Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wyrokiem z 9 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1210/13, po rozpoznaniu skargi G. I. na akt Z. z [...] czerwca 2013 r., uwzględnił skargę i zasądził od Z. na rzecz G. I. 819 zł., tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach Sąd I instancji wskazał art. 200 w zw. z art. 205 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: ppsa).
Z. w zażaleniu zakwestionował pkt 2 wyroku w części, w której WSA w K. zasądził na rzecz organu 819 zł., tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Sądowi I instancji zarzucono mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 200 ppsa oraz art. 205 § 2 ppsa, z uwagi na zasądzenie od organu na rzecz G. I. kwoty wyższej niż wysokość kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw, wynikających z obowiązujących przepisów.
Organ wskazał, że łączna kwota kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw poniesionych w sprawie przez G. I. powinna wynosić 440 zł., bowiem na tę sumę składa się wpis stały od skargi w kwocie 200 zł. ustalony na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: rozporządzenie z 16 grudnia 2003 r.) oraz 240 zł., jako stawka minimalna przysługująca radcy prawnemu tytułem wynagrodzenia za czynności pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 ppsa zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej.
Odnosząc się do zarzutu podważającego prawidłowość zasądzonych kosztów postępowania należy stwierdzić, że nie znajduje on usprawiedliwionych podstaw, a podniesiona przez organ argumentacja nie jest trafna.
Zgodnie z art. 230 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, natomiast w innych sprawach pobiera się wpis stały. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 ppsa). W myśl § 1 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem.
Przedstawione powyżej regulacje prowadzą do wniosku, iż od skargi wniesionej na akt Z., a więc akt administracyjny o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 1 ppsa, winien być pobrany wpis stosunkowy, a nie wpis stały. Wynika to z faktu, że G. I. skarżyła akt organu, który negatywnie rozpoznał wniosek o dofinansowanie w kwocie 19 312 zł. projektu mającego na celu remont i modernizację budynku.
Mając na uwadze treść § 1 pkt 2 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. w przypadku należności pieniężnej objętej aktem administracyjnym należy się wpis stosunkowy w wysokości 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, gdy należność pieniężna mieści się w przedziale 10 000 - 50 000 zł. Z uwagi na to, że wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie mieści się w podanym przedziale, wpis stosunkowy w kwocie 579 zł. został prawidłowo wyliczony i pobrany przez Sąd I instancji.
Autor zażalenia nie kwestionuje wysokości kosztów zastępstwa procesowego, tj. 240 zł., zatem mając na uwadze powyższe Sąd I instancji prawidłowo określił koszty postępowania sądowego w sprawie na kwotę 819 zł, na którą to sumę składa się 579 zł. stosunkowy wpis sądowy od skargi oraz 240 zł. tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.