Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, natomiast stosownie do treści art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisu o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w komparycji i sentencji orzeczenia, jak i w jego uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność.
W sprawie o sygn. akt II GZ 110/23 stwierdzono, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2023 r. oraz jego uzasadnienie są dotknięte oczywistymi omyłkami pisarskimi polegającymi na tym, że w komparycji orzeczenia w wierszu szóstym wpisano błędną datę jego wydania ("18 marca 2023 r." zamiast "18 kwietnia 2023 r."), natomiast w wierszu piętnastym – błędny przedmiot zaskarżonej decyzji ("w przedmiocie zawieszenia praw wynikających z licencji detektywa" zamiast "w przedmiocie określenia wysokości opłaty zapasowej"). Ponadto na stronie drugiej postanowienia, w wierszu czwartym uzasadnienia ponowiono błąd co do określenia przedmiotu zaskarżonej decyzji ("w przedmiocie zawieszenia praw wynikających z licencji detektywa" zamiast "w przedmiocie określenia wysokości opłaty zapasowej").
W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzenia, że powyższe wadliwości wynikały jedynie z błędnego wykonania czynności pisarskich w toku sporządzania projektu orzeczenia i jego uzasadnienia, a ich sprostowanie nie ma wpływu na treść wydanego postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a. postanowił sprostować z urzędu zaistniałe błędy pisarskie.