Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zarządzeniem z 24 stycznia 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 765/12 pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Ministra Finansów z [...] stycznia 2012 r., Nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w sprawie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych.
Sąd stwierdził, że pełnomocnik skarżącego J. B. – L. B. wystąpił z wnioskiem o zwolnienie strony od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W rubryce 2.1 formularza PPF, jako wnioskodawcę wskazano pełnomocnika skarżącego i przedstawiono oświadczenie o jego stanie majątkowym. Zarządzeniem z 2 października 2012 r. przesłano pełnomocnikowi skarżącego czysty formularz PPF celem jego poprawnego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, jednocześnie informując o treści art. 243 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa).
W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego L. B. oświadczył w piśmie z 29 października 2012 r., iż nie zgadza się z pouczeniem, że pełnomocnik jest wyłącznie uprawniony do reprezentowania skarżącego.
W związku z tym, że pełnomocnik skarżącego nie nadesłał poprawnie wypełnionego formularza PPF, w którym byłaby opisana sytuacja majątkowa skarżącego, stosownie do art. 257 ppsa Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy z 24 września 2012 r.
J. B. reprezentowany przez L. B. złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie zarządzenia WSA w W. z 24 stycznia 2013 r. Oświadczył, że nie miał wiedzy, iż pełnomocnik nie ma prawa osobiście złożyć wniosku o udzielenie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Natomiast stosownie do art. 257 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Skarżący został wezwany zarządzeniem z 2 października 2012 r. do poprawnego wypełnienia formularza PPF i odesłania go do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie został poinformowany o treści art. 243 § 1 ppsa i o tym, że prawo pomocy nie może być przyznane pełnomocnikowi skarżącego, który uprawniony jest wyłącznie do reprezentowania skarżącego. Wniosek powinien zaś odzwierciedlać sytuację majątkową strony skarżącej oraz osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym.
Skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu, a zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo na podstawie art. 257 ppsa pozostawił wniosek bez rozpoznania.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa.