Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2008 r. (pkt 3) Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., orzekając w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 2135/06 ze skargi F. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2006 r. w przedmiocie cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu bronią, zarządził wezwanie skarżącego − w związku ze złożonym przez niego wnioskiem (nadanym drogą pocztową w dniu 18 stycznia 2008 r.) o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w dniu 14 stycznia 2008 r. wyroku oddalającego skargę, w celu zaskarżenia tego wyroku − do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem ściągnięcia.
W zażaleniu na opisane zarządzenie F. P. wskazał, że korzysta z prawa do zaskarżenia w związku z tym, iż nie udzielono mu prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) − dalej p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie.
W myśl § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), wydanego na mocy upoważnienia zawartego w art. 236 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 złotych.
Tego rodzaju opłata kancelaryjna była więc należna, co do zasady i wysokości, w związku z wnioskiem złożonym przez skarżącego. Opłata kancelaryjna jest zaliczana do kosztów sądowych (art. 211 i art. 212 p.p.s.a.).
Skarżący nie miał przyznanego prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W tym zakresie należy zwrócić uwagę, że postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. sygn. akt II OZ 985/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia [...[ lipca 2007 r. odmawiające przyznania F. P. prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych, a następnie pismem z dnia 15 stycznia 2008 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy, ale tylko w zakresie dotyczącym ustanowienia adwokata, które nota bene zostało zarządzeniem z dnia 28 lutego 2008 r. pozostawione bez rozpoznania – wobec nienadesłania w zakreślonym terminie zażądanego wypełnionego urzędowego formularza, na jakim wniosek winien być złożony. W niniejszej sprawie nie mają też zastosowania przepisy art. 239 pkt 1 – 3 p.p.s.a.
Złożone zażalenie w zasadzie nie zawiera argumentów podważających legalność zaskarżonego zarządzenia, eksponuje tylko korzystanie z prawa do złożenia przedmiotowego środka odwoławczego.
Sformułowanie "pobiera się", odnoszące się do opłaty kancelaryjnej, zawarte w art. 234 § 2 p.p.s.a. oznacza obowiązek podjęcia działań przez sąd administracyjny, zmierzających do uiszczenia wskazanej opłaty.
W tych ramach mieściło się zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Z całą pewnością wydanie tego rodzaju zarządzenia miało na celu ułatwienie tylko spełnienia, obciążającego skarżącego z woli ustawodawcy, obowiązku i nie pogarszało sytuacji skarżącego.
Zważyć bowiem należy, iż w myśl art. 234 § 2 zd. III p.p.s.a. (który wskazuje na niestosowanie art. 220 p.p.s.a.) do zarządzenia ściągnięcia opłaty kancelaryjnej mogło dojść formalnie rzecz biorąc, bez udzielania nawet skarżącemu 7-dniowego terminu na jej uiszczenie.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji z mocy art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a.