Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. postanowieniem z 14 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Rz 416/11 na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi "F." Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z [...] lipca 2010 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ drugiej instancji umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zmiany zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. podał, że skarżąca wniosła w dniu [...] grudnia 2010 r. pismo, w którym wskazała, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w analogicznych sprawach o sygn. akt III SA/Gd 257/10, III SA/Gd 259/10, III SA/Gd 260/10 i III SA/Gd 261/10 wystąpił do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z następującym pytaniem prejudycjalnym: "czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE L. 98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. postanowieniem z 14 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 888/10 na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. W ocenie Sądu pierwszej instancji, kierowanie powyższego pytania prejudycjalnego do ETS uzasadniało zawieszenie postępowania w tej sprawie. WSA stwierdził, że wydanie orzeczenia prejudycjalnego będzie miało wpływ na wynik postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny, orzekając na skutek zażalenia Dyrektora Izby Celnej w P., postanowieniem z 16 marca 2011 r., sygn. akt II GZ 100/11 uchylił postanowienie z 14 grudnia 2010 r.
NSA uwzględniając, że zaskarżona decyzja dotyczyła wyłącznie umorzenia postępowania administracyjnego w kwestii zmiany zezwolenia uznał, iż brak jest związku między rozstrzygnięciem pytania prejudycjalnego przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości a wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji.
WSA w R. postanowieniem z 14 grudnia 2011 r. ponownie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podkreślił, że postanowieniem z 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Po 549/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z 2009 r.) uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych.
Ponadto Sąd pierwszej instancji ponownie powołał się na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 16 listopada 2010 r., wydane w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10 o przedstawieniu Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej wcześniej już przytoczonego pytania prejudycjalnego.
Zdaniem WSA, wynik toczących się postępowań przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałem Konstytucyjnym może mieć wpływ na postępowanie prowadzone w rozpoznawanej sprawie. W sytuacji przedstawienia Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego, które odnosi się do kwestii zmiany zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry oraz pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu dotyczącego konstytucyjności przepisu art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, celowym zdaniem Sądu, z uwagi na przedmiot tych postępowań, było zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Dyrektor Izby Celnej w P. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W uzasadnieniu zażalenia organ podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540), których dotyczyło pytanie prejudycjalne nie miały zastosowania. Organ wyjaśnił, że skarżąca złożyła [...] stycznia 2010 r. wniosek o zmianę zezwolenia na prowadzenie gry na automatach o niskich wygranych z dnia [...] lutego 2004 r., które wygasło w dniu [...] lutego 2010 r. po 6 latach obowiązywania. W związku z powyższym postępowanie w sprawie zmiany zezwolenia stało się bezprzedmiotowe, w konsekwencji czego organ wydał decyzję o umorzeniu postępowania. Zdaniem organu, ani orzeczenie prejudycjalne ETS-u, ani wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie będą miały wpływu na rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji, wobec czego nie zachodziły podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi "F." Spółki z o.o. była decyzja Dyrektora Izby Celnej w P. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Podkreślenia wymaga, że organ drugiej instancji zaskarżoną decyzją umorzył prowadzone postępowanie administracyjne z uwagi na wygaśnięcie wydanego skarżącej Spółce uprzednio zezwolenia. Konsekwencją powyższego było uznanie, że postępowanie administracyjne w sprawie zmiany udzielonego Spółce "F." zezwolenia stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej w P. miało charakter formalny, a organ nie zajmował stanowiska w kwestiach będących przedmiotem pytań przedstawionych Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Konstytucyjnemu.
W związku z tym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest związku między rozstrzygnięciem pytania prejudycjalnego przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości oraz udzieleniem odpowiedzi na pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego a wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji w rozpoznawanej sprawie. W tych okolicznościach przyjąć należy, że zawieszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. postępowania sądowoadministracyjnego nastąpiło z naruszeniem art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W związku powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak postanowieniu.