Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 539/12, pozostawił bez rozpatrzenia skargę Miasta W. na informację Zarządu Województwa M. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.
Sąd pierwszej instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia:
Miasto W. złożyło wniosek o przyznanie dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Priorytetu VIII – "Regionalne kadry gospodarki" Poddziałania 8.1.1 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki na realizację projektu "[...]" złożonego w ramach konkursu nr [...]. Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. Mazowiecka Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała skarżącą, że złożony wniosek o udzielenie wsparcia nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej.
Skarżąca złożyła protest od wyników oceny projektu, który został rozpatrzony negatywnie, o czym Miasto zostało poinformowane pismem MJWPU z dnia [...] stycznia 2012 r.
Zarząd Województwa M. pismem z dnia [...] lutego 2012 r. poinformował skarżącą, że wniesione odwołanie zostało rozpatrzone negatywnie.
W dniu 2 marca 2012 r. Miasto wniosło skargę na powyższą informację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., który postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2012 r. pozostawił ją bez rozpatrzenia w oparciu o art. 30c ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: u.z.p.p.r.).
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że informację o negatywnym rozpatrzeniu protestu skarżąca otrzymała 16 lutego 2012 r., a zatem wnosząc na nią skargę w dniu 2 marca 2012 r., uchybiła terminowi wynikającemu z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r.
Ustalając stan faktyczny sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał analizy pouczenia zawartego w piśmie MJWPU z dnia [...] lutego 2012 r., które uznał za prawidłowe i kompletne. Sąd również przeanalizował prawidłowość doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, uznając, że datą potwierdzenia jego odbioru jest 16 lutego 2012 r., co wynika z obiegu korespondencji w Urzędzie Marszałkowskim.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyło Miasto W., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1. art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r. poprzez pozostawienie skargi bez rozpatrzenia pomimo wniesienia skargi w terminie, o którym mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.,
- 2. art. 223 ustawy z dnia 17 listopada 1964 kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1965 r., Nr 15, poz. 113 ze zm.; dalej: k.p.c.) w zw. z art. 106 § 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) i w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. poprzez dokonanie oceny dowodów, tj. notatki służbowej oraz Zarzadzenia Nr [...] Marszałka Województwa M. z dnia [...] grudnia 2011 r. wraz z załącznikami w sposób wybiórczy z naruszeniem zasad doświadczenia życiowego i logiki, uznając, że dowody te mogą być przydatne do określenia daty faktycznego doręczenia pisma z dnia [...] lutego 2012 r. do Urzędu m. W.,
- 3. art. 106 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu uzupełniającego z właściwych dokumentów w postaci potwierdzenia doręczenia przez stronę skarżącą, potwierdzenia doręczenia przez Pocztę Polską, ewentualnie dokumentów dotyczących obiegu dokumentów w Urzędzie m. W., do której skierowane było pismo z dnia [...] lutego 2012 r., podczas gdy było to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, których istnienie Sąd sam potwierdził, zwracając się d niewłaściwe dokumenty, a dowody te mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i nie spowodowałyby nadmiernego przedłużenia postępowania, a brak ich przeprowadzenia spowodował błędne ustalenie stanu faktycznego,
- 4. art. 133 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. i w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. poprzez wydanie postanowienia w oparciu o niekompletny materiał dowodowy oraz na podstawie faktów nieznajdujących potwierdzenia w aktach sprawy
- 5. art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. poprzez zamknięcie rozprawy mimo braku dostatecznego wyjaśnienia sprawy.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieją dwie różne daty doręczenia pisma – 16 lutego 2012 r. (odcisk pieczęci datownika bez podpisu) oraz 17 lutego 2012 r. (odcisk pieczęci Kancelarii Ogólnej Miasta W. z podpisem osoby odbierającej pismo). Sąd pierwszej instancji, mając wątpliwości dotyczące prawidłowego doręczenia przedmiotowego pisma, zwrócił się do pracownika organu A. C. z prośbą o wyjaśnienie obiegu korespondencji w Urzędzie Marszałkowskim. Z notatki służbowej sporządzonej przez asystentkę sędziego M. S.-P. wynika, że zaskarżone rozstrzygnięcie skierowane do Zastępcy Dyrektora Funduszy Europejskich T. P. zostało przez niego odebrane w dniu 16 lutego 2012 r. Pieczątka Urzędu Miasta W. ul. K. [...] z datą 17 lutego 2012 r. jest jedynie potwierdzeniem, że przesyłka została dostarczona na adres Kancelarii Ogólnej w tym dniu – celem jej rejestracji, dopiero później została ona zwrócona do nadawcy.
