Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi P. G. Spółki z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych.
Sąd I instancji wskazując na treść art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), stwierdził, iż w sprawie zaszyły okoliczności przemawiające za zawieszeniem postępowania w sprawie skargi spółki na postanowienie organu celnego. Wskazał na znane mu z urzędu sprawy o analogicznym stanie faktycznym i prawnym, w których Naczelny Sąd Administracyjny wyrokami z dnia 8 marca 2016r. w sprawach o sygn. akt II GSK 2225/14 i II GSK 2226/14 oddalił skargi kasacyjne oraz sprawy o sygn. akt II GSK 2131/14, II GSK 2228/14 i II 2227/14 II GSK 2334/14, w których Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. oraz zaskarżone postanowienia organu I i II instancji. Zauważył również, że w sprawach o sygn. akt II GSK 2329/14 i II GSK 2463/14 NSA zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na wszczęcie wobec strony skarżącej postępowania upadłościowego.
Sąd I instancji mając wzgląd na jednolitość orzecznictwa sądowego oraz ekonomię procesową uznał, że do czasu rozstrzygnięcia skarg kasacyjnych w sprawach o sygn. akt II GSK 2463/14 i II GSK 2329/14 postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić.
P. G. Spółka z o.o. w K. zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnie polegającą na przyjęciu, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnymi w prawach o sygnaturach II GSK 2329/14 i II GSK 2463/14, podczas gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest nie tylko władny, ale zobowiązany dokonać samodzielnie oceny, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem materialnym, albo czy przed wydaniem tego aktu nie doszło do uchybień formalnych, które mogłyby mieć wpływ na jego treść.
Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeśli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości UE. W przepisie tym chodzi, zatem o prejudycjalność innego toczącego się postępowania, które występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, występującego w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania. Uzasadnia to w rezultacie celowość wstrzymania czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Kwestię prejudycjalną należy wobec tego rozumieć w ten sposób, że jest to przeszkoda powstająca lub ujawniająca się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania i ma bezpośredni wpływ na wynik sprawy (por. postanowienia NSA z dnia: 3 lipca 2014 r., sygn. akt II GSK 815/13; 9 września 2014 r., sygn. akt 1936/13; 24 września 2014 r., sygn. akt 2189/13).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt tej sprawy stwierdzić należy, że wskazane przez Sąd I instancji motywy zawieszenia postępowania, okoliczność toczenia się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym dwóch postępowań w zbieżnym z niniejszą sprawą przedmiocie, nie daje podstaw do zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Nie można bowiem przypisać przymiotu prejudycjalności sprawom o sygnaturach II GSK 2463/14 i II GSK 2329/14 w stosunku do sprawy zawisłej przed Sądem I instancji.
Fakt, iż wymienione postępowania toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym są w swoim przedmiocie tożsame z przedmiotową sprawą rozpoznawaną przez Sąd I instancji, dotyczą obciążenia stron kosztami badania sprawdzającego automatów o niskich wygranych, nie przemawia za uznaniem, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależeć będzie od wyniku spraw wywołanych skargami kasacyjnymi w powołanych powyżej sprawach. Jak trafnie podniósł autor zażalenia postępowanie ze skargi kasacyjnej toczące się nawet w analogicznej sprawie ale z udziałem innych stron, nie stanowi samo w sobie prejudykatu dla analogicznych spraw. Oddalenie skargi kasacyjnej w jednej sprawie nie stoi na przeszkodzie uwzględnieniu skargi kasacyjnej w sprawie tożsamej co do przedmiotu.
Wydanie przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroków o określonej treści w rozpoznawanych przez niego sprawach nie będzie miało bowiem kluczowego wpływu dla oceny prawidłowości postępowania organu administracji w sprawie rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł.. Wyłączny wpływ, jaki orzeczenia NSA mogą wywierać na tą sprawę stanowi kierunek orzekania - sposób interpretacji i zastosowania przepisów prawa w doniesieniu do spraw podobnej pod względem obowiązków jakie nałożono na stronę w toku postępowania administracyjnego zmierzającego do poddania określonego automatu do gier o niskich wygranych badania sprawdzającemu i związanego z nim obciążeniu kosztami przeprowadzenia takiego badania. Podkreślenia wymaga, iż taka sytuacja, a więc zaistnienie ostatecznego wyroku w sprawie o podobnym przedmiocie postępowania administracyjnego, w toku którego zastosowanie znalazły identyczne regulacje prawne, nie może powodować automatycznej konieczność orzekania w ten sam sposób – konieczność formułowania takich samych treści sentencji wyroków.
Rzeczą sądu administracyjnego jest, bowiem dokonanie kontroli indywidualnego rozstrzygnięcia organu administracji państwowej przyznającego konkretnemu podmiotowi określone uprawnienia lub nakładającego nie niego obowiązki (sprawy indywidualne w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a.).
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że brak było w sprawie podstaw do uznania, aby zawisłe przed Naczelnym Sądem Administracyjny sprawy miały wpływ na rozstrzygnięcie w tej sprawie w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a tym bardziej aby za zawieszeniem postępowania w przedmiotowej sprawie przemawiała jednolitość orzecznictwa i ekonomia procesowa.
Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.