Uzasadnienie
M. M. S. wnioskami z 4 lipca 2012 r. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wyłączenie od orzekania w sprawie prowadzonej z jego skargi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. Wydział Zamiejscowy w R. pod sygn. akt VIII SA/Wa 1101/11, sędziego NSA M. J. i sędziego NSA A. K. W uzasadnieniu wniosków argumentował, że sędziowie ci nie są bezstronni, a skoro tak, to gwarancje procesowe wnioskodawcy, w szczególności do rozpoznania sprawy przez niezawisły sąd, nie mogą być należycie realizowane.
Sędzia NSA M. J. złożyła oświadczenie, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, iż mogłaby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności w sprawach M. M. S. Sędzia NSA A. K. także złożył oświadczenie o braku okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności w sprawach wnioskodawcy.
W piśmie z 30 sierpnia 2012 r. wnioskodawca prosił, aby w przypadku niewyznaczenia sędzi NSA M. J. i sędziego NSA A. K. uznać wnioski za przedwczesne i bezprzedmiotowe, i nie rozpatrywać ich merytorycznie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi; tekst jednolity: Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270) dalej: p.p.s.a., wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Oznacza to, że wniosek o wyłączenie sędziego odnosić się może do określonych sędziów, którzy mogliby orzekać w sprawie. Wniosek oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. Wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania, do sądu w którym toczy się sprawa (art. 22 § 1 p.p.s.a.) i sąd ten rozstrzyga o wniosku.
W sprawie niniejszej wnioskodawca wniósł wniosek do NSA o wyłączenie sędziego NSA M. J. od orzekania w sprawie przed WSA o sygn. akt VIII SA/Wa 1101/11, w którym to sądzie sędzia NSA nie orzeka, co czyni wniosek niedopuszczalnym.
Wniosek o wyłączenie sędziego NSA A. K. również został wniesiony do NSA, zaś dotyczy wyłączenia tego sędziego od orzekania przed WSA. W tym stanie rzeczy wniosek jest niedopuszczalny, bowiem sędzia NSA A. K. nie orzeka w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym i nie może być wyłączony od orzekania w sprawie toczącej się przed tym sądem.
Dodatkowo Sąd stwierdza, że w dacie obecnej przed NSA nie toczą się żadne sprawy z wniosku M. M. S., do których rozpoznania byliby wyznaczeni sędzia NSA M. J. i sędzia NSA A. K. Z omówionych względów oba wnioski należało odrzucić jako niedopuszczalne.
Zważywszy powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stosując art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.