Ustosunkowując się do treści powyższej notatki, kasator wskazał, że w świetle oświadczenia A. C. z dnia [...] maja 2012 r., nie stwierdzono jednoznacznie daty wpływu przedmiotowej korespondencji do skarżącego, gdyż A. C. nie jest pracownikiem Urzędu Miasta W. i nie zna funkcjonujących tam zasad obiegu korespondencji; udzieliła jedynie informacji na temat obiegu korespondencji w Urzędzie Marszałkowskim Województwa M. w W., przesyłając na adres e-mailowy pracownika WSA w W. Zarządzenie nr [...] Marszałka Województwa M. z dnia [...] grudnia 2011 r. w sprawie zasad obiegu korespondencji w Urzędzie Marszałkowskim Województwa M. w W. wraz z Załącznikiem, tj. zasadami obiegu tych dokumentów. A. C. oświadczyła ponadto, że podczas rozmowy telefonicznej z [...] kwietnia 2012 r. zasugerowała konieczność zwrócenia się Sądu do skarżącego Miasta W. z prośbą o udzielenie informacji na temat obiegu korespondencji w tym urzędzie.
Skarżący przedstawił ponadto dowody na potwierdzenie doręczenia pisma z dnia [...] lutego 2012 r. Miastu W. w dniu 17 lutego 2012 r., tj.: informację z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej, pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] maja 2012 r., oświadczenie Naczelnika Wydziału Obsługi Kancelaryjnej Biura Administracyjno-Gospodarczego Urzędu Miasta W., Zarządzenie nr [...] Prezydenta m. W. z dnia [...] stycznia 2011 r. w sprawie zasad stosowania w Urzędzie miasta W. rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej, jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych, wydruk z systemu rejestracji korespondencji Urzędu Miasta W. SignUM.
Zarząd Województwa M. pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną, wnosząc o jej oddalenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do unormowania art. 174 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być oparta na zarzucie naruszenia prawa materialnego lub naruszenia przepisów postępowania. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, będąc związanym jej zarzutami i biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która jednak w niniejszej sprawie nie występuje.
Na wstępie należy wskazać, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów p.p.s.a. Wykładnia i stosowanie tych odmiennych regulacji nastręcza szereg trudności wynikających z przyjętego w tej ustawie systemu odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a.
Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio zastosowany.
Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.
Zgodnie z art. 30c ust. 2 uz.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informację, o której mowa w art. 30 b ust. 4.
Kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie jest ustalenie dnia doręczenia skarżącemu pisma MJWPU z dnia [...] lutego 2012 r., od którego liczony jest czternastodniowy termin do wniesienia skargi do WSA. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji wydał zaskarżone postanowienie, nie wyjaśniwszy dostatecznie sprawy, a tym samym dopuścił się naruszenia przepisu art. 113 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. Dowody załączone do skargi kasacyjnej wskazują bowiem, że doręczenie pisma z dnia [...] lutego 2012 r. nastąpiło w dniu 17 lutego 2012 r. W szczególności należy wziąć pod uwagę pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] maja 2012 r., z którego wynika, że sporna przesyłka polecona została doręczona adresatowi w dniu 17 lutego 2012 r. Tę datę doręczenia potwierdzają kolejne przedstawione przez stronę dowody, tj. wydruk z systemu SignUM oraz wydruk z systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej S.A. W świetle wskazanych okoliczności należy zatem uznać, że termin do wniesienia skargi został zachowany, a pozostawienie jej bez rozpatrzenia narusza przepis art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r.
W związku z powyższym zaistniała sytuacja, zupełnie niezawiniona przez kasatora, nie może powodować dla niego ujemnych skutków procesowych w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia, a tym samym zamknięcia drogi do sądu i możliwości sprawdzenia legalności zaskarżonego aktu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd pierwszej instancji weźmie pod uwagę powyższe rozważania, podważające uznanie skargi za wniesioną z przekroczeniem terminu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.