyznania płatności do owiec jest nielogiczna, bowiem nie uwzględnia prawnego stanu współwłasności.
Zaskarżoną decyzją z [...] maja 2012r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. utrzymał zaskarżoną decyzję z [...] stycznia 2012r. Nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2010. Organ wskazał, iż z uwagi na okoliczność, że skarżący w odwołaniu nie kwestionował rozstrzygnięcia Kierownika BP ARiMR w Z. dotyczącego przyznania płatności JPO i płatności zwierzęcej, a organ odwoławczy nie dopatrzył się w tym przedmiocie nieprawidłowości, przedmiotem rozważań niniejszej decyzji uczyniono jedynie kwestie związane z odmową przyznania wsparcia specjalnego w formie płatności do samic z gatunku owca domowa.
Organ przywołał treść art. 7 ust. 2b pkt 2 lit. b ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z którym rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożył wniosek o przyznanie tej płatności, przysługuje wsparcie specjalne w formie płatności do krów i owiec, jeżeli w dniu 31 maja danego roku posiada co najmniej 10 samic z gatunku owca domowa mających co najmniej 12 miesięcy życia, znajdujących się w siedzibie stada położonej w rejonie wrażliwym pod względem gospodarczym lub środowiskowym, co potwierdza wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Zgodnie z §1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 16 czerwca 2004r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zamieszczanych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych (Dz. U. Nr 152, poz. 1605) rejestr zwierząt gospodarskich oznakowanych z gatunku: bydło, owce i kozy zawiera dane dotyczące posiadacza zwierzęcia.
Zgodnie z powyższym zgłoszenie do płatności do krów i owiec, których rolnik ubiegający się o płatność nie jest posiadaczem, co potwierdza wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, należy potraktować jako przedeklarowanie liczby zwierząt. Mając powyższe na uwadze organ wskazał, że sztuki zwierząt o podanych przez skarżącego numerach kolczyków nie przebywały na dzień 31 maja 2010r. w siedzibie stada skarżącego, a co za tym idzie nie miał w niej zarejestrowanych zwierząt, które zadeklarował do płatności, a tym samym nie spełnił obligatoryjnych, warunków do otrzymania płatności, konsekwencją czego jest wykluczenie zwierząt z płatności.
II. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skarżący podniósł, że wraz z żoną jest współwłaścicielem gospodarstwa, w tym owiec. W ocenie skarżącego, organ odmawiając skarżącemu płatności na owce zarejestrowane na jego żonę, ale stanowiące współwłasność małżeńską, podważa istotę współwłasności.
Odpowiadając na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
- III. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. uznał, że skarga była zasadna.
W pisemnych motywach wyroku, Sąd I instancji stwierdził, że zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.) i zobowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77§1 k.p.a.) - co koreluje z przepisem art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, który stanowi, że w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego organ administracji publicznej stoi na straży praworządności i jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Z kolei norma prawna zawarta w art. 80 kpa nakazuje by organ administracji publicznej ocenił na podstawie całokształtu materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona.
Zdaniem Sądu I instancji, organ odwoławczy dopuścił się naruszenia wskazanych powyżej przepisów naczelnych zasad procesowych w zakresie braku wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności poprzez nieodniesienie się do konsekwentnie podnoszonego przez skarżącego-w trakcie całego postępowania administracyjnego - zarzutu, że,,skarżący wraz z żoną są współwłaścicielami gospodarstwa rolnego, w tym również stada owiec".
Organy przyjęły, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia o odmowie przyznania skarżącemu płatności w zakresie specjalnego wsparcia do samic z gatunku owca stanowił art. 7 ust. 2b pkt 2 lit. b ustawy z 26 stycznia 2007r., o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z treści którego wynika, że rolnikowi który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożył wniosek o przyznanie tej płatności, przysługuje wsparcie specjalne w formie płatności do krów i owiec, jeżeli w dniu 31 maja danego roku posiada co najmniej 10 samic z gatunku owca domowa mających co najmniej 12 miesięcy życia, znajdujących się w siedzibie stada położonej w rejonie wrażliwym pod względem gospodarczym lub środowiskowym, co potwierdza wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt.
Zgodnie z §1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 16 czerwca 2004r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zamieszczanych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych rejestr zwierząt gospodarskich oznakowanych z gatunku: bydło, owce i kozy zawiera dane dotyczące posiadacza zwierzęcia.
