Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 1 czerwca 2010 r., sygn. akt II GZ 106/10

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Kazimierz Brzeziński przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 1 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2602/08 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Sprawa
w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia biegłego rewidenta z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2602/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił wniosek J. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 kwietnia 2009 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1584/08, w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...], w przedmiocie skreślenia biegłego rewidenta z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych.

W uzasadnieniu Sąd podał, że pismem z dnia 16 listopada 2009 r. J. J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 kwietnia 2009 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania, które zostało doręczone skarżącej w dniu 22 maja 2009 r. Postanowieniem z dnia 21 października 2009 r. Sąd stwierdził prawomocność postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie - od dnia 23 czerwca 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyjaśnił, że przyczyna uchybienia terminu po stronie skarżącej ustała najpóźniej w dacie doręczenia jej postanowienia z dnia 23 kwietnia 2009 r., którym Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania, tj. w dniu 22 maja 2009 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej skarżąca złożyła osobiście w biurze podawczym sądu w dniu 18 listopada 2009 r. Z powyższego wynika, że w sprawie nie został zachowany siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie został spełniony wymóg formalny konieczny do uwzględnienia wniosku i dlatego nie miał on prawa przystąpić do merytorycznego rozpoznania wniosku poprzez rozważenie kwestii ewentualnego braku zawinienia skarżącej w uchybieniu terminu.

J. J. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie podając w uzasadnieniu, że "termin został prawidłowo zachowany w odwołaniach". Ponadto skarżąca podniosła szereg argumentów na poparcie swojego stanowiska, że bezprawnie została skreślona z listy biegłych rewidentów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Obowiązkiem strony jest dochowanie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Niewywiązanie się z tego obowiązku sprawia, że czynność podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna - art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.

Stosownie do art. 86 i 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: wniesienie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowanie terminu; dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano; uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, iż przyczyna uchybienia terminu po stronie skarżącej ustała w dacie doręczenia jej postanowienia z dnia 23 kwietnia 2009 r., którym Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania i od tego momentu należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu. Sąd I instancji przyjął, że skoro w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, tj. zdaniem Sądu od 23 kwietnia 2009 r., nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu to należy go odrzucić jako niedopuszczalny.

Stanowisko Sądu w tym zakresie jest błędne. W dniu, w którym zostało doręczone skarżącej postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania, zaczął dopiero biec trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego postanowienia, a nie siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Dopiero po bezskutecznym upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zaczął biec siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Termin ten nie został dochowany przez skarżącą wobec złożenia wniosku w dniu 16 listopada 2009 r.

Pomimo błędnego uzasadnienia w powyższym zakresie, podjęte przez Sąd I instancji rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Zauważyć również należy, że skarżąca nie spełniła także innego z wyżej wymienionych warunków, od których uzależnione jest przywrócenie terminu, a mianowicie składając wniosek o przywrócenie terminu nie złożyła jednocześnie skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 23 kwietnia 2009 r. Brak w tym zakresie stanowił podstawę do odrzucenia przez Sąd I instancji wniosku o przywrócenie terminu, jako niespełniającego jednego z wymogów formalnych.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

  1. - ---------------------- 4

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.