Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 września 2008 r., sygn. akt II GZ 134/06 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie Z. W. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt j.w., w zakresie odrzucenia zażalenia w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego obejmującego należność pieniężną wynikającą z grzywny.
Pismem z dnia 12 października 2008 r. (nazwanym "prośbą – skargą kasacyjną" oraz "apelacją") Z. W. zakwestionował powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie szeregu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz Konstytucji RP.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Powyższe zażalenie jest niedopuszczalne.
Stosownie do art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl przepisów działu IV rozdziału 1 i 2 p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego jako ostateczne nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 p.p.s.a., zażalenie należało odrzucić