Organy wywiodły, że zgłoszenie do płatności do krów i owiec, których rolnik ubiegający się o płatność nie jest posiadaczem, co potwierdza wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, należy potraktować jako przedeklarowanie liczby zwierząt. W konsekwencji zaś przyjęły, że skoro sztuki zwierząt o podanych przez skarżącego numerach kolczyków nie przebywały na dzień 31 maja 2010r. w siedzibie stada skarżącego, to nie spełnił on obligatoryjnych warunków do przyznania płatności. Wprawdzie organy "jakby" zauważyły okoliczność, że zwierzęta te były zarejestrowane na żonę skarżącego i z tego też powodu odstąpiły od nałożenia mu sankcji z tytułu przedeklarowania liczby zwierząt, w ogóle jednak nie rozważyły konsekwencji jakie rodzi ten "stan współposiadania" stada owiec. Tymczasem miało to fundamentalne znaczenie dla podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie.
Warunkiem przyznania wsparcia specjalnego w formie płatności do krów i owiec jest bowiem: spełnienie w danym roku warunków do przyznania jednolitej płatności obszarowej (bezsporne) oraz posiadanie w dniu 31 maja danego roku, co najmniej 10 samic z gatunku owca domowa mających co najmniej 12 miesięcy życia, znajdujących się w siedzibie stada położonej w rejonie wrażliwym pod względem gospodarczym lub środowiskowym. Potwierdzeniem stanu posiadania jest wpis dokonany w rejestrze zwierząt, zawierający dane posiadacza zwierzęcia. W powołanej ustawie nie zdefiniowano wprawdzie pojęcia posiadania, aczkolwiek w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się cywilistyczne znaczenie tego pojęcia. Według art. 336 k.c. posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).
Posiadanie oznacza więc fizyczne władztwo nad rzeczą, któremu towarzyszy element psychiczny - zamiar władania rzeczą dla siebie. Zgodnie z art. 206 k.c. każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli. Uprawnienie to jest konsekwencją przyjętej w art. 195 k.c. koncepcji prawa współwłasności jako prawa własności przysługującego niepodzielnie kilku osobom. Prawo to cechuje jedność przedmiotu własności, wielość podmiotów i niepodzielność samego prawa. Niepodzielność prawa wyraża się w tym, że każdy ze współwłaścicieli ma prawo do całej rzeczy. Posiadanie rzeczy przez współwłaściciela jest zatem posiadaniem właścicielskim i samoistnym, stanowi bowiem realizację jego niepodzielnego prawa do rzeczy. Oznacza to, że z faktu posiadania rzeczy przez współwłaściciela wynika jedynie, iż korzysta on z tej rzeczy zgodnie z przysługującym mu prawem. Niewykonywanie prawa posiadania przez innych współwłaścicieli nie uprawnia do wniosku, że współwłaściciel posiadający przejmuje rzecz w samoistne posiadanie w zakresie ich uprawnień.
Zdaniem Sądu należało ponownie przeprowadzić postępowania celem jednoznacznego ustalenia konsekwencji płynących z faktu współposiadania przez skarżącego i jego małżonkę stada owiec. Dopiero wynik takiego postępowania pozwoli na prawidłowe rozstrzygnięcie kwestii ewentualnego przyznania lub odmowy wnioskowanej płatności.
- IV. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR we W., działając przez pełnomocnika radcę prawnego zaskarżył powyższy wyrok w całości. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we W. na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm. dalej-p.p.s.a.) zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię:
- - art. 7 ust. 2b pkt 2 lit. b w zw z art. 7 ust. 2 lit. c ustawy z 26 stycznia 2007r. o płatnościach bezpośrednich w zw z art. 8 ust. 1 i 4 ustawy z 2 kwietnia 2004r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt w zw z §1 pkt 1 i pkt 4 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 16 czerwca 2004r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zamieszczanych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych-poprzez przyjęcie, iż ustalenie kto jest posiadaczem/współposiadaczem stada owiec w rozumieniu prawa cywilnego (w tym zgodnie z art. 336 k.c.) jest konieczne w omawianej sprawie dla ustalenia czy Panu C. G. należało przyznać czy też odmówić przyznania,,płatności do krów i owiec’’ za 2010r.-mimo, iż jak wynika z w/w przepisów płatność ta przysługuje wnioskodawcy jeżeli wnioskodawca w dniu 31 maja danego roku (2010r.) posiadał co najmniej 10 samic z gatunku owca domowa a fakt ten powinien wynikać jedynie z danych zawartych w w/w rejestrze zwierząt oznakowanych prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA we W. i o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.
Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie sporządzono
- V. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, gdyż ma usprawiedliwione podstawy, a zaskarżone orzeczenie nie odpowiada prawu (argumentum a contrario z art. 184 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 183§1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki określone w §2 art. 183 p.p.s.a. w tej sprawie nie występują.
Przystępując do oceny zarzutów skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że zasadny okazał się zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.).
Istota problemu jako zarysował się w sprawie dotyczyła tego czy Skarżący był uprawniony do otrzymania płatności do owiec, będących w posiadaniu żony Skarżącego.
Sąd I instancji w pisemnych motywach wyroku, wskazał, że w ustawie z 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, nie zdefiniowano pojęcia posiadania lecz w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się cywilistyczne znaczenie tego pojęcia toteż w przedmiotowej sprawie zastosowanie powinny mieć stosowne przepisy k.c. regulujące kwestię posiadania. Sąd zaakcentował potrzebę ustalenia konsekwencji płynących z faktu współposiadania przez Skarżącego i jego małżonkę stada owiec.
Pogląd WSA we W. nie zasługuje na akceptację a skarżący kasacyjnie słusznie podkreślił, że cywilistyczna koncepcja posiadania nie ma zastosowania w tej sprawie.
Zgodnie z art. 7 ust. 2b pkt 2 lit. b ustawy z 26 stycznia o płatnościach bezpośrednich, rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania JPO i złożył wniosek o przyznanie tej płatności, przysługuje wsparcie specjalne w formie płatności do samic gatunku owca domowa, jeżeli w dniu 31 maja danego roku posiada co najmniej 10 samic z gatunku owca domowa mających co najmniej 12 miesięcy życia, znajdujących się w siedzibie stada położonej w rejonie wrażliwym pod względem gospodarczym lub środowiskowym-co potwierdza wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt.
Wedle ust. 7, art. 7, w przypadku gdy zwierzę jest przedmiotem współposiadania, płatności do owiec przysługują temu współposiadaczowi, na którego pozostali współposiadacze wyrazili zgodę. Zgoda ta nie jest wymagana, jeżeli miałby pochodzić od współposiadacza będącego małżonkiem.
W art. 2 ust. 1 pkt 11, ustawy z 2 kwietnia 2004r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (tekst jedn. Dz. U z 2008r. Nr 204, poz. 1281 ze zm.) zamieszczono natomiast definicję legalną posiadacza zwierzęcia, która stanowi, że w odniesieniu do owiec jest to podmiot o którym mowa w art. 2 lit. c rozporządzenia nr 21/2004. (Rozporządzenie Rady (WE) nr 21/2004 z 17 grudnia 2003r. ustanawiające system identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i dyrektywy 92/102/EWG i 64/432/EWG -Dz.U.UE.L.2004.5.s.8).
Zgodnie z art. 2 lit. c, cyt. rozporządzenia- hodowcę oznacza każda osobę fizyczna lub prawna odpowiedzialna, nawet tymczasowo, za zwierzęta z wyjątkiem przychodni i klinik weterynaryjnych.
Z analizy powyższych przepisów, wynika w sposób jednoznaczny, że ustawodawca zdefiniował posiadacza zwierzęcia, konstruując definicję legalną tegoż pojęcia, która nie jest powiązana z cywilistycznym rozumieniem posiadacza.
WSA we W., dokonując kontroli zaskarżonej decyzji, w sposób nieuzasadniony odwołał się do pojęcia posiadania przyjmowanego w prawie cywilnym, pomijając przytoczone powyżej definicje legalne. Sąd I instancji podejmując rozstrzygnięcie w ogóle nie odniósł się do tego, kto (Skarżący czy jego żona) jest uwidoczniony jako posiadacz stada owiec w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt i jakie są konsekwencje prawne uwidocznienia określonej osoby w tym systemie. Sąd I instancji pominął też ustawę o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, która również powinna być uwzględniona w procesie kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego.
Reasumując-zagadnienie prawne jakie uwidoczniło się w sprawie poddanej osądowi wymagało kompleksowej analizy problemu w tym rozważenia przepisów zawartych w ustawie o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt czego jednak zabrakło.
Rozpoznając ponownie sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. dokonując ponownej kontroli zaskarżonej decyzji, uwzględni w swojej ocenie wyżej przedstawione wywody odnoszące się do potrzeby dokonania całościowej oceny problemu jurydycznego zaistniałego w sprawie.
Zważywszy na przytoczone wyżej względy Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok na podstawie art. 185§1 p.p.s.a. i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 i art. 205§2 p.p.s.a. oraz na podstawie §14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 490 z zm.).