Uzasadnienie
I
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 504/20 odmówił W. R. (dalej jako: "skarżący") wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] kwietnia 2020 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd przyjął następujące ustalenia.
Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję organu odwoławczego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W argumentacji wniosku podniósł, że wykonanie decyzji na obecnym etapie spowoduje dla skarżącego zbyt dużą uciążliwość i narazi go na duże koszty związane z koniecznością zapewnienia sobie dojazdu na umówione konsultacje z lekarzem specjalistą. Wobec braku dostatecznych funduszy skarżący może nie mieć możliwości dotarcia na umówioną wizytę, co może doprowadzić do pogorszenia jego stanu zdrowia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), ciąży na wnioskodawcy i dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz ewentualnie stosownymi dowodami. Nie jest wystarczające zatem samo złożenie wniosku, czy wskazanie w uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania decyzji. Uzasadniając złożone żądanie skarżący wskazał jedynie, że zatrzymanie prawa jazdy spowoduje dla niego zbyt dużą uciążliwość i narazi go na koszty związane z koniecznością zapewnienia dojazdu na konsultacje z lekarzem, a nawet może doprowadzić do pogorszenia stanu jego zdrowia.
Jednakże w ocenie Sądu, samo przekonanie strony skarżącej, iż wykonanie decyzji wywoła zbyt duże uciążliwości, nie może stanowić podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej, w szczególności, że skarżący nie wskazał ani częstotliwości wizyt lekarskich ani miejscowości, w których one odbywają się. Z pewnością wykonanie decyzji może powodować utrudnienia w dojazdach na konsultacje do lekarzy, jednakże nie sposób – zdaniem Sądu - przyjąć, by z tego powodu przedstawione powyższej czynności były niemożliwe do realizacji co mogłoby w konsekwencji skutkować pogorszeniem stanu zdrowia skarżącego. Również twierdzenie skarżącego, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi go na duże koszty, nie zostało – w ocenienie Sądu - w żaden sposób uprawdopodobnione, skoro w uzasadnieniu żądania nie przedstawiono kalkulacji kosztów związanych z koniecznością zapewnienia dojazdu na umówione konsultacje lekarskie.
Skarżący złożył zażalenie na wyżej wymienione postanowienie, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2020 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty Gryfińskiego z dnia [...] lutego 2020r. w sprawie o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazy kat. B wydanego przez Starostę Gryfińskiego.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego orzeczenia, przejawiający się mylnym uznaniem, że natychmiastowe wykonanie, zaskarżonej przez skarżącego decyzji administracyjnej w sprawie nie spowoduje po stronie skarżącego wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają lub nie za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku.
Sąd orzeka, bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe zaś twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podzielić stanowisko Sądu, że nie jest wystarczające zatem samo złożenie wniosku, czy wskazanie w uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania decyzji. Uzasadniając złożony wniosek skarżący wskazał jedynie, że zatrzymanie prawa jazdy spowoduje dla niego zbyt dużą uciążliwość i narazi go na koszty związane z koniecznością zapewnienia dojazdu na konsultacje z lekarzem, a nawet może doprowadzić do pogorszenia stanu jego zdrowia.
Prawidłowo Sąd wskazał zatem, że samo przekonanie skarżącego, iż wykonanie decyzji wywoła zbyt duże uciążliwości, nie może stanowić podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej. Skarżący nie wskazał ani częstotliwości wizyt lekarskich ani miejscowości, w których one odbywają się. Również twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi skarżącego na duże koszty, nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione, skoro w uzasadnieniu żądania nie przedstawiono kalkulacji kosztów związanych z koniecznością zapewnienia dojazdu na umówione konsultacje lekarskie. Tym samym, uwzględniając okoliczności faktyczne i prawne niniejszej sprawy przyjąć należy, że Sąd zasadnie uznał, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wydaje się, że zatrzymanie prawa jazdy nie pozwala wykluczyć możliwości skorzystania przez skarżącego z komunikacji publicznej, pomocy rodziny lub sąsiadów. Choć zaznaczyć przy tym należy, że w orzecznictwie wskazuje się, że ewentualna mniejsza elastyczność podróżowania przy pomocy publicznych środków komunikacji nie wyrządza ani znacznej szkody ani powoduje trudnych do odwrócenia skutków, uzasadniających zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 27 października 2015 r., I OZ 1368/15, z dnia 29 kwietnia 2016 r., I OZ 398/16 czy z dnia 28 lipca 2016 r., I OZ 798/16, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jest to zresztą normalne następstwo wydanej w sprawie decyzji.
Należy przy tym także mieć na uwadze, że prewencyjny charakter instytucji zatrzymania prawa jazdy i wartości, ochronie których służą przepisy regulujące postępowanie z kierowcami naruszającymi przepisy o ruchu drogowym, sprzeciwiają się przyznaniu tymczasowej ochrony polegającej na wstrzymaniu wykonania ostatecznej decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. W tym aspekcie ochrona bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego musi uzyskać pierwszeństwo przed interesami ekonomicznymi skarżącego.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd prawidłowo ocenił złożony w tej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie zaskarżonego aktu nie rodzi bowiem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.