Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 23 maja 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 343/06 odrzucił skargę B. P. (dalej: skarżący) w przedmiocie prawa do wynagrodzenia ze środków budżetu państwa.
W dniu 5 sierpnia 2006 r. rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem odmówił przyznania prawa pomocy.
W dniu 30 sierpnia 2006 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym podniósł jak w skardze, iż należy mu się wynagrodzenie za wynalazek ze środków budżetu państwa. Sąd w wykonaniu zarządzenia pismem z 7 września wezwał skarżącego do sprecyzowania w terminie 7 dni charakteru procesowego powyższego pisma. Pismo to zostało doręczone skarżącemu 12 września 2006 r. W terminie 7 dni, w piśmie nadanym 16 września 2006 r. skarżący podniósł, że precyzuje roszczenia finansowe wobec Skarbu Państwa w osobie Wojewody Łódzkiego oraz Rektora Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, nie wyjaśniając jednak charakteru procesowego pisma z 30 sierpnia 2006 r.
W związku z powyższym Wojewódzki Sad Administracyjny zarządzeniem z 2 października 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 343/06 na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., pozostawił pismo skarżącego z 30 sierpnia 2006 r. bez rozpoznania.
Skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego zmiany. Jednocześnie ponowił roszczenie wobec Skarbu Państwa i pozostałych stron.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 45 p.p.s.a. pismo w postępowaniu sadowym obejmuje wnioski i oświadczenia stron. Treścią pisma procesowego mogą być wszelkiego rodzaju wnioski i oświadczenia kierowane do sądu.
Wnioski mogą dotyczyć kwestii formalnych związanych z tokiem postępowania, kwestii merytorycznych dotyczących samego rozstrzygnięcia sprawy jak również rozstrzygnięć ubocznych. Oświadczenia natomiast przedstawiają zajmowane w danej kwestii stanowisko podmiotu, który je składa. Mogą być oświadczeniami woli jak i wiedzy. Każde pismo w postępowaniu sądowym, niezależnie od tego, jaką nazwę nada mu strona, powinno być rozpoznane w takim trybie, który w najpełniejszym stopniu czyni możliwym uczynienie zadość zamieszczonemu wnioskowi strony.
W rozpoznawanej sprawie pismo skarżącego z dnia 30 sierpnia 2006 r. przesłane do Sądu po doręczeniu skarżącemu postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy nie zawierało wniosków skierowanych do Sądu, nie zawierało żadnych żądań. Sąd nie może domyślać się intencji skarżącego, dlatego słusznie skarżący został wezwany do wypowiedzenia się jaki charakter procesowy ma złożone pismo.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w związku z niesprecyzowanie charakteru pisma prawidłowo orzekł pozostawiając pismo bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.