Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z 3 grudnia 2013 r., oddalił skargę S. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
S. B. zaskarżył powyższy wyrok w całości wnosząc również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej przez Sąd będzie miało nieodwracalne skutki w postaci obarczeniem go karą finansową, co w jego sytuacji doprowadziłoby do wyrządzenia znacznej szkody w przypadku wyroku korzystnego dla skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli w stosunku do strony zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.
Powinno zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku poza wskazaniem, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody, nie uprawdopodobnia w jakimkolwiek stopniu, w jaki sposób wykonanie wskazanej decyzji może spowodować wyrządzenie skarżącemu szkody. Skarżący nie wykazał również ewentualnych rozmiarów szkody, jaką miałby ponieść w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, w szczególności, że byłaby to szkoda w znacznym rozmiarze.
W konsekwencji stwierdzić należy, że wskazane braki uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, uniemożliwiły Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu dokonanie oceny wystąpienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Na marginesie należy dodać, że z decyzji organu pierwszej instancji, która został utrzymana w mocy przez zaskarżoną decyzję organu drugiej instancji, wynika, że na skarżącym nie ciąży obowiązek jednorazowej zapłaty kwoty sankcji w wysokości 991,66 zł. Kwota ta będzie potrącana z przyznanej płatności, do której rolnik będzie uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku, w którym stwierdzono niezgodności. Oznacza to, że dolegliwość związana z nałożeniem sankcji została rozłożona w czasie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.