Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GZ 134/06 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie Z. W. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 22 listopada 2007 r. odrzucające zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 22 maja 2007 r.
W piśmie z dnia 14 czerwca 2008 r., nazwanym "Prośba, Skarga, Skarga Kasacyjna" skarżący złożył zażalenie wnosząc o cofnięcie, unieważnienie oraz całkowitą zmianę postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2008 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2008 r. jest niedopuszczalne. Orzeczenie to zostało skarżącym doręczone w dniu 9 czerwca 2008 r. wraz z pouczeniem, że jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od nieprawomocnych postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Należy wskazać, że od orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania wniesionego zażalenia, dalsze zażalenie czy też środek odwoławczy nie przysługuje.
Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.