Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 2255/11, oddalił skargę kasacyjną M. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 15 lipca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 808/11 w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.
Pismem z dnia 19 maja 2013 r. M. Z. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego osobiście sporządzoną skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tegoż Sądu z dnia 19 marca 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a. Artykuł 175 p.p.s.a. w § 1 wprowadza przymus adwokacko – radcowski w sporządzeniu skargi kasacyjnej. Przeniesienie art. 175 p.p.s.a. do postępowania wznowieniowego pozostającego we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza rozciągnięcie przymusu adwokacko – radcowskiego na sporządzenie skargi o wznowienie postępowania (z uwzględnieniem sytuacji określonych w art. 175 § 3 i wyłączenia sytuacji wymienionych w art. 175 § 2).
Zawarta w piśmie z dnia 19 maja 2013 r. skarga o wznowienie postępowania dotyczy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem sądem właściwym do jej rozpoznania jest Naczelny Sąd Administracyjny. Oznacza to, stosownie do treści powołanych wyżej przepisów, że skarga o wznowienie postępowania musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z wyłączeniami, o których mowa w art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1007/11).
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sporządzoną osobiście i własnoręcznie podpisaną. Jednocześnie zaznaczyć należy, że nie wykazał on, aby zaliczał się do grupy osób uprawnionych do samodzielnego sporządzenia tego środka prawnego. Wobec tego skarga o wznowienie postępowania sporządzona przez skarżącego podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 175 § 1 i art. 276 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.