Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt II GZ 1140/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 września 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 288/15 (II GNP 1/16) w zakresie odrzucenia sprzeciwu A. G. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 maja 2016 r. w sprawie ze skargi A. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt II GZ 733/15 oddalającego zażalenie A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 września 2015 r. sygn. akt I SA/Gl 288/15 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. G. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W piśmie z dnia 19 grudnia 2016 r. A. G. złożył "skargę na wydanie postanowienia", w której podjął polemikę z powyższym rozstrzygnięciem i wniósł o jego uchylenie. W kolejnym piśmie z dnia 17 stycznia 2017 r. skarżący również wyraził swoje niezadowolenie z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z treści pism skarżącego z dnia 19 grudnia 2016 r. oraz z dnia 17 stycznia 2017 r. wynika, że należy potraktować je – w części, w której dotyczą postanowienia NSA z dnia 8 listopada 2016 r. – jako zażalenie na to postanowienie.
Zażalenie to jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z kolei z treści art. 15 § 1 pkt 1 i art. 173 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skarg kasacyjnych i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa procesowa w żadnym przepisie nie dopuszcza możliwości rozpoznawania skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem z chwilą wydania stają się one prawomocne.
Stosownie do treści art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl przepisów działu IV rozdziału 1 i 2 p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako ostateczne, nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym.
Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu wraz z pouczeniem, że jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.