Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2008 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał J. K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. V SA/Wa 2/08 odrzucające zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 6 marca 2008 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej.
J. K. wniósł zażalenie na wymienione wyżej zarządzenie Przewodniczącego Wydziału. Wniósł o jego uchylenie, zarzucając mu naruszenie art. 220 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub wpis stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2). Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Natomiast, jak wynika z § 3 powołanego wyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wpis stały wynosi 100 zł.
Mając na uwadze powołane przepisy stwierdzić należy, że Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2008 r. prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 11 kwietnia 2008 r.
Nie można zgodzić się ze skarżącym, że zarządzenie to narusza art. 220 § 4 p.p.s.a., albowiem przepis ten nie znajdował w tym przypadku zastosowania. Zgodnie z art. 220 § 4 p.p.s.a., zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu. Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że wolne od wpisu jest zażalenie wniesione na postanowienie sądu o odrzuceniu jednego ze środków prawnych wymienionych w § 3, tj. m.in. zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, jednakże jedynie wtedy, gdy zażalenie to zostało odrzucone z powodu nieuiszczenia wpisu. Tylko wówczas bowiem, gdy środek prawny został odrzucony jako nieopłacony, zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu tego środka (zażalenia), wolne jest od wpisu.
Przypadek taki nie zachodzi w niniejszej sprawie. Zażalenie z dnia 23 kwietnia 2008 r., do opłacenia którego zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2008 r. wezwał skarżącego Przewodniczący Wydziału V, wniesione zostało na postanowienie, którym Sąd odrzucił środek prawny w postaci zażalenia z powodu jego osobistego sporządzenia przez skarżącego w sytuacji, gdy art. 194 § 4 p.p.s.a. wymaga sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem dokonanym w art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a., który stosuje się odpowiednio.
Ten sam pogląd, uznający za niezasadne zażalenie skarżącego na zarządzenie wzywające go do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie odrzucające zażalenie, a więc w analogicznym przypadku do rozpatrywanego, wyraził już Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 lipca 2007 r., sygn. I OZ 543/07.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.